بیشون فریز

Bichon Frise

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

خصوصیت های اخلاقی:

کنجکاو، بازیگوش، شاد، مهربان، باهوش

قد: 24 تا 29 سانتی متر

وزن: 5 تا 8 کیلوگرم

طول عمر: 14 تا 15 سال

گروه: سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

بیشون فریزه سگی کوچک، محکم و پرشخصیت با پوشش سفید پفی و کم‌ریزش است. این کمدین کوچولوی بامزه، اجتماعی و باهوش همراه شاد و سازگاری برای خانواده‌ها و زندگی در شهر است.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

بیشون خوب قدش کمی کمتر از ۳۰ سانتی‌متر است. شکوه نژاد پوشش سفید کم‌حساسیت، نرم و مخملی است که با موی گرد سر، چشم‌های درشت و تیره و لب‌ها و بینی سیاه جلوه‌ی خاصی دارد.

بیشون‌ها همراهان سازگاری‌اند که با سگ‌های دیگر و کودکان کنار می‌آیند. کنجکاو و هوشیارند و نگهبان کوچک خوبی می‌شوند، اما عاشق‌اند نه جنگجو و فکر می‌کنند غریبه وجود ندارد و فقط دوستانی هستند که هنوز آشنا نشده‌اند. اعتمادبه‌نفس و جثه‌شان آنها را به سگ ایده‌آل شهر تبدیل می‌کند. آموزش را خوب می‌پذیرند و برای عزیزانشان نمایش اجرا می‌کنند و شخصیت شاد و بی‌خیالشان همه‌جا لبخند و آغوش جلب می‌کند.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

بیشون فریزه با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با تأیید و نظارت دامپزشک و متناسب با سنش، مشکلی ندارد. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و تشویقی‌های بیش‌ازحد ندهید. بدانید کدام خوراکی‌های انسانی برای سگ بی‌خطر است و کدام نه. با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.

بیشون‌ها را باید دست‌کم دو یا سه بار در هفته برس زد، اما هر روز بهتر است. دست‌کم ماهی یک بار حمام و کوتاه‌کردن لازم دارند؛ صاحبان سگ‌های نمایشی این کار را یاد می‌گیرند، اما بیشتر صاحبان هر چهار تا شش هفته به آرایشگاه می‌برند. بیشون نسبتاً کم‌حساسیت‌زا محسوب می‌شود، چون موی ریخته در زیرپوش گیر می‌کند و کم می‌ریزد، اما این موها باید برس زده شوند تا گره نخورند. ناخن‌ها را هم مرتب کوتاه کنید.

بیشون «تا حدی فعال» دسته‌بندی می‌شود، اما این میانگین است. دوره‌های طولانی آرامش با انفجارهای کوتاه فعالیت، اغلب دویدن در خانه یا حیاط، تناوب دارد. علاوه بر پیاده‌روی، جلسه‌های بازی روزانه هم لازم است. سگ دیگر می‌تواند همراه خوبی برای ورزش باشد، ولی بیشون باز هم به بازی باکیفیت با صاحبش نیاز دارد. حیاط محصور ایده‌ی خوبی است، چون بیشون‌ها حیرت‌آور سریع‌اند و اگر فرار کنند گرفتن یا صدازدنشان دشوار است. بسیاری در اطاعت، چابکی و رالی شرکت می‌کنند.

مثل همه‌ی نژادها، اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس آموزش توله توصیه می‌شود. بیشون‌ها به سختی در آموزش دستشویی معروف‌اند، اما در بقیه‌ی موارد بسیار آموزش‌پذیرند. مثلاً عاشق نمایش ترفند و یادگیری سریع ترفندهای تازه‌اند. آنها به آموزش مبتنی بر پاداش مثبت بسیار خوب پاسخ می‌دهند و نه به روش‌های خشن. بیشون باید کنار خانواده‌اش باشد و اگر مرتب ساعت‌ها تنها بماند رفتارهای ناخواسته پیدا می‌کند.

بیشون‌ها عموماً سگ‌های سالمی‌اند و پرورش‌دهنده‌ی مسئول سگ‌های مولد را از نظر این موارد بررسی می‌کند:

آلرژی
عفونت مثانه
در رفتن کشکک زانو
آب‌مروارید و دیگر بیماری‌های چشم

اگر مراقبت از دندان و مسواک منظم در اولویت نباشد ممکن است دندان‌ها زود بیفتند یا عفونت لثه پیش آید. برای جلوگیری از عفونت گوش، پاک‌کردن منظم گوش‌ها توصیه می‌شود.

ظاهر کلی

سگی کوچک، محکم و گلوله‌ی پفی سفید که خلق‌وخوی شاد او از دم پرپشت و جسورانه‌اش روی پشت و نگاه کنجکاو چشم‌های تیره‌اش پیداست. این نژاد اغراق‌های ناپسند یا ناتوان‌کننده ندارد، پس ناهماهنگی یا حرکت ناسالم دلیلی ندارد.

سر

حالت چهره نرم، تیره‌چشم، کنجکاو و هوشیار است. چشم‌ها گرد، سیاه یا قهوه‌ای تیره و رو به جلواند. هاله‌های سیاه دور چشم برای برجسته‌شدن چشم و حالت چهره لازم است و لبه‌ی پلک باید سیاه باشد. رنگ‌های دیگر چشم عیب بسیار جدی است.

گردن، خط پشت و بدن

گردن قوسی و بلند است و سر را ایستاده با غرور نگه می‌دارد. خط پشت تراز با قوس عضلانی خفیف روی کمر است. سینه به‌خوبی رشد کرده و تا آرنج می‌رسد، قفسه‌ی سینه متوسط باز و کمر کوتاه و عضلانی است.

اندام جلو

تیغه‌ی شانه، بازو و ساعد تقریباً هم‌طولند و شانه‌ها حدود ۴۵ درجه خوابیده‌اند. پاها با استخوان متوسط و صاف‌اند و آرنج‌ها به بدن چسبیده‌اند. پنجه‌ها جمع و گرد مثل گربه و کف آنها سیاه است.

اندام عقب

اندام عقب با استخوان متوسط، زاویه‌بندی خوب و ران‌های عضلانی با فاصله‌ی نسبتاً زیاد است. ران بالا و پایین تقریباً هم‌طول‌اند و ساق از مفصل خلف تا کف پا عمود بر زمین است. پنجه‌ها جمع و گرد با کف سیاه‌اند.

پوشش مو

بافت پوشش بسیار مهم است. زیرپوش نرم و متراکم و رویه زبرتر و فرفری‌تر است و ترکیب آنها حس مخمل و پفی را می‌دهد که با نوازش برمی‌گردد. پس از حمام و برس‌زدن از بدن بلند می‌ایستد و ظاهر گلوله‌ی پفی ایجاد می‌کند. پوشش سیمی ناپسند و پوشش آویزان و ابریشمی عیب بسیار جدی است.

بیشون‌ها از خانواده‌ی سگ‌های کوچک سفید به نام «بارب‌بیشون» هستند (که بولونیز، هاوانیز و مالتیز را هم شامل می‌شود). تصور می‌شود این نژادهای باستانی پرورش مدرنشان را در تنریف، بزرگ‌ترین جزیره‌ی قناری آغاز کردند. یکی از آنها آن‌قدر نزد ملوانان جزیره محبوب شد که «بیشون تنریف»، نیای اصلی بیشون فریزه‌ی امروز، نام گرفت. ارتباط نزدیک این نژاد با اشراف اروپا از قرن سیزدهم شروع شد و در دربارهای اسپانیا، ایتالیا و فرانسه محبوب شد و در رنسانس شکوفا گشت.

با انقلاب فرانسه در ۱۷۸۹ دوران لوس‌شدن بیشون‌ها به‌عنوان سگ بغل اشراف به پایان رسید و بسیاری به خیابان رانده شدند. هنرمندان خیابانی آنها را پذیرفتند و آموزش دادند و بعد در سیرک به نمایش پرداختند. در قرن بیستم هم جنگ‌ها دوباره سختی آوردند و تنها به همت چند علاقه‌مند در فرانسه و بلژیک نژاد زنده ماند و در ۱۹۳۳ در فرانسه «بیشون با موی فرفری» ثبت شد. باشگاه آمریکایی در ۱۹۶۴ تأسیس شد و AKC در ۱۹۷۳ نژاد را کاملاً به رسمیت شناخت.