وفاداری، مهربانی، هوش و ظاهر زیبا؛ باکسر یک سگ همهچیزتمام است. این نژاد باهوش، هشیار و گاهی بامزه و همیشه شجاع، سالهاست از محبوبترین سگهای آمریکاست.
باکسر سالم و در اوج آمادگی منظرهای تحسینبرانگیز است. نرها تا حدود ۶۳ سانتیمتر قد دارند و مادهها کوچکترند. ماهیچهها زیر پوشش کوتاه و چسبان موج میزنند. چشمهای قهوهای تیره و پیشانی چیندار حالتی هشیار و کنجکاو به صورت میدهد. رنگ پوشش زردمایل به قهوهای یا ببری با لکههای سفید است و حرکتش مثل ورزشکاران روان و پرقدرت است.
باکسرها شاد و بازیگوشاند. صبر و روحیه محافظ آنها را به سگی عالی برای کودکان تبدیل کرده است. نگهبانی و حفاظت از خانواده را جدی میگیرند و با تهدید بیباکانه روبهرو میشوند. اگر در تولهگی با افراد و حیوانات زیادی آشنا شوند، بهتر رشد میکنند.
باکسر با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، خوب رشد میکند و جیره باید متناسب با سن او باشد. برخی سگها مستعد چاقیاند، پس کالری و وزن را کنترل کنید و در پاداشدادن زیادهروی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش کوتاه و براق باکسر نیاز به آراستن کمی دارد. هفتهای یک یا دو بار برس لاستیکی یا دستکش مخصوص کافی است. باکسر سگی تمیز است و فقط گاهی حمام لازم دارد. ناخنها دستکم ماهی یک بار باید کوتاه شود، مگر روی سطح سخت ساییده شوند، و برای جلوگیری از جرمگیری دندانها مکرر و در صورت امکان روزانه مسواک زده شود.
باکسرها بسیار بازیگوش و پرانرژیاند و هر روز ورزش زیاد، با قلاده یا در فضای محصور، لازم دارند. هرگز نباید رها شوند. میراث شکار باعث میشود زیاد بپرند؛ سگهای جوان مدام نیاز به یادآوری برای «نشستن» دارند. چون باکسر قوی و فعال است، شاید برای بزرگسال ضعیف یا کودک کوچکی که پرش مهربانانه توله او را ناتوان میکند، انتخاب مناسبی نباشد.
اجتماعیسازی و کلاس تولهها برای هدایت انرژی باکسر ضروری است. او بسیار باهوش است اما از تکرار خسته میشود، نظر خودش را دارد و مسئلهگشای عالی است. همیشه با سگ همجنس خود کنار نمیآید، ولی نر و ماده معمولاً با هم خوباند. در ورزشهای سگ مثل فرمانبری، چابکی و گلهبانی عالی است و بهعنوان سگ خدمت، کمکی و درمانی و در تشخیص مواد و نجات خوش میدرخشد.
باکسر نه گرمای زیاد را خوب تحمل میکند و نه سرمای شدید، پس باید همیشه داخل خانه و عضوی از خانواده باشد. پرورشدهندگان مسئول سگها را از نظر دیسپلازی مفصل ران، بیماریهای قلبی مثل تنگی آئورت و کاردیومیوپاتی، کمبود تیروئید، میلوپاتی دژنراتیو و برخی سرطانها غربالگری میکنند. وبسایت باشگاه ملی نژاد اطلاعات دقیقتری درباره سلامت و مراقبت ارائه میدهد.
سگی متوسط، مربعشکل و با ماهیچههای سخت و پیوسته، پشت کوتاه، اندام قوی و پوشش کوتاه و چسبان. حرکتش پرانرژی، راهرفتنش محکم و منعطف و حالتش هشیار و باوفاست.
زیبایی سر به تناسب پوزه و جمجمه است. پوزه پهن و کوتاه ۱/۳ طول سر است. چینها روی پیشانی هنگام بلندبودن گوشها و دو طرف پوزه دیده میشود. جمجمه کمی قوسدار است.
گردن گرد، با طول کافی، عضلانی و بدون آویختگی. پشت کوتاه، صاف و محکم، سینه عمیق تا آرنج، دندهها خوشفرم و کمر کوتاه و عضلانی. دم بالا نشسته است.
شانهها بلند و شیبدار و نزدیک بدناند. دستها بلند، صاف و عضلانی و از جلو موازی و پنجهها جمع و قوسدار.
کوتاه، براق و صاف و چسبیده به بدن.
حالت چهره باهوش و هوشیار است. چشمها قهوهای تیره، درشت و نه برجسته و نه گود. گوشها بالای سر قرار دارند و میتوانند بریده یا طبیعی باشند.
ماهیچهای قوی با رانهای پهن و خمیده. زانوها زاویه مناسب دارند و مچها خوب پایین آمدهاند. باکسر ناخن زائد عقب ندارد.
نیاکان باکسر سگهای جنگی امپراتوری آشور بودند، اما باکسر امروزی ریشه در آلمان اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم دارد. گمان میرود از نژاد بزرگتر و سنگینتر «بولنبایسر» (گاوگیر) پرورش داده شده باشد. این سگ در قرون وسطی شکارچی درجهیک نجبای آلمان برای خرس، گاومیش و گراز بود. با تغییر اوضاع سیاسی و پایان شکارهای باشکوه، تا ۱۸۶۵ این شکارچی قدرتمند بیکار شد. با آمیزش با نژادی کوچکتر از نوع ماستیف انگلیسی، نژادی ظریفتر و باکسر مدرن شکل گرفت. نام باکسر به شیوه بازی یا دفاع او با پنجههای جلو، مثل مشتزن، اشاره دارد.
باکسرها سگ ورزشی، گاوچران، پلیس، جنگی، نگهبان و راهنمای نابینایان بودهاند. باشگاه کنل آمریکا اولین باکسر را در ۱۹۰۴ ثبت کرد و دوران اوج نژاد در دهه ۱۹۵۰ با شهرت باکسری برنده وستمینستر آغاز شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.