شپرد میوریتیک رومانیایی سگ بزرگ و پرمویی از نزدیکی کوه‌های کارپات است که قرن‌ها از گله‌ها محافظت کرده است؛ مستقل، وفادار و با اعتمادبه‌نفس، با خانواده‌اش مهربان و نسبت به غریبه‌ها محتاط است.
این نژاد قرن‌ها در رومانی برای نگهبانی از دام‌ها به کار رفته و نمونهٔ یک سگ نگهبان گله است. سگی درشت با موی بلند که به برس‌کشی منظم نیاز دارد. میوریتیک‌ها پرجنب‌وجوش و کله‌شق‌اند، اما در پشت این زره پشمالو موجوداتی بسیار حساس هستند. از توله‌گی به گروهی که او را پذیرفته می‌چسبند؛ این گروه می‌تواند سگ، گربه، اسب یا گوسفند باشد. جای محبوبش همیشه نزدیک آدم مورد علاقه‌اش است و معمولاً زمین سخت را به تشک و سبد ترجیح می‌دهد.
این سگ برای خانواده‌هایی مناسب است که فضای کافی دارند، به وفاداری و استقلال این نژاد احترام می‌گذارند و می‌توانند از همان ابتدا آموزش اولیه و اجتماعی‌سازی را جدی بگیرند. او با اعضای خانواده دوستانه و فداکار است ولی به غریبه‌ها بدگمان است و برای تعریف‌شدن در جمع دوستانش باید زمان بگیرد. پیاده‌روی و کوهنوردی روزانه برایش تنوع هیجان‌انگیزی است.
مانند دیگر سگ‌های نگهبان گله، میوریتیک غذا را خوب مصرف می‌کند و بسیار کمتر از آنچه روی بسته‌های غذا توصیه می‌شود نیاز دارد. اگر خشک‌خوراک می‌دهید، نوع کم‌پروتئین انتخاب کنید. ترکیبی از خشک‌خوراک، گوشت خام چرخ‌شده، سبزی، میوه، تخم‌مرغ و کمی غذای کم‌چرب مانند برنج و جو دوسر مناسب است. سگ بالغ را دو بار در روز غذا بدهید تا پرخوری و نفخ پیش نیاید؛ توله‌ها تا زمان رشد چهار وعده. غذای باقی‌مانده پس از ۱۵ دقیقه جمع شود، پس از غذا ۱ تا ۲ ساعت استراحت کند و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
با وجود موی ژولیده، این سگ‌ها نگهداری آسانی دارند. نیازی به حمام یا برس‌کشی روزانه ندارند. اگر خیس یا بسیار کثیف شوند، کافی است مدتی نگه داشته شوند تا گل و کثیفی خشک شود و به‌راحتی برس خورده شود؛ میوریتیک خشک، میوریتیک تمیز است. علاوه بر بررسی روزانهٔ چشم، گوش و دندان، هفته‌ای یک‌بار آراستن کامل انجام می‌شود. آراستن از توله‌گی بخشی از آموزش است و پذیرش آن نشان‌دهندهٔ پذیرش رهبری صاحب است.
توله‌های در حال رشد انرژی زیادی دارند و به پیاده‌روی روزانه و توجه نیاز دارند. سگ‌های بالغ بسیار کم‌حرف‌تر و آرام‌ترند و یک پیاده‌روی روزانه برایشان کافی است. سگ‌های نگهبان گله معمولاً پرانرژی نیستند چون ترجیح می‌دهند کنار گله یا آدم‌ها بمانند. برنامهٔ سنگین لازم نیست، اما پیاده‌روی و کوهنوردی گاه‌به‌گاه تنوع خوبی ایجاد می‌کند.
این سگ‌ها قلمرو را بسیار جدی می‌گیرند و نگهبانانی غیرقابل رشوه‌اند. قلمروشان به دروازهٔ خانه ختم نمی‌شود و هر جا که گروهشان باشد را شامل می‌شود. هر چیزی که از یک پایگاه دیدبانی، معمولاً در جای بلند، دیده شود زیر نظر است. آن‌ها اسیر عادتند و در برابر هر چیز غیرعادی ابتدا هوشیار می‌شوند، سپس بلند پارس می‌کنند و در صورت لزوم حمله یا دفاع می‌کنند. از همان ابتدا باید آموزش داد که رفتارهای تهدیدآمیزشان را بی‌جا به کار نبرند.
چون این نژاد به‌تازگی از مناطق روستایی رومانی شناخته شده، اطلاعات پزشکی دربارهٔ آن اندک است. مانند هر سگ درشت دیگری، خطر نفخ همیشه وجود دارد و دیسپلازی مفصل ران نیز دیده شده است.
سگ‌هایی که زندگی سالمی دارند تا حدود ۱۴ سال عمر کرده‌اند.
میوریتیک ویژگی‌های یک سگ نگهبان گله را دارد: استقلال زیاد و اعتمادبه‌نفس بالا. وظیفهٔ اصلی او بازدارندگی از مزاحمان است و برای این کار نیازی به آموزش ندارد و آن را ذاتاً می‌داند. از جوانی باید به او آموخت که رفتارهای تهدیدآمیز مانند خودنمایی، پارس و حمله را بی‌جهت به کار نگیرد. او میان آشنا و ناآشنا فرق می‌گذارد؛ با آشنایان دوستانه و قابل‌اعتماد است و غریبه‌ها را فقط پس از بررسی دقیق به جمع محدود دوستانش راه می‌دهد. این نژاد در سال ۲۰۱۸ به برنامهٔ خدمات پایه (Foundation Stock Service) اضافه شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
