مونسترلندر بزرگ سگ تفنگی همه‌فن‌حریف آلمانی است که طبیعت دلپذیرش او را به همراهی مطمئن و همکار در دشت و خانه تبدیل می‌کند. باهوش، مهربان، با اعتماد به نفس و عاشق کار با صاحب.
مونسترلندر بزرگ مطابق هدف شکاری خود به‌عنوان سگ تفنگی همه‌فن‌حریف، برای همه کارهای دشت، جنگل و آب، چه پیش و چه پس از شلیک، آماده است. این شکارچی اصیل و رام با بینی باهوش و اراده‌ای مصمم، پرندگان کوهستانی، آبزی و شکار پشمدار را جست‌وجو، نشان، ردیابی و بازیابی می‌کند.
میل به خشنود‌کردن صاحب به خانه هم کشیده می‌شود و مونسترلندر بزرگ عضوی آرام، مهربان و وفادار برای خانواده است.
مونسترلندرهای بزرگ مثل سایر نژادهای شکاری نیازهای تغذیه‌ای مشابهی دارند. نژادی متوسط تا بزرگ هستند و عمرشان حدود ۱۲ تا ۱۴ سال است. تعداد وعده‌های توله و بهترین جیره بزرگسالی برای افزایش طول عمر را با دامپزشک یا پرورش‌دهنده تعیین کنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
برس‌کشیدن گاه‌به‌گاه کیفیت مو را حفظ می‌کند و گاهی حمام او را تمیز نگه می‌دارد. مونسترلندرهای بزرگ فصلی می‌ریزند، بنابراین اواخر بهار و اوایل پاییز آراستن بیشتری لازم است. ناخن‌ها را مرتب با ناخن‌گیر یا سوهان کوتاه کنید، گوش‌ها را برای جرم و عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید.
مونسترلندرهای بزرگ همراهان خانوادگی عالی‌اند اما به ورزش و تحریک مکرر نیاز دارند. این نژاد برای شکار زاده شده و در همین کار از همه شادتر است؛ سگی همه‌منظوره برای شکار، نشان‌دادن، بازیابی و ردیابی. میراث شکاری او یعنی سطح فعالیت بالا و نیاز به روزانه ورزش. اگر شکار نمی‌کنید، راه‌های دیگری مثل دویدن یا بازی در محوطه محصور فراهم کنید. بدون تحریک و ورزش کافی، سرگردان می‌شود و خودسرانه شکار می‌کند.
مونسترلندرهای بزرگ مشتاق خشنودی صاحب، باهوش و بسیار آموزش‌پذیرند. انرژی بالایی دارند و بنابراین به توجه و ورزش زیاد نیاز دارند و سزاوار آن‌اند.
مونسترلندرهای بزرگ نژادی مقاوم هستند. با کار با پرورش‌دهنده مسئول، علاقه‌مندان می‌توانند دربارهٔ نگرانی‌های سلامتی خاص نژاد آگاه شوند. پرورش‌دهندگان خوب از آزمایش ژنتیک سگ‌های مولد استفاده می‌کنند تا احتمال بیماری در توله‌ها کم شود.
تاریخچه مونسترلندر بزرگ به سگ سفید یا دورنگ پرنده‌گیر و شاهین‌دار قرون وسطی برمی‌گردد و از طریق شتوبرهوند و واخ‌تلهوند به پوینتر قرن نوزدهم می‌رسد. مونسترلندر بزرگ، مونسترلندر کوچک و پوینتر مو‌بلند آلمانی به خانواده پوینترهای مو‌بلند آلمانی تعلق دارند که پرورش برنامه‌ریزی‌شده‌شان اواخر قرن نوزدهم آغاز شد. پس از آنکه باشگاه پوینتر مو‌بلند آلمانی در ۱۹۰۹ رنگ سیاه را از پرورش حذف کرد، باشگاهی که در ۱۹۱۹ برای پرورش خالص پوینتر سیاه‌وسفید مونستر‌لند تأسیس شد، پرورش آن‌ها را بر عهده گرفت. با ثبت بازمانده‌های این سگ‌های بومی، به‌ویژه از وست‌مونسترلند و نیدرزاکسن، باشگاه در ۱۹۲۲ پرورش برنامه‌ریزی‌شده مونسترلندر بزرگ را شروع کرد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
