وایر فاکس تریر سگی کوچک، خوش‌بنیه و پرانرژی با موی زبر و سفید است. زمانی در شکار روباه به کار می‌رفت و امروز همدمی شاد، بامزه و خوش‌اخلاق برای خانواده‌هاست.
وایر فاکس تریر با وزنی حدود ۷ تا ۸ کیلوگرم، سگی چابک، متقارن و کمرکوتاه است که از چشمان گرد و تیره‌اش هوش و آتش می‌بارد. پوشش بدنش عمدتاً سفید، زبر و سیم‌مانند است و گوش‌های V شکلش به جلو تا می‌خورند و به صورتش حالتی منحصربه‌فرد و دوست‌داشتنی می‌دهند.
این نژاد برای خانواده‌هایی که همدمی شاد و دوستانه با شخصیتی پرجنب‌وجوش می‌خواهند انتخاب خوبی است. مانند همه تریرها استقلال و غریزه شکار دارد؛ باهوش و اجتماعی است و آموزشش اگرچه کمی چالش‌برانگیز است، غیرممکن نیست. وایرها ورزشکارانی عالی، بامزه و کم‌ریزش‌اند و عمر طولانی دارند.
وایر فاکس تریر با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، خوب رشد می‌کند. جیره باید متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) باشد. بعضی از این سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن او را زیر نظر داشته باشید و از دادن تشویقی‌های زیاد پرهیز کنید. بدانید کدام خوراکی‌های انسانی برای سگ بی‌خطر است و کدام نه. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس او باشد.
میزان زمان و تلاش لازم برای آراستن وایر به هدف شما از نگهداری او بستگی دارد. اگر قصد شرکت در نمایشگاه دارید، باید یاد بگیرید موی او را با دست کند (هندسترپینگ) یا این کار را به متخصص بسپارید. اما برای سگ خانگی می‌توان موها را با ماشین کوتاه کرد که زحمت بسیار کمتری دارد. در هر صورت برای جلوگیری از گره خوردن باید مرتب برس زده شود. ناخن‌ها را ماهی یک بار کوتاه کنید و گوش‌ها را هفته‌ای یک بار بررسی و از جرم و آلودگی پاک کنید تا عفونت پیش نیاید.
مانند بیشتر تریرها، وایر به تحرک زیادی نیاز دارد. پیاده‌روی طولانی با صاحبش، دنبال کردن توپ در حیاط یا بازی در محوطه‌ای بزرگ و کاملاً محصور راه‌های خوبی برای سالم نگه داشتن جسم و ذهن اوست. هرگز اجازه ندهید بدون قلاده آزاد بدود، زیرا اگر حیوان کوچکی را شکار ببیند، همه آموزش‌ها را فراموش می‌کند.
آموزش وایر فاکس تریر به ثبات، صبر و حس شوخ‌طبعی بالا نیاز دارد. این سگ‌ها شاد و باهوش‌اند، اما کمی مستقل هستند و زود خسته می‌شوند، بنابراین جلسات آموزش باید سرگرم‌کننده و جذاب باشد. روش‌های تشویقی بهتر جواب می‌دهد و برخورد خشن او را منزوی می‌کند. وایرها برای ورزش‌های چابکی، سرعت و مسابقات لانه‌یابی بسیار مناسب‌اند.
وایر فاکس تریرها به طور کلی سگ‌هایی سالم‌اند و پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های خود را از نظر بیماری‌های زیر بررسی می‌کنند:
معاینات منظم دامپزشکی به سلامت طولانی‌مدت او کمک می‌کند.
تریری هوشیار، چابک و با حالت چهره تیز که گویی همیشه آماده واکنش است. استخوان‌بندی و قدرت در جثه‌ای کوچک، بدون درشتی و کم‌پایی یا بلندپایی، مانند شکارچی کمرکوتاه.
طول سر در سگ بالغ حدود ۱۸ تا ۱۹ سانتی‌متر است. در سر متعادل، تفاوت طول جمجمه و پوزه اندک است؛ پوزه کوتاه‌تر یا چشمان بالا و نزدیک گوش نقص محسوب می‌شود.
گردن تمیز، عضلانی و با قوس زیبا؛ پشت کوتاه و تراز و کمر عضلانی با انحنای اندک. ماده می‌تواند کمی بلندتر باشد. کوتاهی پشت تا زمانی که گردن بلند و حرکت آزاد باشد عیب نیست.
شانه‌ها از جلو شیب تند دارند و از کنار بلند و خوابیده‌اند. شانه خوب‌خوابیده همراه پشت کوتاه، جلوتنه بلند و مطلوبی برای تریر ایجاد می‌کند.
بهترین پوشش شکسته و زبر مانند حصیر نارگیل است؛ آن‌قدر متراکم که با باز کردن موها پوست دیده نمی‌شود. زیرپوشش نرم‌تر است و موی فرفری بسیار نامطلوب است.
قوی و عضلانی، بدون افتادگی؛ ران‌ها بلند و نیرومند، زانوها خمیده و مچ‌ها نزدیک زمین و کاملاً عمودی و موازی. زاویه نامناسب باعث می‌شود پاها به‌جای پیش‌ران، نقش تکیه‌گاه بگیرند.
فاکس تریرهای امروزی در اواخر دهه ۱۷۰۰ میلادی و در اوج رونق شکار روباه در بریتانیا شکل گرفتند. وظیفه تریر این بود که روباه را از لانه‌اش بیرون براند تا سگ‌های شکاری و سوارکاران تعقیب را در دشت ادامه دهند. پوشش این سگ‌ها عمدتاً سفید است تا در شکار با روباه اشتباه گرفته نشوند.
وایر همیشه سگ نمایشگاهی موفقی بوده و رکورد بیشترین عنوان «بهترین در نمایش» را در نمایشگاه وست‌مینستر دارد. در انگلستان از اواخر قرن نوزدهم وایر و اسموت فاکس تریر دو نژاد جدا به شمار می‌آیند، اما انجمن کنل آمریکا تا سال ۱۹۸۵ آن‌ها را جدا نشناخت. محبوبیت وایر در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ با سگ بامزه فیلم‌های «مرد لاغر» بیشتر شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
