اولد انگلیش شیپداگ نمونهٔ کلاسیک سگ پشمالو است: با پوشش پرپشت، موهای روی چشم، راهرفتن خرسمانند و اخلاقی ملایم و سازگار. سگی بزرگ و چابک که کاوش و بازی را دوست دارد.
زیر پوشش دولایهٔ پرپشت اولد انگلیش شیپداگ، سگ گلهران عضلانی و فشردهای با استخوانبندی محکم و کفلی درشت پنهان است که قدش حدود ۵۳ تا ۵۶ سانتیمتر است. چشمانش (وقتی دیده شود) قهوهای تیره، آبی یا یکی از هر کدام است. استاندارد نژاد جمجمه را «جادار و تقریباً مربعشکل برای جای کافی مغز» توصیف میکند. با راهرفتنی خرسمانند حرکت میکند، اما در چابکی مشهور است و برای این کارگرانِ قوی، ورزش منظم لازم است.
خصوصیات خانگیاش هم معروف است: مراقب، شجاع، مهربان و باهوش. با کودکان عالی است و همبازی صبور و محافظ آنهاست. نگهبانی منطقی با پارس بلند و طنیندار است و برای خانوادههایی مناسب است که وقت و حوصلهٔ نگهداری از پوشش پرپشت او را دارند.
غذای باکیفیت و متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) مناسب است، چه تجاری و چه خانگی با نظر دامپزشک. برخی سگها مستعد چاقیاند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و تنقلات را زیاد ندهید. با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش همان چیزی است که بیشتر مردم را جذب میکند. این نژاد دولایه است و دستکم هفتهای یکبار باید تا روی پوست روی کل بدن برس کشیده شود تا موی پرپشتش حفظ شود. «اصلاح تولهای» برای سگهای خانگی گزینهٔ مناسبی است، اما بین حمامها و اصلاحها هنوز برسکشیدن منظم لازم است. کوتاه نگه داشتن موی پنجهها مشکلات و نظافت را کمتر میکند. صاحبان باید آماده باشند هر ماه چندین جلسه وقت بگذارند یا به آرایشگر حرفهای بدهند. ناخنها را هم مثل همهٔ نژادها منظم کوتاه کنید.
این نژاد به فعالیت بدنی نیاز دارد. سطح انرژی سگها متفاوت است، اما همه به ورزش منظم نیاز دارند. خوشبختانه وقتی وارد خانه میشوند، «کلید خاموشی» دارند و آرام میگیرند.
یکی از پرورشدهندگان قدیمی توصیه میکند: «به تولهات اجازه نده کاری کند که نمیخواهی یک سگ بزرگِ پشمالوی خیس و گِلی در خانهات انجام دهد.» همهٔ تولهها دوستداشتنیاند و همه به سگهای بزرگ و پشمالو تبدیل میشوند. بیشتر اولد انگلیشها باهوش و حرفشنو هستند و آنچه را یاد بگیرند فراموش نمیکنند. از تمرینهای تکراری و ماشینی خسته میشوند، پس آموزش را متنوع و سرگرمکننده کنید. اجتماعیسازی زودهنگام هم حیاتی است.
پرورشدهندگان مسئول سگهای اصلی را از نظر مشکلاتی مثل دیسپلازی لگن، بیماریهای چشم (آتروفی پیشرونده شبکیه و آبمروارید ارثی)، تیروئیدیت خودایمنی، ناهنجاریهای قلبی و ناشنوایی ارثی غربالگری میکنند.
سگی قوی، فشرده، مربعی و متعادل؛ پرمو اما نه افراطی، ستبر، عضلانی و ورزیده. این ویژگیها با چابکیاش او را برای کارهای سنگین چوپان و گاورانی مناسب میکند. صدای پارسش بلند و با طنینی ویژه است.
حالتی بسیار باهوش. چشمان قهوهای تیره (ترجیح داده میشود)، آبی یا یکی از هر کدام؛ چشم کهربایی یا زرد نامطلوب است. گوشها متوسط و چسبیده به کنار سر، جمجمه جادار و تقریباً مربعی با ابروهای برجسته. فک نسبتاً بلند، قوی و مربعی؛ سر باریک یا پوزهٔ تیز نقص است. بینی همیشه سیاه و بزرگ.
گردن نسبتاً بلند و زیبا خمیده. خط پشت در جدوگاه پایینتر از کمر است که نشانهٔ ویژهٔ نژاد است. بدن کوتاه و بسیار فشرده، پهنتر در کفل تا شانه، سینه عمیق و جادار، و کمر محکم و کمی قوسدار.
شانهها خوب به عقب خوابیده و در نوک باریک. پاهای جلو کاملاً صاف و استخواندار؛ فاصلهٔ جدوگاه تا آرنج و آرنج تا زمین تقریباً برابر است.
پرپشت اما نه افراطی، با بافت سخت؛ نه صاف، بلکه پشمالو و بدون فر. کیفیت و بافت مهمتر از فراوانی است. زیرپوش ضدآب است. شکل و بافت طبیعی مو با هیچ روش مصنوعی عوض نمیشود، فقط پنجهها و عقب را میتوان برای نظافت کوتاه کرد.
گرد و عضلانی با مچهای پایینآمده. هنگام ایستادن، استخوان کف پا از هر زاویه عمود بر زمین است.
اولد انگلیش شیپداگ، مثل بولداگ و کولی، از سگهای نمادین بریتانیاست. «بابتیل» (دمکوتاه) به احتمال زیاد در غرب انگلستان، در ناحیههای دوون و سامرست و کورنوال پدید آمد. نامش تا حدی گمراهکننده است: این نژاد از اواخر قرن هجدهم است و چندان قدیمی نیست، خون آن کاملاً انگلیسی نیست و در اصل بیشتر سگ رانندهٔ گاو بود تا سگ گوسفند و گاوها را از مرتع به بازار میبرد. گاهی چوپانان موی خاکستری-آبی و سفیدش را یکبار در سال میچیدند و برای ریسیدن نخ استفاده میکردند.
از ۱۸۶۵ در انگلستان به نمایش درآمد، AKC اولین سگ این نژاد را در ۱۸۸۸ ثبت کرد و در ۱۹۱۴ برای اولین بار در وستمینستر برنده شد. هوش و ظاهرش او را بازیگر طبیعی کرده و در فیلمهای دیزنی دیده شده است. مارتا، سگ پل مککارتنی، الهامبخش ترانهٔ «مارتا مای دیر» بیتلز بود.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.


