گربه پرشین با موهای بلند و پرپشت، صورت گرد و بینی کوتاه، یکی از محبوبترین نژادهای جهان است. گربهای آرام، مهربان و خانگی که از زندگی در خانه و نوازش شدن لذت میبرد.
پرشین با سر بزرگ و گرد، چشمان درشت و گرد، بینی کوتاه، گونههای پر و گوشهای کوچک با نوک گرد شناخته میشود. بدنی کوتاه، مستحکم و عضلانی («کابی») دارد و پوشش بلند، پرپشت و براقش با یقه بزرگ و دم پرمو کامل میشود. وزن او معمولاً ۳ تا ۵.۵ کیلوگرم است و رنگها و الگوهای بیشماری دارد.
پرشین گربهای آرام، مهربان و موقر است که فضای آرام را دوست دارد و کمتر از میز و کابینت بالا میرود. او به اعضای خانواده محبت میکند و در برابر غریبهها محتاط است. برای خانوادههای آرام و کسانی که وقت مراقبت روزانه از موهایش را دارند مناسب است و برای خانه پرسروصدا با کودکان پرجنبوجوش یا سگهای شلوغ انتخاب چندان خوبی نیست.
پرشین فعالیت کمی دارد و بهراحتی اضافهوزن میگیرد، پس غذای باکیفیت و متناسب با سن را در مقدار کنترلشده بدهید. بهدلیل صورت کوتاه، گاهی خوردن از ظرفهای کمعمق و پهن برای او راحتتر است. آب تازه همیشه در دسترس باشد و برای رژیم دقیق با دامپزشک مشورت کنید.
مهمترین نیاز پرشین آراستن روزانه است. پوشش بلند او باید هر روز با ملایمت شانه و برس شود و حمام دستکم ماهی یک بار توصیه میشود. گوشه چشمها را هر روز پاک کنید تا لکه زیر چشم ایجاد نشود. دندانها را مسواک بزنید. جعبه خاک و گربه را کاملاً تمیز نگه دارید، چون ذرات خاک به پنجه و مو میچسبند و ممکن است او را از استفاده از جعبه منصرف کنند.
نیاز به ورزش پایین است. پرشین بازی آرام با موش کتنیپی یا اسباببازی پردار را دوست دارد و از بالا رفتن و پریدن روی مبلمان بلند خوشش نمیآید. چند دقیقه بازی ملایم روزانه برای حفظ وزن و روحیهاش کافی است. او را در جای خنک نگه دارید و در هوای گرم او را به فعالیت سنگین وادار نکنید.
پرشین آرام و سازگار است و با روشهای ملایم و ثابت آموزش میبیند. او مخرب نیست و بیشتر به برنامه روزانه ثابت، وعدههای منظم و محیط آرام نیاز دارد. استفاده از جعبه خاک را از ابتدا آموزش دهید و آن را تمیز نگه دارید. تشویق و محبت بهتر از هر تنبیهی کار میکند.
پرشینها زیبا و مهرباناند، اما به دلیل ساختار صورت و پوشش مستعد برخی مشکلاتاند:
پرشین نژادی کهن است که خاستگاهش را بینالنهرین، که بعدها ایران نام گرفت، میدانند. موی بلند او احتمالاً نتیجه جهش طبیعی بوده است. در سال ۱۶۲۶ پیترو دلا واله، اشرافزاده و جهانگرد ایتالیایی قرن هفدهم، نخستین گربههای بلندمو را به اروپا آورد. در آن زمان پوستشان خاکستری و ابریشمی بود، اما با پرورش انتخابی امروز در رنگهای فراوان دیده میشوند.
تا اواخر قرن نوزدهم، گربههای بلندمو از ایران، ترکیه و افغانستان «آسیایی» نامیده میشدند. در نمایشگاه کریستال پالاس در سال ۱۸۷۱ گربههای از نوع پرشین حضور داشتند و علاقه ملکه ویکتوریا به این نژاد بر محبوبیتش افزود. پرورشدهندگان بهتدریج سر گرد، صورت کوتاه و بینی کوتاه را شکل دادند و پرشین از آنگورا محبوبتر شد. در آمریکا هم جایگاه مینکون بلندمو را گرفت و به محبوبترین نژاد جهان تبدیل شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.