داشهوند

Dachshund

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های شکاری (Hound)

خصوصیت های اخلاقی:

کنجکاو، مهربان، جسور، لجباز، هوشیار

قد: 20 تا 23 سانتی متر

وزن: 7 تا 15 کیلوگرم

طول عمر: 12 تا 16 سال

گروه: سگ‌های شکاری (Hound)

داشهوند با بدن بلند و کوتاه‌قد، نگاه هوشیار و شخصیتی جسور و سرزنده، ستاره‌ی دنیای سگ‌هاست. این نژاد در دو اندازه و سه نوع مو دیده می‌شود.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

داشهوند با بدن بلند، پاهای کوتاه و شخصیت بزرگ، نماد واقعی سگ‌های اصیل است. در اندازه‌ی استاندارد (معمولاً ۷ تا ۱۵ کیلوگرم) یا مینیاتوری (حدود ۵ کیلوگرم و کمتر) و در سه نوع مو صاف، سیم‌دار و بلند وجود دارد.

داشهوند برای دویدن مسافت طولانی، پریدن یا شنای سنگین ساخته نشده، اما در بقیه‌ی کارها خستگی‌ناپذیر است. باهوش و هوشیار است و با پارس بلندش نگهبان خوبی است. چون برای شکار مستقل طعمه‌های خطرناک پرورش یافته، گاهی تا مرز بی‌پروایی شجاع و کمی لجباز است، اما طبع دوست‌داشتنی و ظاهر منحصربه‌فردش میلیون‌ها دل را برده است.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

بسیار مهم است که داشهوند چاق نشود، نه‌فقط به‌دلایل سلامت عمومی، بلکه برای جلوگیری از فشار بر کمر بلند او که می‌تواند به لیز خوردن یا پارگی دیسک بینجامد. به نگاه‌های التماس‌آمیز اعتنا نکنید و فقط مقدار توصیه‌شده‌ی غذای باکیفیت را بدهید. باقیمانده‌ی سفره را کم و از استخوان پخته و غذای پرچرب دوری کنید. بینی داشهوند او را به دردسر می‌اندازد، پس غذا را دور از دسترس نگه دارید.

داشهوندها به‌طور متوسط مو می‌ریزند، نسبتاً تمیزند و بوی بدن کمی دارند. نیاز به آراستن به نوع مو بستگی دارد. نوع مو صاف تقریباً «بشور و بپوش» است و با دستمال یا دستکش مخصوص مرتب می‌شود. نوع مو بلند بسته به پرپشتی به برس بیشتری نیاز دارد. موی سیم‌دار سالی چند بار کنده یا دست‌چین می‌شود و بین دفعات با کوتاه‌کردن گاه‌به‌گاه ریش و ابرو و شانه‌ی هفته‌ای یک یا دو بار آسان است. ناخن‌ها را هر ماه کوتاه کنید.

بسیاری فکر می‌کنند چون کوچک است، دویدن در خانه کافی است، اما داشهوند برای تناسب اندام و ساختن عضلات حامی کمر به ورزش منظم نیاز دارد. روزی دو پیاده‌روی متوسط کافی است. برای جلوگیری از آسیب، هرگز اجازه ندهید از پله بالا و پایین بدود یا از مبل بپرد. چون بسیار اجتماعی است، سگ بیرون‌نشین مناسبی نیست و می‌خواهد با آدم‌ها باشد.

داشهوند بسیار باهوش اما مستقل و اغلب لجباز است، پس آموزشش چالش‌برانگیز است. عاشق محبت‌کردن و دیدن آن است و با روش مثبت و پاداش‌محور بهتر پیش می‌رود. حساس است و دستور خشن یا تنبیه را تحمل نمی‌کند؛ صبر و پایداری کلید کار است. بویایی عالی و غریزه‌ی شکار قوی دارد و چون برای تعقیب ردپا بدون حواس‌پرتی پرورش یافته، اگر سرگرم چیز جالب‌تری باشد ممکن است همیشه به شما توجه نکند.

داشهوند نژادی عموماً سالم است و با مراقبت درست ۱۲ تا ۱۶ سال عمر می‌کند، به شرط رژیم خوب و ورزش کافی برای حفظ عضلات. برای جلوگیری از آسیب دیسک ستون فقرات بلند او باید مراقب چاق‌نشدن و فعالیت‌هایش بود تا کمر آسیب نبیند. مثل بیشتر سگ‌های گوش‌آویزان، اگر گوش‌هایش تمیز نگه داشته نشود ممکن است عفونت بگیرد.

پاهای عقب

پاهای عقب قوی و دارای عضلات تمیز است. لگن، ران، ساق و مچ عقب در حالت ایده‌آل هم‌طول‌اند و زاویه‌های قائمه‌مانند می‌سازند. از پشت، ران‌ها قوی‌اند و پا نه به داخل و نه به بیرون می‌چرخد.

ظاهر کلی

کوتاه‌قد، بلند‌بدن و کوتاه‌پا با رشد عضلانی قوی؛ پوست کشسان و بدون چروک زیاد. در حرکت نه ناتوان است و نه ناهنجار، با سری مطمئن و حالتی باهوش و هوشیار. روحیه‌ی شکارگری، بینی خوب، صدای بلند و ساختار ویژه او را برای کار زیرزمینی مناسب می‌کند.

سر

سر از بالا و کنار به‌طور یکنواخت تا نوک بینی باریک می‌شود. چشم‌ها متوسط، بادامی، بسیار تیره و با حالتی پرانرژی و دوستانه است. گوش‌ها بالای سر، گرد و با طول متوسط‌اند و قاب صورت را می‌سازند. جمجمه کمی قوسی است و استاپ کم دارد و پوزه کمی قوسی و رومی‌شکل است. فک‌ها قوی و گاز قیچی است.

بدن

گردن بلند، عضلانی و تمیز و بدون غبغب است و نرم به شانه‌ها می‌رسد. تنه بلند و کاملاً عضلانی است و پشت از شانه تا کمر کوتاه و کمی قوسی تقریباً راست‌ترین خط ممکن را دارد. شکم کمی جمع است.

دست‌های جلو

برای کار زیرزمینی مؤثر، جلو باید قوی، عمیق، بلند و عضلانی باشد. استخوان جناغ جلو برجسته است و از دو طرف فرورفتگی دارد. از جلو سینه بیضی است و تا میانه‌ی ساعد می‌رسد؛ دنده‌های خوب باز اجازه‌ی رشد کامل قلب و ریه را می‌دهند.

پوشش مو

پوشش می‌تواند صاف، سیم‌دار یا بلند باشد.

«داشهوند» واژه‌ای آلمانی به معنی «سگ گورکن» است و تاریخ آلمانی این نژاد به حدود ۶۰۰ سال می‌رسد. همان‌طور که نامش می‌گوید، برای ورود مشتاقانه به لانه‌ی گورکن و غلبه بر ساکنش پرورش یافت و بدن بلند و کوتاهش برای همین کار زیرزمینی ساخته شده است. گورکن حریفی سخت است و دندان و چنگال تیز دارد؛ زیرکی، شجاعت، پشتکار و قدرت داشهوند از همان زمان در نیاکانش پرورش یافت. پارس بلند و صدادار او هم به شکارچی بالای زمین کمک می‌کرد جایش را در زیر زمین بفهمد.

نوع سیم‌دار برای بوته‌زار خاردار و نوع مو بلند برای هوای سرد پدید آمد و اندازه‌های مختلف برای طعمه‌های مختلف پرورش یافتند. در اواخر قرن نوزدهم استانداردسازی نژاد پیش می‌رفت. در جنگ جهانی اول، آمریکایی‌ها به‌دلیل احساسات ضدآلمانی آنها را «سگ‌های آزادی» نامیدند. داشهوند در سال ۱۸۸۵ وارد دفتر AKC شد.