لوندهوند نروژی اهل جزیرهٔ صخره‌ای وروی در نروژ است و تنها نژادی است که برای شکار پافین ساخته شد. بدنی بسیار انعطاف‌پذیر و پنجه‌هایی با شش انگشت دارد و امروز همراهی دوستانه و ورزشکار است.
در نگاه اول لوندهوند یک سگ شمالی معمولی به نظر می‌رسد: اسپیتز با گوش‌های مثلثی، دم خمیده و پوشش دولایهٔ پرپشت. اما ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد: پنجه‌هایی با دست‌کم شش انگشت کاملاً فعال و کف‌پای اضافه، گردنی کشسان که سر را تا پشت خم می‌کند، گوش‌هایی که بسته می‌شوند و شانه‌هایی بسیار انعطاف‌پذیر که پاها را به‌طور افقی به پهلو باز می‌کنند و راه‌رفتن چرخشی ویژه‌ای می‌سازند.
لوندهوند هوشیار، وفادار و پرانرژی است و در برابر غریبه‌ها معمولاً اهل برخورد زیاد نیست. برای خانواده‌هایی مناسب است که سگی کنجکاو و ورزشکار می‌خواهند و حاضرند با او وقت بگذارند. (تلفظ: لون‌دِه‌هوند)
غذای باکیفیت و متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) مناسب است، چه تجاری و چه خانگی با تأیید دامپزشک. بعضی از سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر داشته باشید. تنقلات در آموزش مفید است، اما زیاده‌روی باعث چاقی می‌شود. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش دولایه با موی رویی زبر و زیرپوش نرم و متراکم، که نگهداری آسانی دارد. برس‌کشیدن هفتگی گرد و خاک و موی مرده را برمی‌دارد و ظاهر سگ را مرتب نگه می‌دارد. گوش‌ها را مرتب بررسی و در صورت نیاز تمیز کنید و اگر ناخن‌ها خودبه‌خود ساییده نمی‌شوند، مرتب کوتاه شوند تا راه‌رفتن و دویدن آزاردهنده نشود.
انرژی متوسط تا زیادی دارد و وقتی هر روز فعالیت بدنی داشته باشد خوشحال‌تر است. یک پیاده‌روی سریع حدود ۳۰ دقیقه‌ای یا چند دور توپ‌بازی با صاحبش هر روز برایش لذت‌بخش است.
لوندهوند بسیار حساس است و ممکن است دچار مشکل اعتماد شود، پس هرگز نباید از روش‌های خشن استفاده کرد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس‌های توله به رشد او به‌عنوان همراهی متعادل و مؤدب کمک می‌کند. این نژاد بسیار باهوش، مهربان و بازیگوش است و در حل مسئله استادانه عمل می‌کند.
لوندهوند معمولاً سالم است و پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های اصلی را از نظر مشکلاتی مثل لغزش کشکک زانو و بیماری‌های چشمی آزمایش می‌کنند. دندان‌ها را مرتب با خمیردندان مخصوص سگ مسواک بزنید. معاینات منظم دامپزشکی و کنترل انگل‌ها به عمر طولانی و سالم کمک می‌کند.
سگی اسپیتز، کوچک، مستطیلی و چابک با ویژگی‌های ساختاری یکتا: دست‌کم شش انگشت در هر پا، گردن کشسان که سر را تا پشت خم می‌کند، شانه‌های انعطاف‌پذیر و گوش‌های قابل‌بسته‌شدن. در برابر غریبه‌ها هوشیار است.
سر گُوِه‌ای، با پهنای متوسط و تمیز. چشمان بادامی زرد-قهوه‌ای تا قهوه‌ای (رنگ روشن‌تر ترجیح دارد). گوش‌ها متوسط، مثلثی، تیز و بسیار پرتحرک و می‌توانند طوری تا شوند که مجرا بسته شود.
پشت صاف، کمر کوتاه، کفل کمی شیب‌دار و شکم کمی جمع. دنده‌ها خوب‌خمیده اما بشکه‌ای نیستند.
دولایه با موی رویی زبر و زیرپوش نرم و انبوه. روی سر و جلوی پاها کوتاه و اطراف گردن و پشت ران بلندتر است؛ بدون آرایش و در حالت طبیعی نمایش داده می‌شود.
زاویه‌بندی متوسط با شانه‌های بسیار کشسان تا پاهای جلو به پهلو باز شوند. پنجه‌ها بیضی با دست‌کم شش انگشت کامل که پنج‌تای آن‌ها به زمین می‌رسد و هشت کف‌پا در هر پنجه.
زاویه‌بندی متناسب با جلوی بدن، رانهای قوی و عضلانی. پنجه‌های عقب بیضی با دست‌کم شش انگشت و هفت کف‌پا که کف‌پای میانی کشیده است؛ از پشت پاها نزدیک و موازی‌اند.
قرن‌ها لوندهوندها در وروی، جزیره‌ای دورافتاده و صخره‌ای در ساحل نروژ، پرورش داده می‌شدند. پافین‌ها در شکاف دیوارهٔ صخره‌ها لانه می‌کنند و ساکنان جزیره برای گذراندن زمستان‌های سخت قطبی به گوشت ترشی پافین وابسته بودند. این سگ‌های کوچک و قوی از دیوارهٔ صخره‌های عمودی بالا می‌رفتند، از راه‌های باریک می‌خزیدند، پرنده را می‌گرفتند و با طعمهٔ بال‌زنان در دهان از صخره سر می‌خوردند و پایین می‌آمدند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
