انتلبوخر، سگ سه‌رنگ و «خندان» کوهستان‌های آلپ سوئیس، گاودار سرسخت، پرانرژی و مستقلی است که با داشتن کار و وظیفه به بهترین حالت خود می‌رسد.
انتلبوخر سگی عضلانی با کمر بلند است که ارتفاعش از ۴۰ تا ۵۳ سانتی‌متر در ناحیه شانه می‌رسد. پاهای کوتاه و محکم، پوشش سه‌رنگ سیاه، سفید و برنزه و چهره‌ای هوشیار و دوستانه دارد. این سگ‌ها به چابکی، تعادل و شور و اشتیاق بی‌پایان معروفند.
انتلبوخرها محافظانی گوش‌به‌زنگ برای «گله» خود، چه چهارپا و چه دوپا، هستند و در صورت اجتماعی‌سازی درست، هم‌بازی‌های قابل اعتماد و مقاوم برای کودکان بزرگ‌تر می‌شوند. به ورزش فراوان، وقت خانوادگی و هدایت نیاز دارند و صاحبان بی‌تجربه ممکن است از پس این سگ قوی و خوداتکا برنیایند. نژادی عالی است اما برای همه مناسب نیست.
غذای باکیفیت متناسب با سن و میزان فعالیت سگ انتخاب کنید؛ سگ کار با سگ خانگی کم‌تحرک نیازهای متفاوتی دارد و توله با سگ مسن نیز فرق دارد. این نژاد عاشق غذاست و اگر مصرفش را کنترل نکنید به‌راحتی چاق می‌شود. خوراکی تشویقی را در آموزش با اعتدال بدهید.
نیاز به آراستن این نژاد کم است. پوشش دولایه کوتاه، متراکم و براق او بین حمام‌ها معمولاً با حوله مرطوب پاک می‌شود. ریزش مو قابل توجه است و برس زبر یا شانه مخصوص ریزش کمک می‌کند. ناخن‌ها را ماهانه کوتاه کنید، مراقبت از دندان را از سنین پایین شروع و ادامه دهید و گوش‌ها را هر هفته بازبینی و تمیز کنید تا از عفونت گوش جلوگیری شود.
انتلبوخر سگی چابک و سرسخت با انرژی بالاست و دست‌کم یک ساعت ورزش روزانه برای حفظ آمادگی‌اش لازم است. وقتی انرژی‌اش تخلیه شود، آموزش و زندگی با او بسیار آسان‌تر می‌شود. چون دوست دارد همراه صاحبش فعالیت کند، همدم عالی دوندگان، کوهنوردان، دوچرخه‌سواران و افراد پرتحرک است.
انتلبوخرها کارگرانی باهوش و همه‌فن‌حریف‌اند و آموزش دادنشان پاداش‌دهنده است. رویکرد مثبت تقریباً همیشه نتیجه سریع و خوب می‌دهد. اجتماعی‌سازی زودهنگام برای این نژاد بسیار مهم است. چون بسیار باهوشند، برنامه آموزشی باید متنوع و سرگرم‌کننده باشد تا کسل نشوند. به داشتن کار علاقه دارند و برای اطاعت، ردیابی، چابکی، گله‌داری و تقریباً هر ورزش سگی نامزدهای عالی‌اند.
بیشتر انتلبوخرها سالمند، اما چند اختلال در این نژاد دیده می‌شود. یکی سندرم ادراری انتلبوخر است که با جابه‌جایی مجرای حالب مرتبط است. دیسپلازی لگن، در رفتن کشکک زانو و برخی مشکلات چشمی نیز گزارش شده است. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های اصلی را از نظر بیماری‌های ژنتیکی غربالگری می‌کنند و فقط سگ‌های سالم را وارد برنامه تولید مثل می‌کنند.
سگی جمع‌وجود، پرعضله و کشیده با استخوان‌بندی کافی. پوشش کوتاه، سخت و براق سیاه با نشان‌های متقارن سفید خالص روی پیشانی، پوزه، سینه و پنجه‌ها و رنگ برنزه تا قهوه‌ای مایل به قرمز روی ابروها.
متناسب با بدن، کمی گوه‌ای و تمیز. چشم‌ها قهوه‌ای، کمی کوچک و بادامی‌اند و چشم آبی یا زرد عیب نابودکننده است. گوش‌ها متوسط، بلند و پهن قرار گرفته‌اند. بینی و لب‌ها سیاه است.
گردن متوسط و قوی که نرم در خط پشت ادغام می‌شود. بدن کمی کشیده با نسبت طول به ارتفاع ۱۰ به ۸، سینه عمیق و پهن، پشت صاف و محکم و کمر قوی و انعطاف‌پذیر است.
قوی و عضلانی اما نه سنگین. شانه‌ها خوب خوابیده و آرنج‌ها چسبیده به بدن است. دست‌ها کوتاه، محکم، مستقیم و موازی است.
پوشش دولایه با موی رویی کوتاه، چسبیده، زبر و براق و زیرمو متراکم. موی موج‌دار یا نرم تحمل می‌شود اما ترجیح داده نمی‌شود و پوشش تک‌لایه عیب نابودکننده است.
عضلانی و محکم؛ پاهای عقب از پشت مستقیم و موازی‌اند، ران بلند و پهن و زانو با زاویه خوب است و مچ پا نه به داخل می‌چرخد و نه به بیرون.
دامداری در سوئیس همواره اهمیت داشته است. برای هدایت و محافظت گله‌ها، گاودارهای سوئیسی چهار نژاد سگ کوهستانی با پوشش سه‌رنگ پرورش دادند. در میان آن‌ها گریتر سوئیس بزرگ‌ترین و انتلبوخر کوچک‌ترین و چابک‌ترین است.
نام نژاد از دره رود انتلبوخ گرفته شده است. این سگ‌ها هم سگ مزرعه و نگهبان بودند و هم گاوها را تابستان به مراتع بلند می‌بردند، چراگاه را پایش می‌کردند و زمستان به دره بازمی‌گرداندند. همین کار به آن‌ها تعادل و چابکی خاصی داد و بدن بلند و کوتاه‌پایشان نیز برای گاز گرفتن پاشنه گاو و دوری از لگد مناسب است. عشق به کار و زندگی، لقب «سگ خندان» را برایشان به ارمغان آورد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
