پودنگو پکنو سگ شکاری کوچک، هوشیار و بازیگوش پرتغالی با اصالتی کهن است؛ شکارچی خرگوش چابکی که در خانه همدمی دوست‌داشتنی و خوش‌رفتار است. برای خانواده‌های فعال و دوستدار بازی و دویدن انتخابی عالی است.
پکنو کوچک‌ترین نژاد از سه نژاد پودنگوی پرتغال است؛ قدش ۸ تا ۱۲ اینچ (حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر) و وزنش حداکثر ۱۳ پوند (حدود ۶ کیلوگرم) است. سر گوه‌ای‌شکل، چشم‌های بادامی و گوش‌های راست و نوک‌تیز دارد. بدنش بلند و عضلانی و دمش داسی‌شکل است و موی او یا کوتاه و متراکم است یا بلند و زبر.
ظاهرش ساده و روستایی است و فاقد جلوه‌های مد روز. او عاشق دویدن و بازی در فضای باز است، اما در خانه همخانه‌ای مؤدب و دوست‌داشتنی است و برای خانواده‌های فعال مناسب است.
پکنو با غذای باکیفیت تجاری یا خانگی (با تأیید دامپزشک) و متناسب با سن خوب رشد می‌کند. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس وزن و کالری را زیر نظر بگیرید و تشویقی‌ها را کم بدهید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد و در صورت نگرانی درباره‌ی وزن با دامپزشک مشورت کنید.
پکنو سگی کم‌زحمت است و دو نوع موی صاف و زبر دارد. برس‌کشیدن و شانه‌زدن برای رفع گره در موی زبر و پاک‌کردن گاه‌به‌گاه موی صاف با پارچه‌ی مرطوب کافی است و ماهی یک‌بار حمام کفایت می‌کند. کوتاه‌کردن و اصلاح لازم نیست. با مسواک منظم از مشکلات دندان پیشگیری کنید و ناخن‌ها را مرتب کوتاه نگه دارید.
پکنو که برای شکار خرگوش پرورش یافته، پرانرژی است و تحرک روزانه‌ی تند می‌خواهد؛ سگی سخت‌کوش و خستگی‌ناپذیر است. بازی در حیاط بزرگ حصاردار، پیاده‌روی پرتحرک روزانه، مسابقات چابکی و اطاعت یا شکار برایش مناسب است. فقط در محوطه‌ی حصارکشی‌شده‌ی امن آزاد باشد، چون غریزه‌ی دنبال‌کردن بو او را زود به دردسر می‌اندازد.
پکنو سگ کوچک بسیار سرزنده و باهوشی است و سریع یاد می‌گیرد، اما آموزش باید شاد و در جلسه‌های کوتاه باشد. او هر نوع آموزشی را دوست دارد و در شکار، ورزش‌های سگی و حتی نگهبانی با وجود جثه‌ی کوچک موفق است. با آموزش مثبت همدمی می‌شود که هر جایی پذیرفته است.
پودنگو پکنو در کل نژادی سالم است. چون در آمریکا ذخیره‌ی ژنتیکی کوچکی دارد، پرورش‌دهندگان سگ‌های مولد را آزمایش می‌کنند تا از مشکلات ژنتیکی احتمالی دوری کنند. پرورش‌دهندگان مسئول بیماری‌های چشمی و مفصلی مثل دیسپلازی ران و جابه‌جایی کشکک را بررسی می‌کنند. بیشتر این سگ‌ها مشکل ژنتیکی کمی دارند.
سر گوه‌ای (هرم چهارضلعی) با گوش‌های راست و دم داسی‌شکل، اسکلتی سالم و عضلانی؛ بسیار سرزنده و باهوش، ساده و روستایی. نژادی معتدل است.
باریک و گوه‌ای با قاعده‌ی پهن و پوزه‌ی نوک‌تیز، جمجمه تقریباً صاف، استاپ کم‌رنگ و چشم‌های بادامی کوچک و پرحالت به رنگ عسلی تا قهوه‌ای تیره هماهنگ با رنگ مو.
گردن مستقیم، متوسط و عضلانی بدون غبغب؛ پشت صاف و بلند، کمر پهن و عضلانی، سینه تا آرنج می‌رسد و شکم لاغر و کمی بالا‌کشیده است.
شانه‌ی نسبتاً خوابیده، آرنج چسبیده به بدن، ساعد صاف و بلند و عضلانی و پنجه‌ها بیضی، محکم و کمی قوسی با ناخن قوی و کف‌پای سفت است.
از پشت و کنار عمودی، عضلانی و لاغر؛ ران بلند و متوسط‌پهنا، زاویه‌ی زانو متوسط و مچ قوی و کوتاه و مستقیم و بدون خار است.
پکنو اگرچه تازه به گروه هاند AKC پیوسته، نژادی بسیار کهن است. تصور می‌شود نیاکانش در دوران باستان با موج‌های متوالی بازرگانان و مهاجمان فنیقی، رومی و مور به پرتغال آمدند و پرتغالی‌ها آن‌ها را برای شکار خرگوش در زمین‌های ناهموار ایبری سازگار کردند. گفته‌اند او «احتمالاً کوچک‌ترین سگ شکاری جهان» است. او به‌تنهایی یا در دسته‌های کوچک خرگوش‌ها را از مخفیگاه بیرون می‌راند تا شکارچی به آن‌ها دست یابد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
