دوگو آرژانتینو سگ شکاری گروهی است که برای شکار شکارهای بزرگ مانند گراز وحشی و پوما پرورش یافته و قدرت، هوش و واکنش سریع یک ورزشکار واقعی را دارد.
دوگو آرژانتینو سگی بزرگ، نیرومند و ورزشکار با اندامی هماهنگ است. سر قوی او روی گردنی ضخیم اما برازنده قرار دارد و بدنی متعادل، پاهای جلوی مستقیم و عضلانی و عقبی بسیار عضلانی دارد. این سگ حس قدرت انفجاری و انرژی می‌دهد، بینی تیز و ظرفیت ریوی بالایی دارد و نگاهش هوشیار و باهوش اما سخت است. پوشش کوتاه، صاف و کاملاً سفید او را به‌سادگی می‌شناساند؛ فقط یک لکه تیره دور چشم تا ۱۰ درصد سر مجاز است.
این نژاد همراهی وفادار و محافظی مطمئن برای عزیزانش است و بیشتر برای صاحبان باتجربه و فعال مناسب است که بتوانند انرژی و قدرتش را مدیریت کنند.
غذای او باید با اندازه بزرگ و نیازهای گوارشی‌اش در مراحل مختلف زندگی سازگار باشد؛ بسیاری از شرکت‌ها فرمول مخصوص نژادهای بزرگ دارند. بهترین راه برای تعیین دفعات وعده در توله‌گی و رژیم مناسب بزرگسالی مشورت با دامپزشک یا پرورش‌دهنده است. آب تمیز و تازه همیشه باید در دسترس باشد.
علاوه بر مراقبت منظم هفتگی، گاهی حمام کردن او را تمیز و شاداب نگه می‌دارد. آراستن می‌تواند تجربه‌ای دلنشین برای ایجاد پیوند با سگتان باشد. ناخن‌های قوی و سریع‌الرشد را منظم با ناخن‌گیر یا سنباده برقی کوتاه کنید تا شکسته یا ترک‌خورده نشوند. گوش‌ها را مرتب بررسی کنید تا جرم و آلودگی که باعث عفونت می‌شود جمع نشود و دندان‌ها را هم مسواک بزنید.
بازی در حیاط، ترجیحاً حصارکشی‌شده، و چند بار پیاده‌روی در روز گزینه‌های خوبی است. فعالیت‌های داخل خانه مانند قایم‌باشک، دنبال توپ غلتان و آموزش ترفندهای تازه هم مفیدند. شنا، کوهنوردی، آوردن توپ یا فریزبی انرژی او را تخلیه می‌کند و ورزش‌هایی مثل چابکی، اطاعت و رالی تمرین خوبی برای تن و ذهن اوست.
دوگو آرژانتینو سگی قوی، باهوش و پرانرژی است، بنابراین اجتماعی‌سازی زودهنگام و آموزش اطاعت با روش‌های مثبت و ثابت اهمیت زیادی دارد. صاحب او باید رهبری آرام و مطمئن داشته باشد و او را از توله‌گی با افراد، مکان‌ها و حیوانات مختلف آشنا کند. این نژاد به همراهی خانواده نیاز دارد و برای افراد کم‌حوصله یا بی‌تجربه مناسب نیست.
دوگو آرژانتینو به‌طور کلی سگی سالم با مشکلات ژنتیکی اندک است. با همکاری یک پرورش‌دهنده مسئول، خریداران می‌توانند درباره نگرانی‌های سلامتی خاص این نژاد آگاه شوند. معاینه‌های منظم دامپزشکی، واکسیناسیون و کنترل انگل‌ها به سلامت درازمدت او کمک می‌کند و بهتر است گوش‌ها و دندان‌ها را هم مرتب بررسی کنید.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
نژادی از نوع مولوسی با بدنی متعادل و پرقدرت که عضلاتش زیر پوست کشسان و چسبیده نمایان است. آرام و محکم راه می‌رود، با مزاجی مهربان و شاد، به سفیدی چشمگیر و ورزشکاری واقعی.
سری قوی و پرقدرت بدون زاویه‌های تند. جمجمه فشرده و محدب، پوزه به‌اندازه جمجمه و کمی مقعر، بینی با پوست سیاه و نیم‌رخ مشخص. فک‌ها محکم با دندان‌های درشت و گاز انبری یا قیچی. چشم‌ها تیره یا فندقی، بادامی و نگاه هوشیار و محکم. گوش‌ها می‌تواند کوتاه‌شده و ایستاده یا طبیعی و آویزان باشد.
گردن متوسط، قوی و عضلانی با چین‌های نرم گلو. طول بدن حدود ۱۰ درصد بیش از ارتفاع جدوگاه است؛ پشت و کمر نیرومند، سینه پهن و عمیق، شکم کمی جمع‌شده و دم شمشیری، ضخیم و بلند تا خط مچ.
ساختاری محکم و متناسب با اندازه بدن. پاهای جلو مستقیم و عمودی، کتف‌ها بلند و عضلانی با شیب ۴۵ درجه، آرنج‌ها بدون چین و چروک و پنجه‌ها گرد با انگشتان کوتاه و فشرده.
زاویه‌بندی متوسط، قوی و موازی که نیروی پیشران و راه رفتن خاص نژاد را تأمین می‌کند. ران‌ها عضلانی، مچ پا کوتاه و محکم و پنجه‌ها شبیه جلو اما کمی کوچک‌تر و پهن‌ترند.
موی یکنواخت، کوتاه، صاف و نرم. در اقلیم گرم کم‌پشت و در اقلیم سرد پرپشت‌تر و گاهی همراه زیرپوش است. رنگ کاملاً سفید است و تنها یک لکه تیره اطراف چشم تا ۱۰ درصد سر پذیرفته می‌شود.
این نژاد در ایالت کوردوبا در مرکز آرژانتین به وجود آمد. خالق آن دکتر آنتونیو نورس مارتینس، پزشکی سرشناس از خانواده‌ای قدیمی بود که در سال ۱۹۲۸ با تلاقی روشمند چند نژاد اصیل با سگ جنگی قدیمی کوردوبا، استاندارد نژاد جدید را بنا نهاد. او با علاقه به شکار، سگ را به سفرهای شکارش برد و دوگو به‌زودی به شکارچی عالی شکارهای بزرگ تبدیل شد.
با گذشت زمان این نژاد همراهی نجیب و محافظی وفادار هم شد. در سال ۱۹۷۳ به‌همت برادر و جانشین سازنده‌اش، آگوستین نورس مارتینس، به‌عنوان نخستین و تنها نژاد آرژانتینی از سوی فدراسیون جهانی سگ‌شناسی (FCI) پذیرفته شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
