ساسکس اسپانیل سگ شکاری کند اما پیگیر و همراهی خانگی و دوست‌داشتنی است. با وجود قیافه اخمو، طبعی شاد، آرام، مهربان و وفادار دارد.
ساسکس‌ها سگ‌های پرنده‌یاب بلند و کوتاه‌پا، قوی و با استقامت هستند، با قدی حدود ۳۸ سانتی‌متر که با این حال «حجیم» توصیف می‌شوند و سینه‌ای عمیق و استخوان‌بندی سنگین دارند. نشان ویژه آنها پوشش پرپشت و پردارشان به رنگ طلایی کبدی غنی است. سر اسپانیلی کلاسیک با گوش‌های موج‌دار و چشم‌های درشت فندقی حالتی جدی و اخمو دارد که با طبع شاد ذاتی او تضاد دلنشینی ایجاد می‌کند.
او همدم آرام و خونگرمی برای خانواده‌هاست و همراهی نزدیک با اعضای خانه را دوست دارد. در مقایسه با دیگر اسپانیل‌ها بیشتر صدا می‌کند.
ساسکس‌ها نژادی بسیار آهسته‌رشد هستند. غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک برای او مناسب است و باید با سن همخوان باشد. ساسکس‌های عقیم‌نشده تقریباً هرگز چاق نمی‌شوند، چون فقط به اندازه نیاز می‌خورند. با خوراکی‌های انسانی مجاز و ممنوع برای سگ آشنا شوید و اگر درباره وزن یا رژیم نگرانی دارید با دامپزشک مشورت کنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
نظافت عمومی این نژاد فقط حمام، برس و شانه است. موی کف پاها را کوتاه کنید تا سگ نلغزد. اگر سگ عقیم شود، پوشش کرکی و پنبه‌ای می‌شود و نگهداری‌اش سخت‌تر است. مگر ناچار باشید، او را کوتاه نکنید، زیرا بازگشت پوشش مدتی طولانی می‌برد. مانند همه نژادها، ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید.
ساسکس اسپانیل نباید پیش از یک‌سالگی ورزش سنگین کند. رشد او آهسته است و ورزش زودهنگام می‌تواند به صفحات رشد آسیب بزند. توله‌ها باید با بازی خودشان ورزش کنند. ساسکس‌های بزرگ‌سال شنا و پیاده‌روی طولانی را دوست دارند، اما پریدن و کارهای چابکی نباید پیش از ۱۸ ماهگی شروع شود.
ساسکس‌ها می‌توانند لجباز باشند؛ حافظه بلند دارند و رفتار خشن را هرگز فراموش یا ببخشند. صاحب باید روشن بگوید چه می‌خواهد و هر بار درست انجام داد، او را بسیار تحسین کند. آموزش مثبت و ملایم بهترین نتیجه را می‌دهد.
پرورش ساسکس دشوار است؛ ماده‌ها اغلب فصل‌هایی را رد می‌کنند، جنین را جذب می‌کنند و به سزارین نیاز پیدا می‌کنند. توله‌ها تا حدود دو هفتگی ظریف‌اند. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌ها را از نظر مشکلات قلبی غربالگری می‌کنند. نفخ معده ممکن است برخی را درگیر کند و سرطان بیشتر در سگ‌های مسن دیده می‌شود. آزمایش ژنتیکی برای pdp1، یک بیماری متابولیک ارثی، وجود دارد و به شناسایی ناقلان کمک می‌کند.
ظاهری بلند، کوتاه‌قد، مستطیلی و نسبتاً حجیم با حرکتی آزاد و دم‌تکان‌دادن زیبا. حالتی جدی و غمگین دارد و رنگ طلایی کبدی غنی منحصر به این نژاد است.
سر و حالت چهره از ویژگی‌های مهم نژاد است. چشم‌ها فندقی، نسبتاً درشت و نرم‌اند و ابروهای نسبتاً سنگین حالت اخمو می‌دهند. گوش‌ها ضخیم، نسبتاً بزرگ و لبه‌دار و کمی پایین قرار دارند.
گردن نسبتاً کوتاه، قوی و کمی قوسی است. بدن کوتاه‌قد و بلند با خط پشت تراز است. سینه گرد، عمیق و پهن است و پشت و کمر بلند و بسیار عضلانی‌اند.
شانه‌ها خوب خوابیده و عضلانی‌اند. ساق‌های جلو بسیار کوتاه، قوی و پراستخوان‌اند و ممکن است کمی خمیده باشند. پنجه‌ها بزرگ و گرد با موی کوتاه میان انگشتان است.
پوشش بدن فراوان، صاف یا کمی موج‌دار و بدون تمایل به فر است. پاها پردار متوسط و زیر مچ تمیزند. گردن یقه مشخصی دارد و دم با پر نسبتاً بلند پوشیده است. فقط شکل‌دادن به موی پنجه مجاز است.
پرگوشت، گرد، قوی و پراستخوان است و دو پا موازی و باز، تقریباً به اندازه عرض شانه‌اند. پاهای عقب از مچ تا زمین کوتاه و ضخیم‌اند و زاویه‌بندی با جلو متناسب است.
در قرن هجدهم، شکارچیان شهرستان ساسکس انگلستان اسپانیلی پروراندند که پاهای کوتاه و تنه نیرومندش برای شکار پرندگان در خاک رس سنگین، بوته‌زار انبوه و پرچین‌های ضخیم این منطقه مناسب بود. چون سگ بسیار کوتاه و پوشش بسیار بلند بود، ساسکس‌ها زبانی از پارس و زمزمه برای نشان‌دادن موقعیت خود به شکارچی پدید آوردند. تا امروز هم بیشتر از اسپانیل‌های دیگر صدا می‌کنند. این نژاد در سال ۱۸۶۲ در بریتانیا در رقابت‌ها حضور داشت.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
