گرند باست گریفون وندین سگ شکاری ردیاب فرانسوی با پوشش پرپشت و ریش و سبیل است؛ سگی شاد، مستقل و خستگی‌ناپذیر که انرژی زیادی دارد اما هرگز عصبی و بی‌قرار نیست.
نام این نژاد را می‌توان «سگ بزرگ، کوتاه‌قد و پرمو منطقه وندین» ترجمه کرد. چهره‌ای مهربان، گوش‌های بلند و پوششی زبر و ژولیده دارد و سبیل، ریش و ابروهای پرپشتش او را شبیه یک فرانسوی خوش‌برخورد و جهان‌دیده کرده است. زیر این ظاهر دوست‌داشتنی، بدنی محکم و قوی پنهان است که به‌طرز غافلگیرکننده‌ای چابک و سبک‌پا حرکت می‌کند. بدنش از قدش بلندتر است و استقامت و شجاعتش در میان شکارچیان فرانسوی زبانزد است.
این سگ‌ها آرام و رام‌اند و هم‌نشین‌های خوبی برای خانه به شمار می‌روند، اما به فعالیت زیاد نیاز دارند. خانواده‌های فعال که حیاط محصور دارند و از پیاده‌روی و تحرک لذت می‌برند، بهترین گزینه برای نگهداری از او هستند.
غذای این سگ باید متناسب با نیازهای گوارشی و مراحل مختلف زندگی‌اش انتخاب شود. بسیاری از برندهای غذای سگ فرمول‌های ویژه نژادهای کوچک، متوسط و بزرگ دارند و این نژاد متوسط محسوب می‌شود. برای تعیین تعداد وعده‌ها در دوران توله‌گی و بهترین جیره بزرگسالی با دامپزشک یا پرورش‌دهنده مشورت کنید. آب تمیز و تازه همیشه باید در دسترس باشد.
این نژاد فقط به یک بار برس‌کشیدن در هفته با برس سیمی و شانه نیاز دارد و حمام گاه‌به‌گاه کافی است تا تمیز و آراسته بماند. آراستن می‌تواند فرصتی عالی برای ایجاد پیوند با سگ باشد. ناخن‌های محکم و سریع‌الرشدش باید مرتب کوتاه شود تا نشکند و ترک نخورد. گوش‌ها را باید مرتب بررسی کرد تا جرم و آلودگی جمع نشود و عفونت ایجاد نکند، و دندان‌ها هم باید منظم مسواک شوند.
رفتار آرام و مطیع این سگ او را به هم‌نشینی عالی در خانه تبدیل می‌کند، اما باید آماده باشید که تحرک زیادی به او بدهید؛ او هرگز با تنبلی و لم‌دادن روی مبل شاد نمی‌شود. چون سگ شکاری است و نمی‌تواند در برابر میل تعقیب مقاومت کند، حتماً به فضایی کاملاً حصارکشی‌شده نیاز دارد. این سگ‌ها محکم‌اند و با بالا رفتن سن کند نمی‌شوند، پس برنامه ورزشی را تا سال‌های پیری هم ادامه دهید.
این نژاد مستقل و شکارچی است و ممکن است گاهی لجبازی کند، پس صبر و ثبات در آموزش اهمیت دارد. شروع زودهنگام اجتماعی‌سازی و کلاس‌های توله‌گی به او کمک می‌کند به سگی خوش‌رفتار تبدیل شود. استفاده از تشویق و خوراکی انگیزه خوبی برای یادگیری او ایجاد می‌کند. چون غریزه ردیابی قوی دارد، در محیط باز بدون افسار رها نکنید.
مانند همه نژادها ممکن است برخی سگ‌ها در طول زندگی با مشکلات سلامتی روبه‌رو شوند، اما بیشتر گرند باست گریفون وندین‌ها سگ‌هایی سالم هستند. همکاری با یک پرورش‌دهنده مسئول به خریداران کمک می‌کند درباره بیماری‌های خاص این نژاد آگاه شوند. پرورش‌دهندگان خوب از آزمایش‌های ژنتیکی برای سگ‌های مولد استفاده می‌کنند تا احتمال بیماری در توله‌ها کم شود.
سگی شکاری ردیاب، متعادل و قوی با پوشش زبر و منش دوستانه و نجیب. اندازه متوسط، پاهای صاف، سینه عمیق و بدنی بلندتر از قد دارد. ساختارش برای شکار خرگوش در بوته‌زار و زمین ناهموار طراحی شده و استقامت زیادی دارد.
حالت چهره نجیب با وقار سر است و چشم‌ها درشت، تیره و بیضی‌شکل با نگاهی باهوش و دوستانه‌اند. گوش‌ها نرم، باریک و آویزان با موهای بلند هستند و پایین‌تر از خط چشم قرار دارند و حداقل تا نوک بینی می‌رسند.
گردن قوی و بلند و در پایه ضخیم‌تر است. خط پشت تقریباً صاف با کمی برآمدگی روی کمر عضلانی است. بدن محکم و پهن، سینه عمیق تا آرنج و شکم هرگز کشیده نیست.
شانه‌ها تمیز، شیب‌دار و به‌خوبی خوابیده‌اند. آرنج‌ها نزدیک بدن‌اند و نه به داخل می‌چرخند و نه به بیرون. دست‌ها از روبه‌رو صاف و استخوان‌دار و از نیم‌رخ زیر بدن قرار دارند.
اندام عقب استخوان‌دار، قوی و عضلانی با خمیدگی متوسط زانو و ران دوم مشخص است. لگن پهن است و مچ‌ها نه به داخل و نه به بیرون می‌چرخند.
پوشش زبر و صاف با زیرپشم، نه خیلی بلند و بدون ریزش بیش از حد مو است و هرگز ابریشمی یا پشمی نیست. موهای روی بینی بین چشم‌ها بالا می‌رود بی‌آنکه چشم‌ها را بپوشاند و همراه با ابروها ویژگی مهم نژاد است.
سگ‌های گریفون وندین بیش از چهار قرن تکامل را پشت سر گذاشته‌اند تا به نژادهای امروزی فرانسوی با پوشش زبر برسند. منطقه وندین پوشیده از بوته‌های خاردار و زمین‌های سنگی بود و سگی سخت‌کوش با پوششی مقاوم در برابر خار می‌طلبید. شکارچیان فقیر که اسب نداشتند، به سگی کندتر نیاز داشتند تا بتوانند پا‌به‌پایش بروند؛ بنابراین پاهای سگ را از طریق پرورش کوتاه‌تر کردند. در پایان قرن نوزدهم، باست گریفون وندین به‌عنوان یکی از نژادهای باست فرانسه شکل گرفت. باشگاه گریفون وندین در سال ۱۹۰۷ دو گونه را به رسمیت شناخت و در دهه ۱۹۵۰ نژاد گرند استاندارد جداگانه‌ای یافت، هرچند آمیزش آن با پتی تا سال ۱۹۷۷ ممنوع نشد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
