بوهوند نروژی اشپیتس نوردیک پرمو و متوسط‌اندازه‌ای است که با وایکینگ‌ها پیوند دارد؛ کارگر سرمادوست ماهر در گله‌داری و نگهبانی و همدمی باهوش، مهربان و بسیار وفادار.
بوهوند اشپیتسی نمونه است و فرصت خوبی برای توضیح این اصطلاح فراهم می‌کند. اشپیتس‌ها نژادهای مناطق سردسیرند با پوشش متراکم، دمی که محکم روی پشت خم می‌شود، سر گوه‌ای و گوش‌های ایستاده و نوک‌تیز («اشپیتس» در آلمانی قدیم یعنی نوک‌تیز). آن‌ها می‌توانند کوچک مثل پامرانین، قدرتمند مثل مالاموت یا متوسط، چابک اما محکم مثل بوهوند باشند. نرها تا حدود ۴۷ سانتی‌متر قد و ۱۸ کیلوگرم وزن دارند و رنگ پوشش گندمی یا سیاه است.
بوهوندها به‌عنوان سگ خانواده باهوش، مهربان و بسیار وفادارند.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، مناسب است و باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) هماهنگ باشد. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را کنترل کنید. تشویقی‌ها در آموزش مفیدند، اما زیادشان چاقی می‌آورد. غذاهای مجاز و غیرمجاز برای سگ را بشناسید و همیشه آب تمیز و تازه در دسترس باشد.
در مقایسه با نژادهای دیگر، بوهوند به آراستن زیادی نیاز ندارد. او طبیعتاً تمیز و حتی هنگام خیس‌شدن تقریباً بی‌بوست. پوشش دولایه‌ای دارد: رویه‌ای ضخیم، سخت و صاف و زیرپشمی نرم، متراکم و پشمی. پوشش بیشتر مواد خارجی را به‌راحتی دفع می‌کند و بعد از حمام خودش خشک می‌شود. هفته‌ای دو تا سه بار برس‌کشیدن لازم است و در فصل ریزش بیشتر؛ مثل دیگر سگ‌های دولایه یک یا دو بار در سال زیرپشمش می‌ریزد. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید.
بوهوندها برای کار و گله‌داری ساعت‌ها پرورش یافته‌اند. به همین دلیل بسیار پرانرژی‌اند و برای سلامت جسم و ذهن روزی دو بار تحرک شدید (که اجازه‌ی دویدن سریع بدهد) لازم دارند. آن‌ها دویدن کنار دوچرخه، آوردن توپ و کوهنوردی طولانی تمام‌روز را دوست دارند. این نژاد با فرمان‌برداری، ردیابی، چابکی و فعالیت‌های دیگری که سگ و صاحب با هم لذت می‌برند، ذهن و بدن را هم ورزش می‌دهد.
بوهوندهای نروژی در مقایسه با اشپیتس‌ها و نژادهای شمالی دیگر آسان‌تر آموزش می‌بینند، اما استقلال این نژادها را حفظ کرده‌اند. آن‌ها میل به خوشحال‌کردن صاحب دارند، اما استقلالشان اغلب قوی‌تر است و حفظ تمرکزشان چالش‌برانگیز است. خوشبختانه بیشتر بوهوندها به غذا انگیزه می‌گیرند و روش‌های مثبت مانند آموزش با کلیکر خوب جواب می‌دهد. در عین حال بیشتر آن‌ها نسبت به محیط بسیار حساس‌اند و حضور در رینگ نمایشگاه برایشان دشوار است.
بوهوندهای نروژی عموماً سالم و مقاوم‌اند. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر مشکلاتی مانند دیسپلازی مفصل ران، بیماری فون‌ویلبراند و بیماری‌های چشم آزمایش می‌کنند. خریداران توله همواره باید از انجام آزمایش‌های سلامت پدر و مادر مطمئن شوند.
سگ گله‌بان و نژاد شمالی نمونه، کمی کوچک‌تر از متوسط و با بدن مربعی و دم محکم حلقه‌شده روی پشت. سر گوه‌ای و سبک با گوش‌های ایستاده. بسیار باهوش است و آموزش مداوم از توله‌گی لازم دارد، پرانرژی و قوی و استقامت‌دار.
متناسب با بدن و نه سنگین. جمجمه گوه‌ای و تقریباً صاف و موازی با پل بینی. پوزه هم‌اندازه‌ی جمجمه و گاز قیچی‌ای با دندان‌های کامل. چشم‌ها بیضی و تا حد ممکن تیره، گوش‌ها متوسط، ایستاده و متحرک، بینی سیاه.
گردن با طول متوسط و خوب نشسته بدون پوست آویزان در گلو. خط پشت تراز، سینه عمیق، دنده‌ها خوش‌فنر و دم بالا و محکم حلقه‌شده روی خط میانی پشت.
شانه‌ها کمی شیب‌دار، آرنج‌ها نه به داخل و نه به خارج، پاها محکم اما نه زمخت و از جلو صاف و موازی. پنجه‌ها بیضی با انگشتان جمع.
رویه ضخیم و سخت اما نسبتاً صاف و زیرپشم نرم و متراکم. موی سر و جلوی پاها نسبتاً کوتاه و موی گردن، سینه و پشت ران‌ها بلندتر است.
زاویه‌ی متوسط در زانو و مچ، ران بالایی قدرتمند و عضلانی. از پشت پاها صاف و قوی‌اند و پنجه‌ها مانند جلو هستند.
داستان‌های عاشقانه‌ی بوهوندهایی که همراه وایکینگ‌ها، آن مهاجمان نوردیک که حدود ۱۲۰۰ سال پیش اروپا را لرزاندند، به دریا می‌زدند، حقیقتی در بر دارد. هرچند بوهوندها شاید غارت‌گری کنار وایکینگ‌ها را دوست می‌داشتند (بوهوندها هر فعالیتی را که با صاحبشان انجام دهند دوست دارند!)، در دل خانه‌دوست‌اند. نام آن‌ها از واژه‌ی نروژی «بو» به معنای «خانه‌روستا» یا «مزرعه» گرفته شده است. قرن‌ها این سگ‌ها گله‌ران، نگهبان گله و خانواده و کارگر همه‌کاره‌ی مزرعه بوده‌اند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
