نام:

برمیس

طول: 38 تا 46 سانتی متر

وزن: 3 تا کیلوگرم (نر)، 3 تا 5 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 10 تا 16 سال

عکس برمیس

از برمیس اغلب با عنوان "آجری پیچیده شده در ابریشم" یاد می شود که نشان دهندۀ بدن عضلانی و محکم او است.

توضیحات

تاریخچه:

اجداد برمیس، گربۀ سیامی و "گربۀ مسی" برمه ای هستند (برمه امروزه به نام میانمار شناخته می شود). تصور می شود که آنها گربه های معبد و کاخ بوده اند که توسط کشیشان پرورش یافته و نگهداری شده اند. جد مادری برمیس مدرن، گربه ای کوچک و قهوه ای تیره به نام "وونگ مائو" بوده است. این گربه متعلق به دکتر جوزف تامپسون بود که بعضی گفته اند که او را از یک ملوان خریده است و عده ای اعتقاد دارند که او را از سفر با خود آورده است.

در ابتدا تصور می شد که وونگ مائو یک سیامی با پوشش شکلاتی است. از چنین گربۀ سیامی چیزی شنیده نشده بود. "سیامی شکلاتی" در دهه 1880 توصیف شده بود. بدن آنها برنزی یا قهوه ای بود و دارای خالهای قهوه ای سیلی یا تقریباً سیاه بودند. گربۀ سیامی با خالهای قهوه ای سیلی همچنین به عنوان سیامی سلطنتی شناخته می شد که دارای بدن روشن تری بود که در تضاد با خالهای تیرۀ آنها بود و توسط تربیت کنندگان و مردم ترجیح داده می شد. گربه های شکلاتی سرانجام در بریتانیا ناپدید شدند اما هنوز در تایلند و برمه (اکنون به عنوان میانمار شناخته می شود) وجود داشتند و در همان جا بود که احتمالاً فرزندان حاصل از جفتگیری طبیعی (برخلاف حالت برنامه ریزی شده توسط انسان) بین سیامی های رومینگ آزاد (خال دار) و گربه های برمیس با رنگ یکدست، بوجود آمد. وونگ مائو یکی از آنها بود. این سرنوشت او بود که مادر بزرگ دو نژاد جدید شود: "برمیس" و و بعداً "تونکینیس".

دکتر تامپسون، وونگ مائو را با یک سیامی خال دار به نام "تای مائو" آمیزش داد. برنامه تولید مثل او، در همکاری با پرورش دهندگان ویرجینیا "كاب" و "بیلی گرست" و متخصص ژنتیك "كلاید كیلر"، منجر به تولید بچه گربه هایی با پوشش های بژ، قهوه ای و خال دار شد. نتایج، از جمله کشف ژن برمیس، آنقدر جالب بود که تامپسون مقاله ای در این باره در شماره 1943 ژورنال وراثت، تحت عنوان "اولین قطعه از این نوع در ژنتیک گربه سانان" منتشر کرد.

انجمن علاقمندان گربه، ثبت برمیس را در سال 1936 آغاز کرد اما در سال 1947 ثبت آن را به حالت تعلیق درآورد زیرا پرورش دهندگان، هنوز از گربۀ سیامی در برنامه های تولید مثل خود استفاده می کردند. پس از متوقف شدن این عمل، ثبت این نژاد در سال 1953 از سر گرفته شد. امروزه برمیس یک نژاد محبوب در میان دوستداران گربه است.

شخصیت:

برمیس، پرانرژی و مهربان است. او از جذابیت و قاطعیت اجداد سیامی خود برخوردار است و به همان اندازه از محاوره لذت می برد، اما صدای او نرم و شیرین است و تمایل وی به ادارۀ خانه با پنجه آهنی که با خز مخملی پوشانده شده است را تلطیف می کند. او بسیار باهوش است و تمایل به همراهی انسان دارد، بنابراین برای خانه ای که بیشتر روز او را تنها می گذارند، مناسب نیست. اگر هیچ انسانی کنار او نباشد تا ذهن باهوش او را مشغول کند، مطمئن شوید که حداقل یک حیوان خانگی دیگر در کنار او وجود داشته باشد. او با گربه ها و سگ های دیگر کنار می آید اما مطمئناً یک برمیس دیگر بهترین دوست برای او خواهد بود.

برمیس تقریباً همانند هر گربۀ دیگری کنجکاو است. بنابراین، انتظار داشته باشید كه خانه شما را كاملاً جستجو كند و تمام گوشه و كنار آن را یاد بگیرد. او یک گربۀ بازیگوش است و این خصوصیت را تا بزرگسالی نیز همچنان ادامه می دهد. ذهن هوشمندانۀ او را با اسباب بازی های تعاملی مشغول کنید و ترفندهایی را به او بیاموزید که به او اجازه می دهد تا برای مخاطب خود، خودنمایی کند. علاوه بر نشستن، غلت زدن، تکان دادن خود و آمدن، او می تواند یاد بگیرد که یک اسباب بازی کوچک را برای شما بیاورد یا روی یک طناب قدم بزند. اتومبیل سواری، با تهویه مناسب اولیه و مراجعه به دامپزشک تفریح خوبی برای او خواهد بود.

یک برمیس ماده، همان تعریف ملکه بودن است. او توجه را دوست دارد و البه دوست دارد حرفش خریدار داشته باشد. نرها بیشتر استراحت می کنند و از قرار گرفتن روی زانوها بیشتر استقبال می کنند. هر کدام را که انتخاب کنید، احتمالاً به زودی خواهید فهمید که آرزوی دیگری نیز دارید.

بهداشت و سلامتی:

گربه های این نژاد و نژادهای مختلط حاصل از آنها ممکن است دارای مشکلات مختلف سلامتی باشند که ماهیت ژنتیکی داشته باشد. برمیس ها به طور کلی نژاد سالمی هستند، گرچه ممکن است مستعد التهاب لثه باشند و ممکن است به بیهوشی نیز حساس باشند. بیماری های زیر نیز در برمیس ها دیده شده است:  

  • لیپمیا که در آن چشمها در دوران بچه گربه ای، ظاهری شیری رنگ دارند و معمولاً خود به خود برطرف می شود.
  • درموئید قرنیه، وجود پوست و مو در سطح قرنیه که می تواند از طریق جراحی با موفقیت اصلاح شود. 
  • سندرم درد دهان-صورت، که با حرکات زیاد لیس زدن و جویدن و پنجه زدن به دهان نشان داده می شود. این ناراحتی می تواند هنگامیکه گربه هیجان زده یا تحت فشار باشد، بروز کند و طی آن گربه ها اغلب تمایلی به خوردن غذا ندارند زیرا برای آنها فعالیتی دردناک است. بعضی از گربه ها باید یقۀ الیزابت بپوشند و پنجه هایشان را باندپیچی کرد تا به خود آسیب نرسانند. برخی از موارد به خودی خود برطرف می شوند و سپس دوباره عود می کنند. علت و تاثیر وراثت در این بیماری ناشناخته است. داروهای ضد درد و داروهای ضد تشنج و همچنین مشاوره با دندانپزشک دامپزشکی برای پیگیری علائم بیماریهای دندان می توانند کمک کننده باشند.  
  • بیماری مادرزادی دهلیز محیطی که باعث کج شدن سر، تعادل نامناسب، حرکات سریع چشم و راه رفتن غیر هماهنگ در بچه گربه ها می شود. برخی از بچه گربه های مبتلا نیز ممکن است ناشنوا باشند.
  • نقص سر در برمیس ها که یک ناهنجاری جمجمه و صورت است.
  • پلی میوپاتی هیپوکلمیک، که ضعف عضلانی ناشی از سطح پایین پتاسیم در خون است که گاهی اوقات در بچه گربه های برمیس دیده می شود. علائم این بیماری، شامل ضعف عمومی، خشکی در راه رفتن، عدم تمایل به راه رفتن و لرزش سر است. این بیماری را می توان با مکمل های پتاسیم که به صورت خوراکی تجویز می شود، درمان کرد.
  • سندرم بچه گربه با سطح سینۀ صاف، یک ناهنجاری که ممکن است از خفیف تا شدید دیده شود. بچه گربه هایی که تا بزرگسالی زنده می مانند، معمولاً پس از رسیدن به بلوغ، هیچ نشانه ای از این بیماری نشان نمی دهند.
  • دم گره خورده، که معمولاً در نتیجۀ تغییر شکل استخوان دنبالچه ایجاد می شود و هیچ درد و ناراحتی ایجاد نمی کند.
  • آرتروز آرنج یا زانو، شروع زودرس آرتروز در آرنج، فعالیت یا تحرک گربه را محدود می کند.
  • فیبرولاستوز غدد درون ریز، این یک بیماری قلبی است که در آن، بطن چپ قلب ضخیم می شود و باعث کشیدگی در عضله قلب می شود. علائم این بیماری معمولاً در 3 هفتگی تا 4 ماهگی بچه گربه، ایجاد می شود. این دلیل خوبی است که برای آوردن بچه گربه به خانه بهتر است تا 4 ماه صبر کنید.
  • کاردیومیوپاتی متورم، که در آن قلب بزرگ می شود.
  • دیابت شیرین، که یک بیماری غدد درون ریز ناشی از نقص در ترشح انسولین یا عملکرد انسولین است که منجر به سطوح بالای قند در خون می شود. 

مراقبت: 

از پوشش نرم و کوتاه برمیس به راحتی می توان با برس کشیدن یا شانه زدن هفتگی برای از بین بردن موهای مرده و توزیع چربی در سطح پوست، مراقبت کرد. استحمام به ندرت لازم می شود.

با مسواک زدن مرتب می توانید از بروز بیماری پریودنتال پیشگیری کنید. بهداشت روزانۀ دندان ها بهترین گزینه است، اما مسواک زدن هفتگی نیز از هیچ چیز بهتر است. هر دو هفته یکبار ناخن های گربۀ خود را کوتاه کنید. گوشۀ چشم ها را با پارچه ای نرم و مرطوب پاک کنید تا هرگونه ترشحات اضافی برطرف شود. برای هر چشم از یک قسمت جداگانه ای از پارچه استفاده کنید تا خطر گسترش عفونت را کاهش دهید. گوش ها را به صورت هفتگی بررسی کنید. اگر کثیف بودند، آنها را با یک پنبه یا پارچۀ مرطوب و نرم مرطوب شده با مخلوط 50-50 سرکۀ سیب و آب گرم، پاک کنید. از گوش پاکن های پنبه ای که می توانند باعث آسیب به قسمت داخلی گوش شوند، استفاده نکنید.

جعبۀ بستر آنها را کاملا تمیز نگه دارید. گربه ها در مورد بهداشت محل خوابیدن خود بسیار حساس هستند.

بهتر است که برمیس خود را صرفا در داخل خانه نگه دارید تا از او در برابر بیماری های قابل انتقال توسط گربه های دیگر، حملۀ سگها یا کایوت ها و سایر خطرات دیگری که گربه های بیرون از منزل را تهدید می کند، مانند برخورد با ماشین و غیره، محافظت کنید. همچنین، برمیس هایی که به بیرون از منزل می روند ممکن است با خطر دزدیده شدن توسط شخصی که مایل به داشتن این گربه زیبا، بدون پرداخت هزینۀ آن است، روبرو شوند.         

رنگ و آراستن پوشش

از برمیس اغلب به عنوان "آجری پیچیده شده در ابریشم" یاد می شود که نشان از بدن عضلانی و محکم او دارد. در حالی که برمیس اصلی دارای یک رنگ قهوه ای تیره یکدست بود که با نام سموری شناخته می شد، اکنون برمیس با سایه های دیگری از جمله آبی، شامپاینی و پلاتینیومی نیز دیده می شود. این گربه ها دارای بدنی جمع و جور و سری گرد، چشم های بزرگ و رسا با رنگ طلایی یا زرد و گوشهایی با اندازه متوسط هستند که نوک آنها گرد شده و کمی به سمت جلو متمایل می شوند.

پوشش برمیس، کوتاه و ساتینی است. رنگ سمور سنتی یک رنگ قهوه ای گرم و پررنگ است که در قسمت زیرین بدن کمی روشن تر است. پوشش بچه گربه ها با بالغ تر شدن تیره می شود. چرم بینی و کف پنجه ها، قهوه ای است. برمیس شامپاینی رنگ، سایه ای مایل به بژ عسلی تا برنزی طلایی کم رنگ در زیر بدن دارد. چرم بینی، قهوه ای گرم روشن و کف پنجه ها، برنزی مایل به صورتی است. برمیس آبی، یک پوشش آبی متوسط با شکمی کمی روشن تر دارد. چرم بینی و کف پنجه ها، خاکستری اسلیتی است. برمیس پلاتینیومی، دارای یک پوشش به رنگ خاکستری نقره ای کمرنگ با ته رنگ مروارید روشن و در قسمت زیرین بدن، رنگی کمی روشن تر دارد. چرم بینی و کف پنجه ها، به رنگ صورتی اسطوخودوسی زیبایی هستند. برخی از انجمن ها، به رنگ های دیگری از جمله لاک پشتی، یاس بنفش و قرمز نیز اجازه می دهند.

رابطه با کودکان و سایر حیوانات خانگی 

برمیس فعال و اجتماعی، یک انتخاب مناسب برای خانواده های دارای کودکان و سگ های دوستدار گربه است. او اشیاء پرتاب شده را برای شما می آورد، ترفندها را به راحتی می آموزد و توجه از طرف کودکانی که با او مودبانه و با احترام رفتار می کنند را دوست دارد. همچنین او با گربه ها و سگ هایی که به اقتدار او احترام می گذارند، با آرامش زندگی می کند. همیشه حیوانات اهلی را به آهستگی و در شرایط کنترل شده به هم معرفی کنید تا اطمینان حاصل کنید که با یکدیگر کنار می آیند. 

باکس حمل پت (مناسب پرواز) رو خیلی ارزون و راحت اجاره کنید
09358288669

امتیاز

امتیازات
  • رفتار دوستانه با خانواده

  • مقدار ریزش مو

  • سلامت عمومی

  • پتانسیل برای بازیگوشی

  • کودک دوستی

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

  • نظافت و آراستن آسان

  • هوش

  • رفتار دوستانه با دیگر حیوانات خانگی

لیست کل نژادهای گربه

قیمت نژاد ها برگرفته از پرورش دهندگان معتبر ایران

پرورش دهندگان محترمی که قصد همکاری دارند لطفا با شماره 02122930308 تماس حاصل نمایند