سیلی‌هام تریر سگی شجاع، پرجنب‌وجوش و خوش‌برخورد است که به پرچم موی روی پیشانی‌اش شناخته می‌شود. این تریر کوچک اما قوی، حس شوخ‌طبعی دارد و هم در شهر و هم در روستا خوب سازگار می‌شود.
سیلی‌هام کمتر از ۲۸ سانتی‌متر قد و حدود ۱۱ کیلوگرم وزن دارد؛ از سگ‌های متوسط کوچک‌تر است، اما از قوی‌ترین و جاافتاده‌ترین سگ‌های کوچک به‌شمار می‌رود. بدنی عضلانی و کوتاه‌پا دارد، با گام‌های بلند و مصمم حرکت می‌کند، پوشش ضدآبش عمدتاً سفید است و سر بلند و پهنش با موهای صورت پوشیده شده است.
با وجود شهرتش به‌عنوان قلدر میان تریرهای کوتاه‌پا، سیلی‌هام بامزه، بامزاح، مهربان، اجتماعی و قابل آموزش است، هرچند کمی لجباز. هوشیاری و پارس بلندش او را نگهبان خوبی می‌کند و ذات سازگارش با زندگی شهری یا روستایی جور است.
غذای باکیفیت متناسب با سن، چه تجاری و چه خانگی با تأیید دامپزشک، مناسب است. برای سگ نمایشی، غذای حاوی رنگ مصنوعی اضافه نخورانید چون ریش را لکه‌دار و موها را زرد می‌کند. وزن او را کنترل کنید، تشویقی را زیاد ندهید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش دولایه و مقاوم در برابر هوا و موهای بلند پا و بدن هر دو تا سه روز باید شانه و برس شود، چون به‌راحتی گره می‌خورد. این پوشش نمی‌ریزد، اما باید به‌طور منظم با دست کنده یا کوتاه شود. سیلی‌هام خانگی را می‌توان کوتاه نگه داشت تا مراقبت راحت‌تر شود. حمام هر سه تا چهار هفته توصیه می‌شود. ناخن‌ها را کوتاه کنید و چشم‌ها و گوش‌ها را در زمان آراستن بررسی کنید.
سیلی‌هام دوست دارد در محوطه امن و محصور بدود و از ورزش فراوان لذت می‌برد. در هوای گرم و مرطوب زود داغ می‌کند؛ پس صبح زود و عصر برای ورزش بهترند. ورزش متوسط او را آرام‌تر می‌کند و در خانه رفتار بهتری خواهد داشت. لکه علف روی موها شایع است و ممکن است شست‌وشوی مکرر لازم شود.
مثل بیشتر تریرها، سیلی‌هام به آموزش قاطع اما نه خشن نیاز دارد. توله را زود با سگ‌ها، آدم‌ها و مکان‌های مختلف آشنا کنید تا پرخاشگری با سگ‌های دیگر کم شود. برخی سیلی‌هام‌ها از غذای خود محافظت می‌کنند و باید فوراً اصلاح شود و هرگز نباید اجازه داد از این رفتار نتیجه بگیرند.
آلرژی در این نژاد نسبتاً رایج است، اما معمولاً جدی نیست. چند بیماری ژنتیکی چشم وجود دارد که پیش از تولیدمثل باید آزمایش شود. به‌دلیل ابروهای بلند، مشکلات غیرژنتیکی چشم مانند اشک‌ریزی و عفونت ممکن است رخ دهد؛ برای سگ خانگی، کوتاه‌کردن پرچم ابرو ایده خوبی است. وزن و حالت گوش‌ها می‌تواند به عفونت گوش بینجامد، اما تمیزنگه‌داشتن گوش‌ها معمولاً برای پیشگیری کافی است.
بلند، پهن و قدرتمند اما بدون زبری و در تعادل کامل با بدن. گونه‌ها صاف و بدون آویزگی، آرواره قوی و مربعی و بینی سیاه با سوراخ‌های بزرگ است.
قوی، کوتاه‌کمر و محکم تا انعطاف زیادی داشته باشد. سینه عمیق و دنده‌ها برآمده‌اند. گردن عضلانی و بدون زبری و شانه‌ها خوب خوابیده و قوی است.
دست‌ها قوی با استخوان‌بندی خوب و تا حد ممکن صاف‌اند. پاها بزرگ اما فشرده، گرد و دارای کف‌پای ضخیم و ناخن‌های محکم است.
مقاوم در برابر هوا، شامل زیرپوش نرم و انبوه و رویه سخت و سیمی. پوشش ابریشمی یا فرفری عیب جدی است.
بسیار قوی و پشت محل اتصال دم برآمده، ران دوم قوی، زانوها خمیده و مچ‌ها پایین‌نشسته. مچ پای گاوی عیب جدی است.
نام سیلی‌هام تریر به ملک «سیلی هام» در جنوب‌غربی ولز اشاره دارد که این تریر قوی در آنجا پرورش یافت. پدر نژاد، کاپیتانی ارتشی به نام جان ادواردز بود که در اواسط قرن نوزدهم در ۴۰ سالگی بازنشسته شد و عمرش را صرف ساختن سگ رؤیایی‌اش کرد. او این تریر را برای همراهی گروه سگ‌های اوترهوند خود و بیرون‌کشیدن سمورآبی‌ها از لانه‌شان پرورش داد. ادواردز سابقه‌ای مکتوب باقی نگذاشت و نژادهایی مثل بول، دندی دینمونت و وست هایلند وایت تریر به‌عنوان نیاکان احتمالی مطرح‌اند. سال‌های میان دو جنگ جهانی دوران طلایی نژاد در آمریکا بود و سیلی‌هام‌ها سه بار در وست‌مینستر عنوان بهترین نمایشگاه را گرفتند. ستاره‌هایی چون همفری بوگارت، گری کوپر و کری گرانت صاحب این نژاد بودند. امروزه این سگ کمی بزرگ‌تر و دوستانه‌تر است و در خانه سالمندان و بیمارستان کودکان به‌عنوان سگ درمانی به کار می‌رود.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
