اسلوقی که به گریهاند عربی هم معروف است، سگ شکاری باستانی، لاغر و تندرو شمال آفریقاست که با غریبه‌ها باوقار و کناره‌گیر و با عزیزانش مهربان و آرام است.
اسلوقی (تلفظ: اسلو‌گی) سگ شکاری دیداری با تیپ کلاسیک و تبار باستانی است که برای شکار خرگوش، روباه، شغال، آهو و گراز وحشی در سرزمین‌های سخت زادگاهش پرورش یافت. این سگ لاغر و بی‌پیرایه ۶۰ تا ۷۳ سانتی‌متر قد دارد. رنگ پوشش از شنی روشن تا قرمز‌ماهگونی متغیر است، با خط‌خطی یا بدون آن و با نشانه‌های سیاه یا بدون آن، اما بدون لکه سفید. چشمان درشت و تیره‌اش اغلب غمگین توصیف می‌شود.
اسلوقی در خانه آرام و کم‌صدا و با اعضای خانواده مهربان است، اما با غریبه‌ها دور و محتاط می‌ماند. برای صاحبان دلسوز و حساسی مناسب است که فضای کافی برای دویدن او فراهم کنند.
اسلوقی با غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک مناسب سن خود (توله، بالغ یا سالمند) سالم می‌ماند. کالری و وزن او را زیر نظر داشته باشید و در تشویقی دادن زیاده‌روی نکنید. همیشه آب تمیز در دسترس باشد و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.
موی کوتاه، صاف و ظریف اسلوقی نیاز به نگهداری بسیار کمی دارد. شانه کردن هفتگی با برس نرم یا دستکش مخصوص سگ‌های شکاری آن را صاف و براق نگه می‌دارد. گهگاه حمام کردن کمک می‌کند بوی خوبی داشته باشد. گوش‌ها را مرتب بررسی کنید و در صورت نیاز تمیز کنید و ناخن‌ها را به‌موقع کوتاه کنید، چون ناخن بلند باعث ناراحتی او می‌شود.
اسلوقی در خانه معمولاً آرام است، اما نژادی نسبتاً فعال با غریزه شکار بالا هنگام تعقیب است. این سگ برازنده و بسیار ورزشکار به تحرک فراوان نیاز دارد و بهتر است فرصت دویدن با تمام سرعت را در محیطی بسته و امن داشته باشد. ورزش‌هایی مانند تعقیب طعمه مصنوعی ذهن و بدن او را درگیر می‌کند و او از آن لذت می‌برد.
اسلوقی باهوش و وفادار و تا حدی کناره‌گیر است و با صاحبان دلسوز و حساس بهترین رفتار را دارد. او به تنبیه و روش‌های خشن پاسخ مثبت نمی‌دهد و آموزش باید بر تشویق استوار باشد. برخی اسلوقی‌ها خجالتی‌اند و بیشتر آن‌ها محتاط هستند و حریم شخصی‌شان را حفظ می‌کنند. توله‌ها به اجتماعی‌سازی نیاز دارند. مانند بیشتر سگ‌های شکاری دیداری، هنگام رها بودن بدون بند باید احتیاط کرد.
اسلوقی‌ها عموماً سگ‌های سالمی هستند و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌هایشان را برای بیماری‌هایی مانند آتروفی پیشرونده شبکیه آزمایش می‌کنند. گوش‌ها را مرتب برای عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را با خمیردندان مخصوص سگ مسواک بزنید. معاینه‌های دوره‌ای دامپزشکی و کنترل انگل‌ها به عمر طولانی و سالم او کمک می‌کند.
اسلوقی سگ شکاری دیداری، ورزشکار، کوتاه‌مو و میان‌بزرگ شمال آفریقاست که برای سرعت و استقامت پرورش یافته است. قوی اما برازنده است و حالتی با وقار و کمی کناره‌گیر و نگاهی ملایم و غمگین دارد.
سر از نیم‌رخ بلند و ظریف و از بالا گوه‌ای شکل است. چشم‌ها درشت، تیره و بیضی تا بادامی با رنگ قهوه‌ای تیره تا کهربایی‌اند. گوش‌ها مثلثی، متوسط و آویزان و چسبیده به سرند.
سینه زیاد پهن نیست و تقریباً به آرنج می‌رسد. دنده‌ها تخت و بلندند. شکم خوب جمع شده، پشت کوتاه و تقریباً صاف و کمر کوتاه، لاغر و کمی خمیده است.
زاویه‌بندی باز است. شانه‌ها بلند و دست‌ها صاف، استخوانی و عضلانی‌اند و بلند به نظر می‌رسند. مچ‌ها کمی شیب‌دار، منعطف و قوی‌اند.
زاویه‌بندی باز است. ران بالایی لاغر، تخت و عضلانی و ران پایینی بلند و عضلانی است. در نمایش باید پاهای عقب در حالت طبیعی بماند تا خط افقی پشت دیده شود.
پوشش همیشه صاف است؛ مو کوتاه، چسبیده و ظریف در سراسر بدن. سگ در حالت طبیعی ارائه می‌شود و وجود پرزهای بلند روی گوش، دم یا پا ایراد است.
مانند بسیاری از نژادهای باستانی حوزه مدیترانه، منشأ اسلوقی در غبار تاریخ گم شده است. می‌دانیم سگ‌های شبیه به اسلوقی همراهان شکار اشراف مصری، پادشاهان بربر و رؤسای قبایل کوچ‌نشین بودند که دسته‌هایی از سگ‌های سرسخت و برازنده را برای تعقیب شکار در صحراهای پهناور نگه می‌داشتند. گمان می‌رود سواره‌نظام بربر که هانیبال را در عبور مشهور از آلپ همراهی می‌کردند، این نژاد را به اروپا معرفی کرده باشند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
