اشنوزر استاندارد سگ مزرعه‌ای پرانرژی و بی‌باک آلمانی با سبیل و ابروهای پرپشت است. گاهی لجباز اما همیشه قابل‌اعتماد و نمونه متوسط خانواده اشنوزر است.
این سگ متوسط‌جثه با وزن حدود ۱۶ تا ۲۰ کیلوگرم، اشنوزر «استاندارد» واقعی است: بزرگ‌تر از مینیاتوری و کوچک‌تر از غول‌پیکر. هر سه اندازه ویژگی‌های مشترک دارند: پوشش زبر و چسبیده مشکی یا «فلفل و نمک»، بدن مربع و محکم و سر کشیده با ابروهای کمانی و سبیل پرپشت که چشمان باهوش را قاب می‌گیرد.
اشنوزر استاندارد همراهی اجتماعی، نگهبانی هوشیار و علاقه‌مند به تعقیب سنجاب در حیاط است. با کودکان خوب است و از عزیزانش محافظت می‌کند. با دست محکم اما مهربان خوب آموزش می‌بیند و صاحبش باید جایی برای تخلیه انرژی و حواس تیزش فراهم کند.
غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک مناسب اوست و باید با سن او همخوان باشد. برخی سگ‌ها به چاقی گرایش دارند، پس کالری و وزن را کنترل کنید. تشویقی در آموزش کمک می‌کند اما زیاده‌روی چاقی می‌آورد. با خوراکی‌های انسانی مجاز و ممنوع آشنا شوید و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
اشنوزر استاندارد به نظافت منظم نیاز دارد. شست‌وشوی ریش و موی پاها، مراقبت دندان، پاک‌کردن مواد خارجی لای پنجه‌ها و کوتاه‌کردن ناخن کارهای هفتگی است. پوشش دولایه دارد. اگر موی زبر بیرونی با ماشین کوتاه شود، به جای کندن با دست، مقاومتش در برابر خاک، خار و آب را از دست می‌دهد، بیشتر می‌ریزد و نرم‌تر و روشن‌تر می‌شود. پس از کندن با دست، با برس منظم و چیدن موهای بلند می‌توان مدت طولانی آن را نگه داشت.
نژادی پرانرژی است و بازی با آدم‌ها و سگ‌های دیگر را دوست دارد. اصرار دارد در فعالیت‌های خانوادگی شرکت کند و تنها در حیاط یا بسته‌شده خوب نمی‌ماند. پیاده‌روی‌های طولانی با صاحبش را دوست دارد و در ورزش‌هایی مانند چابکی، شکار موش در انبار، گله‌بانی و تعقیب طعمه عالی است. تا وقتی صاحبش لذت ببرد، با شور شرکت می‌کند.
اجتماعی‌کردن در دوران توله‌گی ضروری است. اشنوزر استاندارد بسیار باهوش، زیرک و حیله‌گر است و با تکرارهای اندک ایده را درمی‌یابد. مشکل بزرگ، آموزش بیش از حد است؛ پس از چند تکرار خسته می‌شود و مربی را کم‌هوش می‌پندارد. به دلیل هوشش به آموزش نیاز دارد و اگر صاحبش آموزش ندهد، خودش یاد می‌گیرد اما شاید چیزی که صاحب نمی‌خواهد.
طبق نظرسنجی‌های سلامت که هر پنج سال انجام می‌شود، این نژاد بسیار سالم است و از بسیاری مشکلات نژادهای دیگر دور مانده است. پرورش‌دهندگان وظیفه‌شناسانه مشکلاتی مانند دیسپلازی مفصل ران و اختلالات چشمی را آزمایش و نتایج را در پایگاه OFA ثبت می‌کنند. آزمایش DNA برای کاردیومیوپاتی، که در این نژاد صفت مغلوب ساده است، اجازه می‌دهد ناقلان با سگ‌های غیرناقل جفت شوند تا بیماری از نژاد حذف شود.
سگی قوی، سنگین‌بنیه و مربع‌اندام با عضله و استخوان کافی. ساختار مقاوم و پوشش متراکم زبر او با ابروهای کمانی، سبیل و ریش پرپشت، نشان ویژه نژاد، تأکید می‌شود.
سر قوی، مستطیلی و کشیده است و طولش حدود نصف طول پشت است. حالت چهره هوشیار، بسیار باهوش و پرانرژی است. چشم‌ها متوسط، قهوه‌ای تیره و بیضی‌اند و ابرو کمانی و سیمی است.
بدن فشرده، قوی و کوتاه‌کمر است که انعطاف و چابکی زیاد می‌دهد. سینه عرض متوسط دارد و دنده‌ها خوب باز است. شکم کمی بالا کشیده است.
شانه‌ها شیب‌دار، عضلانی و خوب خوابیده‌اند. ساق‌ها صاف و عمودی با استخوان سنگین و آرنج‌ها نزدیک بدن‌اند. پنجه‌ها کوچک، گرد و جمع با پد ضخیم و ناخن مشکی هستند.
فشرده، سخت، سیمی و تا حد ممکن ضخیم با زیرموی نرم و موی بیرونی زبر. موی بدن با چیدن تنظیم می‌شود و طول مو ۲ تا ۵ سانتی‌متر است. ریش و ابرو و موی پاها از بدن بلندترند.
عضلانی و متناسب با جلو است و هرگز از شانه‌ها بلندتر نمی‌نماید. ران‌ها پهن و زانوها خمیده‌اند. ساق‌ها از مچ تا پنجه کوتاه و عمود بر زمین‌اند.
استاندارد اشنوزر اصلی است و پدر نسخه‌های مینیاتوری و غول‌پیکر. در آلمان «میتل‌اشنوزر» به معنی اشنوزر متوسط نامیده می‌شود. قرن‌ها پیش از کشاورزی ماشینی، کشاورزان سگ‌های همه‌کاره می‌پروردند. این نژاد در قرون وسطی در مناطق کشاورزی باواریا شکل گرفت و موش‌گیر، گله‌بان، نگهبان و شکارچی بود. در دهه ۱۸۷۰ با شروع نمایشگاه‌های سازمان‌یافته اروپا به «پینچر مو‌سیمی» درخشید و در آغاز قرن بیستم با نام اشنوزر، به معنای «پوزه سبیل‌دار»، شناخته شد. حدود ۱۹۰۰ به آمریکا رسید ولی تا دهه ۱۹۲۰ بین صاحبان سگ جا نیفتاد. در ۱۹۳۳ انجمن‌های جدا برای استاندارد و مینیاتوری تشکیل شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
