دویچر وختل‌هوند که اسپانیل آلمانی هم نامیده می‌شود، سگ شکاری همه‌فن‌حریف و مصمم با بویایی و توان ردیابی خون‌ریزی‌های مشابه بلادهوند است و بیشتر مال شکارچیان است.
دویچر وختل‌هوند سگ شکاری متوسط‌اندازه، مو بلند و بسیار عضلانی با سری نجیب و استخوان‌بندی قوی است. اشتیاق و توان شکارش او را برای شکارچیان ایده‌آل می‌کند و چون ذاتاً آب را دوست دارد، اغلب برای شکار پرندگان آبی هم به‌کار می‌رود. نام آلمانی‌اش یعنی «سگ بلدرچین آلمانی» و به توان او در بیرون‌انداختن پرندگان دشتی اشاره دارد. او را اسپانیل آلمانی هم می‌نامند.
این نژاد سگی دوست‌داشتنی و مهربان برای خانواده نیز هست. تلفظ نام: دویچر والک‌تل‌هوند.
باید به وختل‌هوند فرمولی بدهید که با نیازهای هضمی ویژه‌اش در مراحل مختلف زندگی سازگار باشد. بسیاری از شرکت‌ها فرمول مخصوص اندازه‌ی نژاد دارند و اسپانیل آلمانی نژادی متوسط است. انتخاب غذا سلیقه‌ای است، اما همکاری با دامپزشک یا پرورش‌دهنده بهترین راه برای تعیین تعداد وعده‌ها در توله‌گی و رژیم مناسب بزرگسالی برای عمر بیشتر است. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
موی اسپانیل آلمانی روی سر کوتاه و ظریف و روی بدن بلند، قوی، ضخیم و مواج یا فر است و زیرموی کافی برای محافظت دارد و پرزرق‌وبرق است. علاوه بر آراستن منظم هفتگی، حمام گاه‌به‌گاه او را تمیز و آراسته نگه می‌دارد. آراستن می‌تواند فرصتی عالی برای پیوند با سگ باشد. ناخن‌های قوی و زودرشد را منظم کوتاه کنید، گوش‌ها را برای جلوگیری از عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید.
برای ورزش می‌توان در حیاط (ترجیحاً حصارکشی‌شده) بازی کرد یا چند بار در روز پیاده‌روی رفت. فعالیت‌های داخل خانه مثل قایم‌موشک، غلتاندن توپ یا یاد دادن ترفند هم کمک می‌کند. شنا، کوه‌نوردی، آوردن توپ یا فریزبی راه‌های خوبی برای تخلیه‌ی انرژی‌اند. تمرین ورزش‌های سگی مثل چابکی، اطاعت و رالی هم مفید است. اسپانیل آلمانی نژاد شکاری است و بهتر است دست‌کم فضای متوسطی برای دویدن، بازی و بوکشیدن داشته باشد.
وختل‌هوند سگی شکاری، همه‌فن‌حریف و مصمم است که اشتیاق زیادی به کار دارد. با آموزش زودهنگام و اجتماعی‌شدن، روش‌های مثبت و تشویقی و تمرین‌های منظم می‌تواند همدمی باادب و شکارچی ماهر باشد. چون برای شکار ساخته شده، فعالیت و کار ذهنی برایش مهم است.
وختل‌هوند به‌طور کلی سگی سالم با مشکلات ژنتیکی اندک است. با همکاری پرورش‌دهنده‌ی مسئول، صاحبان بالقوه می‌توانند درباره‌ی نگرانی‌های سلامت نژاد آگاه شوند.
اسپانیل آلمانی سگ شکاری متوسط‌اندازه، مو بلند و بسیار عضلانی با سری نجیب و استخوان‌بندی قوی است. بدنش از قدش بلندتر است اما هرگز بلندپا به نظر نمی‌رسد.
جمجمه صاف و نسبتاً پهن و بدون برآمدگی پس‌سر است و استاپ کم‌رشد دارد. بینی بزرگ و تیره با سوراخ‌های باز است و پوزه قوی و کمی گرد در انتها و هرگز تیز نیست. دندان‌ها ۴۲ عدد و گاز قیچی است. چشم‌ها قهوه‌ای متوسط، تا حد ممکن تیره و کمی مایل‌اند. گوش‌ها بلند و پهن، صاف و آویزان پشت چشم‌اند.
گردن قوی با عضلات پس‌گردن ویژه است و بدون غبغب. خط پشت راست، پشت کوتاه و محکم و کمر پرعضله است. سینه از جلو بیضی و دنده‌ها بلند و خوب بازند. دم در حالت استراحت راست یا رو به پایین و هنگام هیجان کمی بالا و پرجنب‌وجوش است. در کشورهایی که کوتاه‌کردن دم ممنوع است، دم طبیعی می‌ماند.
از جلو راست و موازی و از کنار زیر بدن و عمود بر زمین‌اند. شانه‌ها عضلانی با کتف خوابیده است. آرنج‌ها نزدیک بدن و ساعد راست است. پنجه‌ها قاشقی و انگشتان نزدیک به هم‌اند و کف‌ها زبر، مقاوم و رنگدانه‌دار است.
از کنار زاویه‌ی خوب زانو و مچ و از پشت راست و موازی است، نه کمانی و نه ضربدری. ران بالایی پهن و بسیار عضلانی، ساق بلند و عضلانی و مفصل مچ قوی است. پنجه‌های عقب مانند جلو هستند.
مو قوی و چسبیده، اغلب مواج و گاهی فر یا صاف بلند با زیرموی ضخیم است. روی پس‌گردن، گوش‌ها و کپل اغلب فر است و پشت پاها و دم پرمو. رنگ‌ها: قهوه‌ای ساده و نادرتر قرمز، اغلب با لکه‌های سفید روی سینه و انگشتان، یا قهوه‌ای یا قرمز خالدار (رون) با زمینه‌ی ترکیب مو سفید.
در دهه‌ی ۱۸۸۰ گروهی از شکارچیان آلمانی تصمیم گرفتند «اشتوبر» را دوباره بسازند؛ نژادی همه‌فن‌حریف که از سال ۱۷۱۹ در تاریخ آلمان ذکر شده و توان ردیابی بوی مشابه بلادهوند داشت. آنها بازمانده‌های این نژاد را در بایرن یافتند و با اسپانیل‌های شکاری با عشق ثابت‌شده به شکار آمیختند. حاصل وختل‌هوند بود که در سال ۱۹۰۳ رسماً به رسمیت شناخته شد. باشگاه آلمانی آن VDW نام دارد. در آلمان فقط شکارچیان و نگهبانان شکارگاه صاحب این نژادند و به عموم فروخته نمی‌شود.
چند وختل‌هوند در اواخر دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به آمریکا آمد اما فقط یک یا دو بار تولید مثل کرد و هیچ‌کدام ثبت نشد. در کانادا راهنمایان و شکارچیان حدود بیست سال از آنها برای بیرون‌انداختن شکار، آوردن و نگه‌داشتن خرس سیاه زخمی استفاده کرده‌اند. در ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ دیو پپه یک جفت وارد آمریکا کرد و ۳۸ توله گرفت. امروز حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ سگ در آمریکا و کاناداست.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
