سگ گله آسیای مرکزی

Central Asian Shepherd Dog

0.0 | 0 نظر

گروه نژادهای کمیاب (Foundation Stock Service)

خصوصیت های اخلاقی:

مستقل، شجاع، مطمئن، متعادل، محافظ

قد: 65 تا 70 سانتی متر

وزن: 40 تا 50 کیلوگرم

طول عمر: تا سال

گروه: نژادهای کمیاب (Foundation Stock Service)

سگ گله آسیای مرکزی نژادی بسیار قدیمی، متعادل، آرام، مغرور و مستقل است که به‌خاطر شجاعت در برابر شکارچیان بزرگ شهرت دارد. این نگهبان قلمروطلب برای صاحبان تازه‌کار مناسب نیست.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

سگ گله آسیای مرکزی نگهبانی طبیعی است که در تمام عمرش به مراقبت مداوم نیاز دارد و برای صاحبان تازه‌کار مناسب نیست. این نژاد طی بیش از ۴ هزار سال انتخاب طبیعی در قلمروی وسیعی از دریای خزر تا چین و از جنوب اورال تا افغانستان شکل گرفته است.

او با اعتمادبه‌نفس، متعادل، آرام، مغرور و مستقل است. بسیار شجاع است، توان کاری و استقامت بالایی دارد و غریزه قلمروی قوی. این نژاد به‌خاطر بی‌باکی در برابر شکارچیان بزرگ شناخته می‌شود.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

غذایی بدهید که با نیازهای گوارشی خاص او در مراحل مختلف زندگی سازگار باشد. بسیاری از شرکت‌های غذای سگ فرمول‌های ویژه نژادهای کوچک، متوسط، بزرگ و بسیار بزرگ دارند و سگ گله آسیای مرکزی از نژادهای بزرگ تا بسیار بزرگ است. انتخاب غذا شخصی است؛ با دامپزشک یا پرورش‌دهنده بهترین تعداد وعده‌ها در توله‌گی و بهترین رژیم بالغی را برای افزایش طول عمر تعیین کنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.

سگ گله آسیای مرکزی به‌خاطر زیرپشم خوب‌رشدکرده‌اش به آراستن کمی نیاز دارد، اما ریزش مو سالانه‌اش را «طوفان خز» می‌نامند. جز آراستن گاه‌به‌گاه، حمام هرچندوقت یک‌بار کافی است. آراستن می‌تواند تجربه‌ای دلنشین برای پیوند با سگ باشد. ناخن‌های قوی و سریع‌الرشدش را با ناخن‌گیر یا سوهان برقی مرتب کوتاه کنید. گوش‌ها را مرتب برای جمع‌شدن موم و کثیفی بررسی و دندان‌ها را مسواک کنید.

سگ‌های گله آسیای مرکزی با حیاط بزرگ بهترین حال را دارند و برای خانواده‌هایی که پیاده‌روی روزانه دوست دارند مناسب‌اند. چون باهوش و مستقل است، برای ایمنی هنگام ورزش باید در محوطه محصور باشد و هنگام پیاده‌روی با بند. با وجود کم‌انرژی‌بودن، استقامت خوبی برای پیاده‌روی و کوه‌نوردی دارد. بعضی پرورش‌دهندگان آزمون‌های استقامت را تشویق می‌کنند.

این سگ بسیار مستقل و باهوش است و آموزش اطاعت‌اش می‌تواند دشوار اما ممکن باشد. بیرون از خانه فعال است، ولی داخل خانه معمولاً آرام است. صاحبان آینده باید بدانند این نژاد به‌شدت از خانواده و ملک محافظت می‌کند و ممکن است آوردن مهمان به خانه دشوار شود.

مثل همه نژادها، ممکن است مشکلات سلامت وجود داشته باشد. این نژاد بیماری‌های ارثی کمتری نسبت به بیشتر نژادهای دست‌ساز بشر دارد، اما همچنان به گواهی سلامت لگن برای جایگزینی انتخاب طبیعی نیاز است. با کمک پرورش‌دهنده مسئول می‌توان درباره نگرانی‌های سلامت آگاه شد و پرورش‌دهندگان خوب با آزمایش ژنتیکی احتمال بیماری در توله‌ها را کم می‌کنند.

گالری تاریخچه سگ گله آسیای مرکزی (Central Asian Shepherd Dog)

گفته می‌شود سگ‌های گله آسیای مرکزی قدیمی‌ترین گروه سگ‌های موجودند و بنا بر آثار یافت‌شده در سرزمین‌هایشان بیش از ۵ هزار سال سابقه دارند. برخلاف بیشتر نژادهای امروز، دست‌ساز شخص یا کشوری خاص نیستند و آب‌وهوا و فرهنگ روزگاری فراموش‌شده آن‌ها را ساخته است. بسته به زمین، از کوه‌های مغولستان تا بیابان‌های قره‌قوم، نوع‌های مختلفی دارند و تاریخشان با جاده ابریشم گره خورده است. امروزه قبایل کوچ‌نشین از آن‌ها برای محافظت از خانواده و شترها یا اسب‌هایشان استفاده می‌کنند. اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۲۰ نژاد را استانداردسازی کرد و در روسیه امروز نسخه‌ای مدرن به نام اوچارکای آسیای مرکزی وجود دارد که با نوع‌های بومی کشورهای آسیای مرکزی تفاوت پیدا کرده است.