راسل تریر سگی شاد، کنجکاو و دوستانه است که کشیش شکارچی انگلیسی برای شکار روباه پرورش داد؛ ظاهری عروسکی دارد اما تریری کاری، مشتاق و خستگیناپذیر است.
این سگهای سرزنده شخصیتی بزرگ را در بدنی فشرده و مستطیلی با قد ۱۰ تا ۱۲ اینچ (حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر) جا دادهاند. چشمان تیره و بادامی و گوشهای متحرک Vشکل، حالت باهوش و دوستداشتنی نژاد را میسازند. هر سه نوع مو بیشتر سفید است با لکههای برنزه یا سیاه یا هر دو، و راه رفتن آزاد و بیزحمتشان اعتمادبهنفس ذاتیشان را نشان میدهد.
راسل تریر برای خانوادههای اهل طبیعت و تحرک مناسب است و همراه خوبی برای کودکانی است که سگها را میشناسند. به خاطر غریزهٔ شکارش باید زود و خوب اجتماعی شود.
راسل تریر با غذای باکیفیت، تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک، خوب است و جیره باید متناسب با سن او باشد. چون برخی سگها مستعد چاقیاند، کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و تشویقی را زیاد ندهید. آب تمیز و تازه همیشه باید در دسترس باشد و دربارهٔ هر نگرانی دربارهٔ وزن با دامپزشک مشورت کنید.
ظاهر خشن و آمادهٔ این سگ بهراحتی حفظ میشود. موی آن سه نوع دارد: صاف، شکسته و زبر. موی کوتاه و متراکم صاف را با دستکش یا برس نرم هفتهای یکبار بکشید. موهای زبر و شکسته هفتهای یکبار با برس یا شانه بررسی میشوند اما بیشتر طبیعی میمانند. ناخنها را ماهی یکبار کوتاه کنید و گوشها را هر هفته برای کثیفی یا جرم بررسی و در صورت نیاز تمیز کنید.
این نژاد برای خانوادههای کمتحرک مناسب نیست. انرژی بالا و شخصیت پرقدرتش او را برای خانوادههای اهل طبیعتگردی، دوچرخهسواری و پیادهرویهای بلند روزانه عالی میکند. یافتن بازیهایی که دوست دارد ذهن و بدنش را فعال نگه میدارد. راسل تریر خسته، راسل تریر خوبی است! چون غریزهٔ شکار قوی دارد، باید از همان ابتدا خوب اجتماعی شود.
اولین ابزار برای آموزش راسل تریر حس شوخطبعی است. او بسیار باهوش است و حل مسئله و بازی را دوست دارد. زود خسته میشود، پس جلسات باید سرگرمکننده باشد. ترفندها را آسان یاد میگیرد و اجرای نمایش برای مردم را دوست دارد. او با همان فداکاری که برای شکار پرورش یافته، به هر کار میپردازد و برای ورزشهایی مانند چابکی، فلایبال، اطاعت، رالی و تعقیب طعمه عالی است.
بیشتر راسل تریرها سگهای کوچک، شاد و سالمی هستند. پرورشدهندگان مسئول سگهای مولد را برای مشکلاتی مانند لقی کشکک زانو، ناشنوایی و بیماریهای چشم آزمایش میکنند تا سلامت ژنتیکی نژاد حفظ شود.
استخوان دستها از آرنج تا پنجه صاف است و استخوانبندی متوسط دارد. عمق بدن از جدوگاه تا سینه برابر طول ساق از آرنج تا زمین است. پاهای کج یا خمیده و تناسب نادرست طول پا ایراد جدی محسوب میشود.
عضلانی و قوی است و عرض عقبتنه برابر عرض شانههاست. زوایا متعادل و پاها از پشت موازیاند و زانو و مچ پاییننشسته حرکت پرقدرت را ممکن میکنند.
میتواند صاف، شکسته یا زبر باشد و باید ضدآب باشد؛ همهٔ انواع زیرمو و موی بیرونی زبر دارند. موی طبیعی و بدون دستکاری ترجیح دارد و آراستن تزئینی شدیداً جریمه میشود.
راسل تریر تریری کاری، قوی، فعال و چابک با بدن عمدتاً سفید و پیکری منعطف و مستطیلی با طول متوسط است. تصویر کلی باید متعادل باشد و هیچ بخشی اغراقشده نباشد. او پرجنبوجوش است و با اعتمادبهنفس حرکت میکند. بریدن دم اختیاری است.
گوشها کوچک، Vشکل و آویزان و نزدیک سر با تحرک زیاد هستند. چشمها تیره و بادامی با حالت هوشیار است و نباید برجسته باشد. لبهٔ پلک سیاه است. گوش سیخ یا نیمهسیخ و چشم آبی نقص ردکننده است.
بدن کمی بلندتر از قد است و پیکری فشرده، هماهنگ و مستطیلی دارد. عمق سینه حدود نیمی از فاصلهٔ جدوگاه تا زمین است و هرگز پایینتر از آرنج نمیرود. کمر کوتاه، قوی و عضلانی است. جای زخمهای شکار جریمه نمیشود.
راسل و پارسون راسل تریر میراث مشترکی دارند: سگهای کار روباهگیر از کنل کشیش جان راسل، معروف به «کشیش شکارچی»، در اواسط دهه ۱۸۰۰. از زمان کشیش، دو خط پرورش از هم جدا شد و امروز دو نژاد مجزا شناخته میشوند. راسلها طوری پرورش یافتند که بهاندازهٔ کافی تند باشند تا با سگهای شکاری بدوند و بهاندازهٔ کافی سرسخت و فشرده باشند تا به لانه بروند و شکار را بیرون برانند. این نژاد در انگلستان آغاز شد و در استرالیا توسعه یافت و از اکتبر ۲۰۰۵ در برنامهٔ خدمات پایه ثبت شده است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.