اسپانیل آبی آمریکایی اهل منطقه دریاچههای شمال میانه آمریکاست؛ ورزشکاری شاد و بیرونگرد که شکار و شنا را دوست دارد. شاد، مشتاق و جذاب است، اما با غریبهها کمی کنار میایستد و گاهی لجباز است.
اسپانیل آبی آمریکایی سگی شکاری، عضلانی و متوسطاندازه است و پوشش قهوهای پرپشتش که فرفری یا موجدار است او را مشخص میکند. او برای کار در آبهای یخی و کنارههای باتلاقی دریاچههای بزرگ پرورش یافته است: پوشش متراکم و ضدآب، کف پای ضخیم، انگشتان پردهدار و بدنی کوچک که سوار و پیاده شدن از قایق را بیتکان میکند.
دوستدارانش او را سگی شاد، باهوش و همهکاره میدانند که برای ورزشهای سگی مناسب است. در شکار ویژگیهای اسپانیل و رتریور را با هم دارد. کلید شادیاش فعالیت است، مخصوصاً در کنار صاحبی که عاشقش است؛ سگ بیکار ممکن است زیاد پارس کند و خرابکاری کند.
غذای باکیفیت و متناسب با سن سگ مناسب است، چه آماده و چه خانگی با تأیید دامپزشک. این نژاد بهراحتی اضافه وزن پیدا میکند، بنابراین از پرخوریاش جلوگیری کنید و کالری و تشویقیها را اندازه بگیرید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
پوشش دولایه و ضدآب این نژاد که او را در آبهای یخی گرم نگه میدارد، فرفری یا موجدار است. آراستن هفتگی لازم است اما ساده است. در تابستان که پوشش کمپشتتر است، برس سوزنی با نوک لاستیکی کافی است و در بقیه سال، بهویژه فصل ریزش، برس اسلیکر موهای مرده زیرپوش را پاک میکند. ناخنها را هم مرتب کوتاه کنید.
این ورزشکارِ بیرونگرد شکار و شنا را دوست دارد و به تحرک زیادی نیاز دارد. بدون فعالیت کافی ممکن است پرحرف و مخرب شود. حداقل هر روز باید بازی پرانرژی با صاحبش یا سگی دیگر در پارک یا حیاط بزرگ داشته باشد. وقتی کاری به او بسپارند، مثلاً همراهی در شکار، مسابقات میدانی، اطاعت، چابکی یا شیرجه از اسکله، بهترین حالتش را نشان میدهد.
اجتماعیسازی زودهنگام و کلاس توله بسیار توصیه میشود. آشنا کردن آرام توله با آدمها و موقعیتهای مختلف از حدود ۷ هفتگی تا ۴ ماهگی او را سگی بالغ و باادب میکند. این نژاد اغلب با غریبهها فاصله دارد و کمی لجباز است، ولی شاد است و میخواهد صاحبش را راضی کند؛ پس آموزشش ساده و لذتبخش است. ورزشهایی مثل ردیابی، چابکی و فلایبال و رویدادهای میدانی هم برایش مناسب است.
بیشتر اسپانیلهای آبی آمریکایی با مراقبت درست و ویزیت منظم دامپزشک عمر طولانی و سالمی دارند. پرورشدهنده مسئول سگهای مولد را برای مشکلاتی مانند دیسپلازی مفصل ران، بیماریهای چشم، ناهنجاریهای قلبی و میلوپاتی دژنراتیو آزمایش میکند.
در آمریکا بهعنوان سگ شکاری همهکاره و آورنده از قایق ساخته شد. سگی فعال، عضلانی و متوسط با پوشش موجدار تا فرفری است. تناسب اندازه، بافت پوشش و رنگ اهمیت دارد.
سر متناسب و با طول متوسط است. حالت چهره هوشیار، مطمئن و باهوش است. چشمها متوسط و دور از هم، با رنگ زردمایل به قهوهای تا قهوهای یا فندقی هماهنگ با پوششاند و نباید بیرونزده باشند. گوشها بلند، پهن و آویزان است. جمجمه نسبتاً پهن است.
گردن گرد، با طول متوسط و عضلانی است. خط پشت صاف یا کمی شیبدار است. بدن خوب رشد کرده و محکم ساخته شده است. سینه تا آرنج میرسد و دندهها گرد اما نه بیش از حداند. دم با طول متوسط، کمانی و پرمو است.
شانهها شیبدار، تمیز و عضلانیاند. پاها با طول متوسط، صاف و استخواندارند، نه آنقدر کوتاه که برای کار میدانی مشکل بسازند و نه آنقدر سنگین که زمخت به نظر برسند. انگشتان جمع، پردهدار و کفپای ضخیم دارند.
پوشش از موجهای یکنواخت تا فرفری فشرده متغیر است. زیرپوش برای محافظت در برابر هوا، آب و بوتهزار لازم است. گوشها از دو طرف و گردن و عقب بدن پرمو هستند. پیشانی کوتاه و صاف است و دم تا نوک پرمو و کمی پرزدار است.
ران و کپل خوب رشد کردهاند و کل بخش عقب نیرو و جنبش نشان میدهد. مفصل مچ کمی گرد و با زاویه متوسط است. پاها از مچ تا کفپا متوسط، قوی و صافاند و مچها موازیاند.
پیدایش نژادهای آمریکایی نمونهای از «نبوغ یانکی» است؛ یعنی استفاده از نژادهای اروپایی برای حل مشکلات دنیای جدید. اسپانیل آبی آمریکایی هم نمونهای از این است. مهاجران اروپایی ویسکانسین و مینهسوتا برای زندگی به پرندگان آبی منطقه وابسته بودند و طی نسلها با نژادهای اروپایی سگی تازه ساختند. چگونگی و زمان دقیق پیدایش آن شاید همیشه راز بماند؛ اسپانیل آبی ایرلندی، رتریور مو فرفری و اسپانیل آبی انگلیسی منقرضشده از نژادهای احتمالیاند.
این نژاد همهکاره بود: بینی عالی، آوردن پرندههای آبی شکارشده و بلند کردن پرندههای خشکی مثل مرغماهی، کبک و قرقاول. امروز نژاد کمیاب است و باشگاهش تعداد آن را حدود ۳۰۰۰ تخمین میزند. در سال ۱۹۴۰ وارد دفتر انجمن کنل آمریکا شد و در سال ۱۹۸۵ سگ رسمی ایالت ویسکانسین شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.


