بول تریر تریری قوی و عضلانی با سری تخممرغی شکل است؛ بازیگوش، شیطان و کاملاً وفادار. به اجتماعیسازی، آموزش قاطع اما مهربان، تحرک فراوان و وقت زیاد با خانوادهاش نیاز دارد.
بول تریرها تریرهایی درشتاستخوان و قویاند که با گامهایی سرزنده راه میروند. نشانه بارز نژاد سر بلند و تخممرغی شکل با گوشهای ایستاده و نوکتیز و چشمهای کوچک مثلثی است که شوخطبعی در آنها برق میزند. مو در دو نوع سفید و رنگی (از جمله ببری) دیده میشود.
چهار کلید شادی او اجتماعیسازی زودهنگام، آموزش قاطع و مهربان، ورزش کافی و وقت گذراندن با انسانهایش است. اگر اینها فراهم شود، همراهی وفادارتر و سرگرمکنندهتر پیدا نمیکنید.
غذای باکیفیت، تجاری یا خانگی با نظر دامپزشک، برای او مناسب است. بول تریرها، بهویژه در تولهگی، به رژیمی با کلسیم طبیعی نیاز دارند. یک پرورشدهنده کمی ماست یا شیر کامل و در دوره رشد سریع، غذاهای سرشار از کلسیم مثل بروکلی را توصیه میکند. وزن را زیر نظر داشته باشید و در تشویقی افراط نکنید.
موی کوتاه، صاف، زبر و براق بول تریر نیاز به نگهداری اندکی دارد. برسکشیدن هفتگی با برس نرم یا دستکش مخصوص، کثیفی و موی مرده را میبرد. گوشها را مرتب بازرسی و در صورت نیاز تمیز کنید و ناخنها را زود به زود کوتاه کنید، زیرا ناخن بلند باعث ناراحتی و مشکل راه رفتن میشود.
بول تریر از ورزش روزانه متوسط که تحریک ذهنی و بدنی خوبی بدهد، مثل پیادهروی طولانی با خانواده، سود میبرد. این نژاد هم برای ورزش و هم همراهی پرورش یافته و قدرت و چابکی زیادی دارد. اطاعت، ردیابی، چابکی و مسابقات کورسینگ راههای لذتبخشی برای تخلیه انرژی او هستند.
به یاد داشته باشید که این نژاد شجاعت بولداگ را دارد اما عضو گروه تریرهاست. او مستقل و آزاداندیش است و به «بازی و سرگرمی» بیش از کار علاقه دارد: اگر لذتبخش باشد انجامش میدهد. آموزش را سرگرمکننده کنید تا بدرخشد. تشویق با غذا یا اسباببازی شروع خوبی است. با آموزش مثبت و صبر و شوخطبعی میتواند در ورزشهای سگی و نقشهایی مثل ردیابی و درمانی موفق باشد.
صاحبان سگهای مولد باید نتیجه آزمایشهای کلیه و قلب را نشان دهند و تولهها قبل از تحویل از نظر شنوایی بررسی شوند. پرورشدهندگان متعهد با هم همکاری میکنند تا سلامت و بهترین ویژگیهای نژاد حفظ شود. بول تریرهای پرورشیافته نزد پرورشدهندگان آزمایشکننده معمولاً سالم و شاد میشوند.
سگی قوی، عضلانی، متقارن و فعال با نگاهی تیز، مصمم و باهوش، سرشار از آتش اما با خلقوخویی شیرین و پذیرای انضباط.
سر بلند، قوی و عمیق تا انتهای پوزه است اما زمخت نیست. از روبهرو بیضی و کاملاً پر، بدون فرورفتگی، یعنی تخممرغی شکل است. از نیمرخ آرام از بالای جمجمه تا نوک بینی پایین میآید و پیشانی از گوش تا گوش صاف است.
استخوانها درشت اما نه زمخت. پاهای جلو متوسط، کاملاً مستقیماند و سگ محکم روی آنها میایستد. پاهای عقب از پشت موازی، رانها بسیار عضلانی و مچها پایین و عمودی هستند.
مو کوتاه، صاف، زبر به لمس و دارای برق ظریف است. پوست سگ محکم و چسبیده به بدن است.
بدن کاملاً گرد با دندههای بسیار خمیده است. پشت کوتاه، قوی و کمی قوسی بر کمر. شانهها قوی و عضلانی اما بدون سنگینیاند و خط زیر شکم بهصورت قوسی زیبا بالا میرود.
بسیاری از دوستانهترین نژادها کارشان را بهعنوان گلادیاتور خونریز آغاز کردند و بول تریر هم همینطور است. در انگلستان از قرن سیزدهم، بولداگها را روی گاو بستهشده رها میکردند، اما در دهه ۱۸۳۰ این مسابقات ممنوع شد و جنگ سگها به زیرزمینها رفت. چون بولداگها کند بودند، آنها را با تریرها آمیختند تا قدرت بولداگ و روح آتشین تریر را داشته باشند.
در دهه ۱۸۶۰ جیمز هینکس انگلیسی این سگ را اصلاح و استاندارد کرد. سگهای او سفید بودند و در اوایل قرن بیستم نوع رنگی هم پدید آمد. بول تریر در ۱۸۸۵ وارد AKC شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.