گریفون پوینتر مو سیمی که به «سگ شکاری برتر» شهرت دارد، با موی زبر و کم‌ریزشش شناخته می‌شود. این سگ خوش‌برخورد، مشتاق و تیزهوش در شکار بی‌نظیر و در خانه مهربان است.
گریفون‌ها سگ‌های شکاری همه‌منظوره و میان‌جثه‌اند که ارتفاعشان تا جدوگاه از حدود ۶۱ سانتی‌متر بیشتر نمی‌شود. پوشش بسیار زبر و پرزمانندشان ظاهری طبیعی و ژولیده به آن‌ها می‌دهد و رنگ ترجیحی‌شان خاکستری فولادی با خال‌های قهوه‌ای است. سبیل و ابروهای پرپشت، چشمان درشت و گردی را قاب می‌گیرد که از هوش تیز می‌درخشد. زیبایی این سگ حاصل استحکام اصیل اوست، نه آرایش‌های وسواسی.
گریفون موجودی اجتماعی است و برای خانواده‌های فعال که او را در برنامه روزانه‌شان شریک کنند ایده‌آل است. در خانه‌ای که نیازهای ذهنی و جسمی‌اش برآورده شود، همدمی بسیار خوش‌برخورد و آسان‌گیر خواهد بود.
گریفون با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، خوب رشد می‌کند. جیره باید متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) و سطح فعالیت او باشد؛ سگ‌های شکاری فعال به غذای پرانرژی‌تر نیاز دارند. وزن او را زیر نظر داشته باشید و از تشویقی‌های زیاد پرهیز کنید. برای هر نگرانی درباره وزن یا رژیم با دامپزشک مشورت کنید و آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش کم‌ریزش گریفون از یک لایه بیرونی زبر و زیرپوشی نرم و عایق تشکیل شده است. این نژاد به برس یا شانه هفتگی، کوتاه کردن منظم ناخن، مسواک زدن دندان و گاهی کوتاه کردن اطراف پنجه‌ها و گوش‌ها نیاز دارد. بعضی پوشش‌ها گاهی باید با دست کنده شوند تا موی نو بروید. مانند همه سگ‌های گوش‌آویز، گریفون مستعد عفونت گوش است؛ تمیز کردن منظم و کندن موهای مجرای گوش توصیه می‌شود.
گریفون‌ها حیواناتی اجتماعی‌اند که به توجه فراوان، آموزش ثابت، وقت و صبر نیاز دارند و برای نگهداری دائم در قفس مناسب نیستند. در توله‌گی بسیار فعال‌اند و در بزرگسالی باهوش، اجتماعی و نیرومندند. هر روز به چالش‌های ذهنی و جسمی قابل‌توجهی نیاز دارند، وگرنه کسل، ناراضی یا مخرب می‌شوند. مناسب‌ترین خانه برای او خانه‌ای است که اعضایش فعال باشند و سگ را در برنامه روزمره شریک کنند.
گریفون امروزی همان ویژگی‌هایی را دارد که کورتالس بیش از یک قرن پیش در نظر داشت: سگی شکاری و همه‌کاره با قابلیت آموزش‌پذیری بالا که در شکار پرندگان خشکی و آبی و شکار پوست‌دار عالی است. او کارگری منظم، دقیق و خستگی‌ناپذیر با میل شدید به راضی کردن صاحبش است. آشنایی زودهنگام با پرندگان شکاری و شرایط شکار بهترین نتیجه را می‌دهد. آموزش مثبت و ثابت برای گریفون بهترین است.
برای گریفون چند نکته سلامت و غربالگری ژنتیکی وجود دارد. اگرچه دیسپلازی مفصل ران در این نژاد نسبتاً کم است، همچنان مهم است که سگ‌های نر و ماده مولد گواهی مفصل ران (OFA یا PennHIP) داشته باشند. بعضی پرورش‌دهندگان همچنین آزمایش‌هایی برای بیماری‌های زیر انجام می‌دهند:
گردن نسبتاً بلند و کمی قوس‌دار بدون غبغب. پشت محکم با شیب ملایم از جدوگاه تا دم. سینه تا سطح آرنج می‌رسد و عرض متوسطی دارد. کمر نیرومند و کپل پرقدرت برای سرعت.
شانه‌ها بلند، با زاویه مناسب و خوابیده. دست‌ها از جلو مستقیم و عمودی هستند. مچ‌ها کمی شیب دارند. پنجه‌ها گرد و محکم با انگشتان پرده‌دار و کف‌پاهای ضخیم است.
پوشش دولایه است؛ لایه بیرونی متوسط، صاف و سیم‌مانند و هرگز فرفری یا پشمی نیست. زیرپوشش نرم و انبوه عایق و ضدآب است. سبیل و ابروی پرپشت ظاهری کمی ژولیده می‌دهد.
ران‌ها بلند و عضلانی با زاویه‌بندی متناسب با جلو. پاها عمودی و مچ‌ها نه به داخل و نه به بیرون می‌چرخند. مفاصل زانو و مچ قوی‌اند و پنجه‌ها مانند جلو است.
سگی میان‌جثه با سر شریف و چهارگوش، اندام نیرومند و ساخته برای هر زمینی که شکارچی پیاده با آن روبه‌رو می‌شود. حرکتی نرم و گربه‌وار دارد و موی زبر و درهم او ظاهری ژولیده می‌دهد.
سر متناسب با بدن، با سبیل و ابروی پرپشت و حالتی دوستانه. چشمان درشت، باز و گردتر از بیضی، با نگاهی هوشیار و صمیمی. گوش‌ها متوسط، چسبیده به سر و بینی همیشه قهوه‌ای است.
در دهه ۱۸۰۰ شکارچیان اروپای قاره‌ای شیفته پرورش سگ‌های شکاری همه‌کاره بودند. یکی از آن‌ها ادوارد کورتالس هلندی، پسر یک بانکدار ثروتمند، بود. او با تلاقی هوشمندانه چند نژاد سگی ساخت که در خشکی همچون پوینتر کار می‌کرد و در آب بازیابنده‌ای عالی بود و انگشتان پرده‌دار برای شنا داشت. کورتالس نژادش را در آلمان و سرانجام در فرانسه تکمیل کرد. از آن زمان طرفداران بحث می‌کنند که گریفون در اصل هلندی است یا فرانسوی.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
