بلادهاند مشهور به «سگ کارآگاه» بهتر از هر موجود دیگری افراد گمشده یا پنهان را پیدا میکند. در خانه یکی از آرامترین سگهاست ولی روی رد بو سمج و لجوج میشود.
بلادهاندها سگهایی بزرگ و درشتاند با قد ۲۳ تا ۲۷ اینچ (۵۸ تا ۶۸ سانتیمتر) و وزن تا ۱۱۰ پوند (حدود ۵۰ کیلوگرم). مشهورترین ویژگیشان صورت بلند و چیندار با پوست شل، گوشهای بزرگ آویزان و چشمان گرم و فرورفته است که حالتی موقر میدهد. رنگ آنها سیاه و برنزه، جگری و برنزه یا قرمز است.
این سگهای گلهای از همراهی با آدمها، کودکان و سگهای دیگر لذت میبرند. آسانگیرند ولی بینیشان گاهی آنها را به دردسر میاندازد؛ پس قلاده محکم و پیادهرویهای طولانی در جاهایی که بتوانند بو بکشند توصیه میشود. آب دهان زیاد دارند و آموزش اطاعت این سگ حساس چالشبرانگیز است.
غذای باکیفیت متناسب با سن، تجاری یا خانگی با نظر دامپزشک، مناسب است. چون برخی سگها مستعد چاقیاند وزن و کالری را کنترل کنید و تشویقی را زیاد ندهید. درباره غذاهای انسانی مجاز با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
موی کوتاه و متراکم بلادهاند سالی یک یا دو بار میریزد. برسکشیدن هفتگی با برس متوسط یا دستکش لاستیکی موهای مرده را برمیدارد، رشد موی تازه را تحریک میکند و چربی پوست را پخش میکند. حمام منظم از بوی سگی جلوگیری میکند. ناخنها را هم مرتب کوتاه کنید.
تصور رایج این است که بلادهاند روی ایوان میخوابد، اما این سگ برای دنبالکردن بو ساعتها پرورش یافته و ورزش روزانه لازم دارد. پیادهروی طولانی روزانه، همیشه با قلاده، چون هنگام یافتن بو ممکن است فرمان نبرد. حیاط باید حصار محکم داشته باشد چون بلادهاندها کندن زمین و فرار را خوب بلدند.
اجتماعیکردن زودهنگام و کلاس توله توصیه میشود. آموزش اطاعت را زود شروع کنید چون این سگها در عادتهایشان ثابت میمانند. دوست دارند رهبری کنند، پس صاحب باید قاطع و مهربان باشد. پاداشهایی مثل تشویقی و تعریف معمولاً مؤثر است. مهربان و وفادار ولی لجباز و مستقل است و نیاز به صبر، ثبات و مهارت دارد.
مانند دیگر سگهای بزرگ و سینهعمیق، بلادهاند ممکن است دچار نفخ شود؛ صاحب باید علائم این وضعیت خطرناک را بشناسد و بداند چه کند. این سگها هرچیزی را میخورند و گاهی به همین دلیل نزد دامپزشک میروند.
همه ویژگیهای سگهای شکاری گلهای بوکش را به بالاترین حد دارد؛ بسیار قوی و پوشاننده فضای بیشتر از معمول. پوست نازک و بسیار شل است، به ویژه روی سر و گردن که چینهای عمیق میسازد.
سر نسبت به طولش باریک و نسبت به بدن بلند است. طول سر در نرها دستکم ۱۲ اینچ و در مادگان ۱۱ اینچ است. فاصله بینی تا استاپ کمتر از استاپ تا پسسر نیست.
گردن بلند، شانهها عضلانی و خوابیده، دندهها گرد و سینه عمیق که میان دستها پایین میآید.
پاهای جلو صاف و استخواندار با آرنجهای درست، کفها قوی و جمع. رانها بسیار عضلانی و مچها خمیده و درست قرار گرفته است.
سر پوست شل فراوانی دارد که وقتی سر پایین است به صورت چینهای آویزان روی پیشانی و کنار صورت میافتد. بینی بزرگ و باز، لبها آویزان و غبغب بسیار برجسته است.
پوزه بلند، عمیق و همعرض با خطی مربعی. چشمها در کاسه فرورفته و لوزیشکل و رنگ آنها فندقی تا زرد است. گوشها نازک، نرم، بسیار بلند و کمجا هستند و دندان قیچیای ترجیح دارد.
درباره منشأ بلادهاند اطلاعات کمی است، اما برخی معتقدند این نژاد در مدیترانه باستان شناخته بود؛ آیلیان در قرن سوم از سگی با قدرت ردیابی بینظیر یاد کرده است. بلادهاند کهنترین سگ شناختهشده شکار با بوست و در پیدایش نژادهای بعدی مانند کونهاندها نقش داشته است. شکل امروزی آن حدود هزار سال پیش در غرب اروپا و توسط مقامات بلندپایه کلیسای پیش از اصلاحات تکمیل شد؛ راهبان با پرورش دقیق، سگهایی «اصیلخون» ساختند و نام «بلاد» از همینجاست. از آن زمان این سگ در ردیابی انسان بیهمتا بوده و پلیسهای دنیا از آن برای یافتن مجرم، کودک گمشده یا سالمند سردرگم کمک گرفتهاند. این سگها یک روز و شب دنبال رد میدوند و هنوز هیچ دستگاهی دقیقتر از بینی او ساخته نشده است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.