پاپیلون (Papillon)

پاپیلون

Papillon

خصوصیت های اخلاقی:

سرزنده، هوشیار، دوستانه

قد: 20 تا 30 سانتی متر

وزن: 2 تا 4 کیلوگرم

طول عمر: 14 تا 16 سال

گروه: عروسکی

عکس نژاد Papillon

پاپیلون ضمن سریع و کنجکاو بودن، یک سگ عروسکی با زیبایی منحصر به فرد و یک سگ ورزشکار و خوش بین است. پاپیلون با وجود ظاهر ظریف، یک "سگ واقعی" است که دارای استخوان بندی مقاوم است. علاقه مندان به پاپیلون، این نژاد را نژادی شاد، هوشیار و مهربان توصیف می کنند.

دوست داری یک توله پاپیلون داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

پاپیلون، یک سگ کوچک، با قدی در حدود 20 تا 30 سانتیمتر در راستای شانه است که به لطف گوش های بزرگ و بال شکل که نام خود را از آن گرفته است، می توانید آن را از فاصلۀ یک بلوک ساختمانی تشخیص دهید ("پاپیلون" نام فرانسوی "پروانه" است). بعضی از پاپیلون ها دارای گوش ایستاده هستند. در برخی دیگر، که به نوع فالن معروف است، گوش ها پایین هستند. پاپیلونها، زیبا و ظریف هستند و دارای دم پر-مانند، و پوشش بلند و ابریشمی با چندین ترکیب رنگی هستند، البته رنگ پایۀ پوشش معمولا سفید است. ، پاپیلونها هر چند سگهای کوچکی هستند اما برای تمام فصول و شرایط ساخته شده اند و از آنچه که به نظر می رسند مستحکم تر هستند. آنها در آب و هوای گرم یا خنک، در شهر یا خارج، به خوبی رشد می کنند و مشتاق پیوستن به تفریحات خانوادگی هستند. آنها سگهای بسیار چابکی هستند و در بالاترین سطح این ورزشها، برندۀ ثابت هستند. صاحبان کمتر بلند پرواز می توانند آنها را آموزش دهند تا انواع ترفندها را انجام دهند.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

پاپیلون باید با غذای سگ با کیفیت بالا، خواه بصورت تجاری تولید شده باشد و یا با نظارت و تأیید دامپزشک، در منزل تهیه شده باشد، تغذیه شود. هر رژیم غذایی باید متناسب با سن سگ (توله سگ، بزرگسال یا مسن) باشد. برخی از سگ ها مستعد اضافه وزن هستند، بنابراین میزان کالری و میزان وزن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. خوراکی های تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفاده از مقدار زیاد آنها می تواند باعث چاقی شود. در مورد اینکه کدامیک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند و کدامیک مضر هستند، بیشتر بیاموزید. اگر در مورد وزن یا رژیم غذایی سگ خود نگرانی دارید با دامپزشکتان مشورت کنید. آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس پاپیلون باشد.

پاپیلون به عنوان نژادی با موهای بلند و ابریشمی، به طرز شگفت آوری به نظافت کمی نیاز دارد، بیشتر به این دلیل که زیرپوشش ندارند. معمولا آراستن ماهانه یا بیشتر مناسب است. می توانید بین جلسات نظافت کامل، چند دقیقه ای را با استفاده از یک شانه یا برس نرم، بر روی موهای داخل ساق پاهای عقب، پشت گوش ها و موهای ران، برس بکشید، زیرا در آنجا امکان تشکیل درهم رفتگی موها (مَت) بیشتر است. یک پاپیلون هر چند ماه یکبار، یا هنگامی که بطور خاص گل آلود یا کثیف می شود، نیاز به حمام دارد. ناخن های پاپیلون به سرعت رشد می کنند و باید مرتباً کوتاه شوند - به خصوص در مورد انگشتان اضافه که می تواند به اطراف حلقه شود و پا را سوراخ کند. سرانجام، مسواک زدن منظم دندان ها برای سلامت دندان های پاپیلون، امری حیاتی است.

پاپیلون ها به لطف اندازه کوچکشان، حیوانات اهلی خانگی (داخل خانۀ) فوق العاده ای هستند، اما این بدان معنی نیست که آنها نیازی به ورزش ندارند. آنها سگهای فعال و باهوشی هستند و دوست دارند صاحبانشان با آنها بازی کنند. در داخل خانه، آنها از رفتن و آوردن یک توپ یا عروسک کوچک لذت می برند - یک پاپیلون به سرعت یاد می گیرد که آن را برگرداند تا دوباره بتوانید آن را پرتاب کنید-. در فضای باز، پاپیلون، وفادار به میراث اسپانیل خود، با خوشحالی در حیاط می دود تا سنجاب ها، پروانه ها و حتی حشرات را تعقیب کند. پاپیلون ها متوجه نیستند که در واقع چقدر کوچک هستند، بنابراین ممکن است به دنبال یک سگ بزرگتر یا حتی یک گربه بروند و صاحبان پاپیلونها باید مراقب آنها باشند.

پاپیلون ها باهوش و مشتاق جلب رضایت انسان هایی هستند که با آنها پیوند خورده اند. به طور کلی، برخی از نژادهای کوچک، نسبت به نژادهای بزرگتر، مدت زمان بیشتری برای آموزشهای خانگی نیاز دارند، اما پاپیلون این فرایند را آسان می کند. آموزشهای اجتماعی شدن اولیه بسیار مهم است و کلاس های اطاعت پذیری ایدۀ خوبی است - پاپیلون یاد می گیرد که همان کاری را که به او می گویید انجام دهد و شما یاد می گیرید که در مورد همراه تحسین برانگیز خود زیاده روی نکنید. به یاد داشته باشید که پاپیلون قلبا یک سگ همراه است. اگر برای مدت طولانی تنها بمانند ممکن است ناراضی باشند و رفتارهای نامطلوبی از خود بروز دهند. خوشبختانه، یک پاپیلون می تواند با سایر حیوانات خانگی نیز مانند انسان، پیوند برقرار کند.

پاپیلون ها سخت و مقاوم هستند، اما آنها سگهای بسیار کوچکی هستند. صاحبان پاپیلون باید، مخصوصاً وقتی توله سگ هستند، در اطراف پله ها، مبلمان و سایر حیوانات بزرگتر، مراقب آنها باشند. یک کودک کوچک می تواند تصادفا به دوست توله سگ خود آسیب برساند. پرورش دهندگان مسئول، نمونه های آمادۀ تولید مثل خود را از نظر مشکلات سلامتی  مانند فونتانل در بالای جمجمه که همانند نوزاد انسان، یک لکه نرم است و همچنین از نظر وجود مشکلاتی مانند در رفتگی کشکک یا کاسه زانو که می تواند "لغزش" یا "در رفتگی" مختصر یا کامل باشد، غربالگری می کنند.

آزمایشات بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • ارزیابی چشم پزشکی
  • ارزیابی کشکک زانو
  • معاینات قلبی
عکس نژاد سگ Papillon

استاندارد

ظاهر عمومی

پاپیلون یک سگ عروسکی کوچک، مهربان و زیبا، با ساختار استخوان بندی ظریف، سبک و ظاهری لطیف و با نشاط است. پاپیلون، با گوش های زیبای پروانه-مانند از نژادهای دیگر متمایز می شود.

سر

چشمان تیره، گرد، بدون برجستگی، با اندازه متوسط و ظاهر هوشیارانه. گوشه های داخلی چشم روی خط عبور کننده از میانۀ سر هستند. حلقه های دور چشم مشکی هستند. گوش ها: گوش ها یا از نوع ایستاده یا خوابیده هستند و باید بزرگ و دارای نوک های گرد باشند و در طرفین و به سمت عقب سر قرار گرفته باشند. (1) گوشهای نوع ایستاده، به صورت مایل حمل می شوند و مانند بالهای باز شدۀ یک پروانه حرکت می کنند. هنگام هشدار، هر کدام از گوشها تقریباً زاویۀ 45 درجه نسبت به سر دارد. پوست گوش باید از مقاومت کافی برای حفظ حالت ایستاده برخوردار باشد. (2) گوشهای نوع خوابیده، معروف به "فالین"، مانند نوع ایستاده هستند، اما به صورت آویزان حمل می شوند و باید کاملاً پایین باشند.

بدن

گردن، دارای طول متوسط است. خط پشت، مستقیم و هم سطح است. بدن: قفسه سینه عمق متوسطی دارد و دنده های آن کاملاً از هم باز شده اند و شکم جمع شده است. دم، بلند است و بصورت قوسی بر روی بدن قرار گرفته است. دم با پالم های بلند و روان (موهای پَر-مانند) پوشیده شده است. پالم ممکن است در طرفین، آویزان باشد. نقص ها – دم، پایین قرار گرفته یا بصورت قوسی بر روی پشت قرار ندارد و یا خیلی کوتاه است.

قسمت جلو بدن

شانه ها به خوبی رشد کرده و رو به عقب قرار گرفته اند تا امکان حرکت آزادانه را فراهم کند. پاهای جلو، باریک و دارای استخوان بندی ظریف است و باید مستقیم باشد. برداشتن دوکلاوها (انگشتان اضافۀ پا) در پاهای جلو، اختیاری است. کف پای جلو، نازک و کشیده است (مانند خرگوش) و انگشتان، به داخل و یا بیرون، چرخش ندارند.

پوشش

پوشش پاپیلون، پر پشت، بلند، ظریف، ابریشمی، روان، مستقیم و با کیفیت انعطاف پذیر است، همچنین، پوشش، در پشت و کناره های بدن، مسطح است. فریل، (برجستگی ایجاد شده توسط موها) روی سینه، عمیق است. هیچ زیرپوششی وجود ندارد. موها، بر روی جمجمه، پوزه، جلوی پاهای جلو و از کف پاهای عقب تا ران، کوتاه و نزدیک به هم هستند. گوش ها کاملا حاشیه دار هستند و قسمت داخلی آنها با موهای ابریشمی با طول متوسط پوشانده شده است. پشت پاهای جلو، با پرهایی که به سمت پسترنها (قسمت پایین ساق پا) کوتاه می شوند، پوشانده شده است. پاهای عقب، تا رانها، با "بریچز" (اصطلاحا نیم شلوار) پوشانده شده است. دم، با یک پالم (موهای پر-مانند) بلند و روان پوشانده شده است. موهای پایین پا کوتاه هستند، اما ممکن است دسته های ظریف مو روی انگشتان پا ظاهر شوند و فراتر از آنها، رشد کنند.

قسمت عقب بدن

قسمت عقب بدن، به خوبی رشد یافته و دارای زاویه بندی مناسب است. پاهای عقب، هنگام مشاهده از پشت، باریک، دارای استخوانهای ظریف و موازی هستند. ران ها نه به داخل و نه به خارج، چرخش نشان نمی دهند. دوکلاوها (انگشتان اضافۀ پا)، در صورت وجود، باید از پاهای عقب برداشته شوند. کف پای عقب، نازک و کشیده (مانند خرگوش) است و انگشتان آن، نه به داخل و نه به بیرون، چرخش ندارند.

تاریخچه

پاپیلون ها در اصل به عنوان همراهانی جذاب و دوست داشتنی برای زنان نجیب زاده، پرورش داده می شدند و برای صدها سال این مجلس گرم کن های جذاب و افسونگر، مورد علاقۀ بسیاری در دربارهای سلطنتی اروپا بودند. آنها در بسیاری از پرتره های ملکه ها و پرنسس های قدیمی که توسط مشهورترین هنرمندان اروپا نقاشی شده اند، دیده می شوند. روبنس، رامبراند، گویا و تولوز- لاوترک از جمله استادانی هستند که پاپیلون ها را در نقاشی های خود گنجانده اند. در زمان رنسانس، با توجه به علاقۀ وافر در میان اشراف برای نسخه های کوچک نژادهای مورد علاقه خود، پاپیلونها با آمیزش نژادهای موجود عروسکی با اسپانیل (اجداد اولیه این نژاد تحت عنوان "وارف اسپانیل" –اسپانیل کوتوله- شناخته می شدند) پرورش داده شدند. خون ورزشی اسپانیل در پاپیلونها می تواند توضیح دهد که چرا این سگ های زیبا در میان سگ های ورزشی ترین سگهای عروسکی در سلسلۀ سگها قرار دارند. با وجود ستایشگرانی مانند مادام دو پمپادور، لوئی چهاردهم و ماری آنتوانت (پاپیلون او  به نام "تیسب"، زمانیکه ملکۀ نگونبخت در انتظار سربریدن بود، با وفاداری در بیرون از زندان ایستاده بود)، ارتباطات فرانسوی این نژاد بسیار قوی است. اما در مراکز تولید مثل اولیه یعنی ایتالیا و اسپانیا بود که پاپیلون، اصلاح و رایج شد. AKC اولین پاپیلون خود را در سال 1915 ثبت کرد.

 

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها

قیمت نژاد ها برگرفته از پرورش دهندگان معتبر ایران

پرورش دهندگان محترمی که قصد همکاری دارند لطفا با شماره 02191015951 تماس حاصل نمایند