گریتر سوئیس مانتین داگ سگی کاری بزرگ و بسیار قوی با پوشش پرپشت سه‌رنگ سیاه، قرمز و سفید است؛ سگی وفادار و قابل‌اعتماد که در گذشته گله‌بان و بارکش بود.
قد این سگ تا حدود ۷۲ سانتی‌متر در شانه می‌رسد و وزنش به اندازه یک انسان متوسط است. گریتر سوئیسی‌ها بسیار نیرومندند، اما آن‌قدر چابک‌اند که بتوانند گله را در دامنه‌های شیب‌دار کوه هدایت کنند. پوشش سه‌رنگ چشمگیری با رنگ‌های سیاه، قرمز و سفید دارند و معمولاً لکه سفیدی روی سر و پوزه‌شان نگاهی مهربان به چهره‌شان می‌دهد.
چند نژاد بزرگ کوهستانی باشکوه توصیف می‌شوند، اما این نژاد معنای این کلمه را تجسم می‌بخشد. برای خانواده‌هایی مناسب است که فضای کافی دارند، به سگی وفادار و خانواده‌دوست علاقه‌مندند و می‌توانند از پس جثه بزرگ او برآیند.
این سگ می‌تواند با انواع جیره از کیبل تا غذای خام یا ترکیبی از آن‌ها سالم بماند. مهم‌ترین مسئله تغذیه‌اش پرخوری است که به مشکلات گوارشی مثل مدفوع شل و چاقی منجر می‌شود و چاقی یکی از بزرگ‌ترین مشکلات سلامت این نژاد است.
این نژاد تقریباً «بشور و بپوش» است، اما پوشش دوگانه دارد و معمولاً دو بار در سال زیرپشمش را می‌ریزد. در این دوره حمام کامل و سپس برس‌کشیدن دقیق با شانه یا ابزار ریزش‌گیر مفید است. در بقیه سال حمام و برس‌کشیدن گاه‌به‌گاه کافی است. به کوتاه کردن منظم ناخن‌ها و تمیز کردن گوش‌ها و دندان‌ها نیاز دارد.
این نژاد به ورزش متوسط نیاز دارد. یک پیاده‌روی دور محله یا گشتی در جنگل معمولاً نیاز روزانه‌اش را برآورده می‌کند. این سگ برای کسی که به‌دنبال همراه کوهپیمایی است بسیار مناسب‌تر از کسی است که شریک دوچرخه‌سواری یا دوی ماراتن می‌خواهد.
این سگ به خوراکی علاقه زیادی دارد و با آموزش مبتنی بر پاداش غذایی خوب پیش می‌رود. اما ممکن است لجباز باشد و صاحبانش باید مصمم‌تر از او باشند. استفاده از هر نوع هارنس آموزشی توصیه نمی‌شود، زیرا این نژاد بارکش است و هارنس باعث می‌شود بیشتر بکشد. مثل همه سگ‌ها، اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس‌های توله‌گی توصیه می‌شود.
این نژاد بیماری ویژه خود را ندارد، اما ممکن است مشکلاتی را که سگ‌های بزرگ‌جثه با آن روبه‌رو هستند تجربه کند، از جمله مسائل ارتوپدی، هرچند به‌طور کلی وضعیت استخوانی‌شان برای نژادی بزرگ خوب است. پیچش طحال در این نژاد بیشتر از نژادهای دیگر دیده می‌شود. صاحبان باید با احتمال نفخ و علائم و اقدامات آن آشنا باشند. بی‌اختیاری ادرار در توله‌ها و ماده‌های عقیم‌شده نسبتاً شایع است و صرع ممکن است در هر شجره‌ای پیش بیاید. در مجموع این نژاد بسیار سالم است.
گریتر سوئیس مانتین داگ نژادی بارکش و گله‌ران است. سگی سه‌رنگ، بزرگ، نیرومند و مطمئن با ظاهری محکم، استخوان‌بندی سنگین و عضلات قوی که با وجود جثه‌اش برای کارهای مزرعه در مناطق کوهستانی چابک است.
حالت چهره زنده و مهربان است. چشم‌ها بادامی و قهوه‌ای (ترجیحاً تیره) و متوسط‌اند. چشم آبی نقص رد‌کننده است. گوش‌ها متوسط، بالا نشسته و مثلثی با نوک گرد هستند و در حالت استراحت نزدیک سر آویزان می‌مانند.
بدن پر با شکمی اندکی کشیده است. کمر پهن و قوی است و دم از ریشه تا نوک ضخیم است، تا مچ می‌رسد و در حالت استراحت پایین می‌ماند. در حرکت ممکن است کمی بالاتر و خمیده برود، اما نباید حلقه شود یا روی پشت بیفتد.
شانه‌ها بلند، شیب‌دار، قوی و عضلانی‌اند. دست‌ها صاف و قوی و پنجه‌ها گرد و جمع با انگشتان خمیده هستند و نه به داخل و نه به بیرون می‌چرخند.
پوشش رویی پرپشت و حدود ۳ تا ۵ سانتی‌متر است. زیرپشم باید وجود داشته باشد و رنگ آن از خاکستری تیره (ترجیحی) تا روشن یا طلایی متغیر است. نبود کامل زیرپشم نامطلوب است.
رانها پهن، قوی و عضلانی‌اند. زانوها با خمیدگی متوسط و مچ‌ها پایین‌نشسته و از پشت مستقیم هستند. پنجه‌ها گرد و جمع‌اند و ناخن‌های اضافی عقب باید برداشته شود.
گریتر سوئیسی‌ها از نوادگان سگ‌های جنگی هستند که سربازان ژولیوس سزار از آلپ عبور دادند. سوئیسی‌ها از این سگ‌های شبیه ماستیف برای پرورش سگ‌های کوهستانی آلپی یا سنن‌هوند استفاده کردند و گریتر سوئیسی قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین آن‌هاست. در گذرگاه‌های دورافتاده کوهستان به‌عنوان کارگر همه‌کاره مزرعه و چراگاه کار می‌کردند و به حمل بار گوشت و لبنیات به بازار با گاری‌های آراسته تخصص داشتند. این نژاد با سگ کوهستانی برن خویشاوند نزدیک است و در شکل‌گیری سنت برنارد و روتوایلر هم نقش داشته است.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
