کوئیکرهوندیه هلندی سگی پرجنب‌وجوش، چابک، خوش‌اخلاق و هوشیار است؛ در خانه همدمی آرام و دوستانه و در بیرون شکارچی ورزشکار، تیز و پرانرژی.
کوئیکرهوندیه، «سگ کوچک سفید و نارنجی با قلبی بزرگ»، سگی ورزشی و چشمگیر با پوششی ابریشمی و مقاوم در برابر هوا به رنگ سفید با لکه‌های قرمز است. گوش‌های درشت با نوک سیاه و دم پرپشت و پرمویی که با غرور تکان می‌دهد، او را فوراً قابل شناسایی می‌کند. استخوان‌بندی محکم یک شکارچی جدی دارد، اما ظاهر کلی‌اش موزون با خطوط نرم و گام فنری است.
او در خانه همدمی وفادار، آسان‌گیر و دوستانه و در بیرون شکارچی ورزشکار، مشتاق و پرانرژی است. نام او را «کوی‌کر‌هوند‌یه» تلفظ می‌کنند.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، برای این نژاد مناسب است و باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) هماهنگ باشد. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را کنترل کنید. تشویقی‌ها در آموزش مفیدند، اما زیادشان چاقی می‌آورد. غذاهای مجاز و غیرمجاز برای سگ را بشناسید و همیشه آب تمیز در دسترس باشد.
علاوه بر نظافت هفتگی، گاه‌گاهی حمام او را تمیز و آراسته نگه می‌دارد و آراستن می‌تواند فرصتی عالی برای پیوند با سگ باشد. ناخن‌های قوی و سریع‌الرشد را با گلوله‌گیر یا سوهان منظم کوتاه کنید تا نشکنند. گوش‌ها را مرتب بررسی کنید تا موم و چرک جمع نشود و عفونت ایجاد نکند. دندان‌ها را هم مرتب مسواک بزنید.
کوئیکرهوندیه همدمی باهوش، سرزنده، شاد و شیرین در خانه و کاوشگری ورزشکار، مصمم و پرمشغله در بیرون است. به تحرک روزانه‌ی منظم مثل پیاده‌روی، بازی با توپ و فعالیت‌های ذهنی نیاز دارد. به‌خاطر غریزه‌ی شکار در فضای باز بهتر است با قلاده یا در محوطه‌ی محصور باشد.
کوئیکرهوندیه همدمی شاد، باهوش و سرزنده، اما نه بیش‌فعال است. ماهیت کار تاریخی‌اش باعث شده غریزه‌ی شکار و انرژی با طبع حساس اسپانیل‌ها ترکیب شود. او می‌تواند بسیار مصمم باشد و با رویکردی قاطع اما روش‌های ملایم بهتر آموزش می‌بیند. شخصیت شاد، بدن ورزشی، هوش و میل به خوشحال‌کردن صاحب او را بسیار آموزش‌پذیر می‌کند، اما اراده‌ی قوی‌اش آموزش ملایم می‌طلبد تا همدمی دوست‌داشتنی و شکارچی خوب شود.
کوئیکرهوندیه نژادی نسبتاً سالم با عمر طولانی است. چون از جمعیت بنیان‌گذار بسیار محدودی آمده، مستعد برخی بیماری‌های ارثی است و پرورش اصولی برای کاهش هم‌خونی و حفظ تنوع ژنتیکی توصیه می‌شود. با این حال ممکن است به بیماری‌های مختلف مبتلا شود. نگرانی‌های فعلی این نژاد عبارت‌اند از:
سگ ورزشی کوچک و موزون با رنگ نارنجی-قرمز دورنگ و بدنی تقریباً مربعی. سر را بالا می‌گیرد و دم پرمو هنگام حرکت هم‌سطح یا بالاتر از خط پشت است. پوشش باید طبیعی و بدون اصلاح باشد.
اندازه‌ی متوسط، پاک‌تراش با خطوط روان. چشم‌ها بادامی و قهوه‌ای تیره با نگاهی دوستانه، گوش‌ها متوسط و پرمو و چسبیده به گونه با نوک سیاه («گوشواره») بسیار مطلوب است. پوزه گوه‌ای و بینی سیاه است.
گردن متوسط و عضلانی، خط پشت صاف و روان، قفسه‌ی سینه تا آرنج، دنده‌ها کمی خمیده، کمر کوتاه و پهن و قوی.
هم‌راستا با خط پشت، پرمو با پر سفید که آخرین مهره‌اش به مفصل مچ می‌رسد. هنگام حرکت هم‌سطح خط پشت یا با انحنای رو به بالا است و روی کمر حلقه نمی‌شود.
شانه‌های متوسط‌زاویه، آرنج چسبیده به بدن، پاها صاف و موازی با استخوان محکم. پنجه‌ها کوچک، کمی بیضی و جمع‌وجور.
متوسط و چسبیده، کمی موج‌دار یا صاف، نرم اما مقاوم در برابر هوا با زیرپشم کارآمد. پر روی دست‌ها تا مچ و روی ران‌ها بلندتر است و روی سر و پنجه‌ها کوتاه است.
کوئیکرهوندیه هلندی نژادی بسیار قدیمی است که در نقاشی‌های استادان هلندی از اواخر قرون وسطی دیده می‌شود. این سگ پیش از اختراع باروت در «اندکوی» (استخرهای دست‌ساز شکار اردک به وسعت ۳ تا ۱۰ هکتار) برای فریب اردک‌ها به کار می‌رفت. همچنین به شاهزاده ویلهلم اورانیه، بنیان‌گذار پادشاهی هلند، مرتبط است و گفته می‌شود سگ او «کونتس» جانش را از ترور نجات داد.
پس از جنگ جهانی اول با بهبود تفنگ‌های شکاری و بی‌سودشدن اندکوی‌ها، نژاد رو به کاهش رفت. در اواخر ۱۹۳۹ بارونس فون هاردنبروک فان آمرستول به‌عنوان مقاومتی خاموش در برابر اشغال هلند برای حفظ نژاد کوشید و با گشتن در روستاها سگ «تامی» را از شمالی‌ترین استان یافت که پایه‌ی نژاد شد. او از ۱۹۴۲ تا ۱۹۷۶ تحت نام والهالا ۵۲ زایمان را پرورش داد. باشگاه مادر هلندی در ۱۹۶۷ تأسیس و نژاد در ۱۹۷۱ رسماً شناخته شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
