پودنگو پرتغالی

Portuguese Podengo

0.0 | 0 نظر

گروه سایر نژادها (Miscellaneous)

خصوصیت های اخلاقی:

هوشیار، مستقل، باهوش، بازیگوش

قد: 56 تا 71 سانتی متر

وزن: 20 تا 30 کیلوگرم

طول عمر: 10 تا 15 سال

گروه: سایر نژادها (Miscellaneous)

پودنگو پرتغالی هاند تعقیبی خشن، چابک و باهوش در دو اندازه است؛ با خانواده بازیگوش و مهربان، اما مستقل و گاه نسبت به غریبه‌ها محتاط است. برای خانواده‌های فعال که او را از کودکی اجتماعی می‌کنند مناسب است.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

پودنگو هاند تعقیبی سخت‌جانی است که در دو اندازه‌ی متوسط (قد ۱۶ تا ۲۲ اینچ، حدود ۴۰ تا ۵۶ سانتی‌متر) و بزرگ (۲۲ تا ۲۸ اینچ، حدود ۵۶ تا ۷۱ سانتی‌متر) و دو نوع موی صاف و زبر دیده می‌شود. دوستداران آن را «اولیه» می‌نامند، یعنی هاندی روستایی که از قدیم از مدها و تغییرات دور مانده است. گوش‌های بزرگ، راست و مثلثی، سر هرمی‌شکل و چشم‌های بادامی و مهربان از ویژگی‌های اوست.

پودنگوها سگ‌های بازیگوش و بامزه‌ای‌اند که خودشان را با اسباب‌بازی سرگرم می‌کنند. بسیار باهوش‌اند و سریع یاد می‌گیرند، اما چون مراقب‌اند، با غریبه‌ها راحت نیستند و ممکن است حیوانات کوچک مثل سگ و گربه را شکار ببینند. با اعضای خانواده بسیار صبور و مطیع‌اند و برای خانواده‌های فعال که می‌توانند او را اجتماعی کنند مناسب‌اند.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

پودنگو با غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با تأیید دامپزشک و متناسب با سن خوب رشد می‌کند. او سگی اولیه است و اگر فرصت یابد خودش شکار می‌کند. وزن و کالری را زیر نظر بگیرید، تشویقی‌ها را زیاد ندهید، آب تازه در دسترس باشد و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.

پودنگوی زبر موهایش را بخش‌به‌بخش می‌ریزد، پس برس‌کشیدن منظم برای زدودن موی مرده مهم است؛ نوع صاف کم‌نیازتر است و برس‌کشیدن گاه‌به‌گاه کافی است. هیچ‌یک از دو نوع نباید تراشیده یا استریپ شوند. حمام گاه‌به‌گاه، کوتاه‌کردن مرتب ناخن‌ها، بررسی گوش‌ها و مسواک زدن دندان‌ها را فراموش نکنید.

پودنگوها نگهبان و همدم‌های عالی‌اند، بسیار بازیگوش و زودآموزند، اما همیشه آموزش‌پذیر نیستند. هر دو اندازه شکارچی‌های همه‌فن‌اند که با تمام حواس، چابکی، سرعت و استقامتشان به‌تنهایی یا دسته‌ای می‌دوند. نوع متوسط پرانرژی‌تر از نوع بزرگ است و نوع بزرگ دوست دارد روی مبل استراحت کند. ورزش روزانه‌ی کافی و فضای حصاردار برای هر دو لازم است.

پودنگو صاحب ناآماده را هم غافلگیر می‌کند و هم می‌آزماید. آموزش قاطع می‌خواهد وگرنه ماجراجویی خودش را پیدا می‌کند، اما با غذا و بازی به‌راحتی انگیزه می‌گیرد. برای داشتن پودنگوی آرام و بردبار او را به کلاس آموزشی ببرید و هرچه زودتر اجتماعی‌اش کنید.

پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های خود را از نظر مشکلاتی مثل آلرژی غذایی و تماسی، کم‌کاری تیروئید و ناشنوایی بررسی می‌کنند. چون در کشور مبدأ آزمایش سلامت انجام نمی‌شود، هر آزمایشی را باید نقطه‌ی شروعی برای جمع‌آوری اطلاعات دانست. دیدگاه باشگاه مادر در آمریکا آزمایش «برای روشن‌شدن، نه حذف» است.

ظاهر کلی

سگی متناسب و عضلانی با استخوان‌بندی متوسط، سر هرمی چهارضلعی با گوش‌های راست و دم داسی‌شکل. بیش از حد بر یک ویژگی تأکید نشود. دو نوع مو دارد و جای زخم‌های شکار ایراد نیست.

سر

سر باریک، هرمی‌شکل و رو به پوزه با جمجمه‌ی صاف یا کمی قوسی، پوزه کمی کوتاه‌تر از جمجمه، چشم‌های بادامی پرحالت و گوش‌های مثلثی راست و بسیار متحرک؛ گوش آویزان رد صلاحیت است.

بدن

بدن متناسب و کمی بلندتر از ارتفاع جدوگاه، دنده‌ها متوسط، سینه تا آرنج، کپل صاف یا کمی شیب‌دار و عضلانی با کمی بالاکشیدگی شکم.

جلوی بدن

شانه بلند، مایل و قوی، دست‌ها صاف و عضلانی با آرنج موازی بدن و مچ کوتاه و قوی؛ خار جلو مهم نیست.

عقب بدن

عضلانی و تمیز با ران بلند و متوسط‌پهنا؛ پنجه‌ها بیضی با ناخن قوی و کف سفت و دم با قاعده‌ی ضخیم که به نوک باریک می‌شود و در حرکت افقی یا داسی بالا می‌رود.

پوشش مو

موی صاف کوتاه و بسیار متراکم با زیرموی، یا موی زبر و خشن بدون زیرموی با ریش مشخص. مو باید طبیعی نمایش داده شود و موی نرم یا ابریشمی ایراد است.

راه رفتن

حرکت از کنار مثل هاند بزرگ بینایی متعادل جلو و عقب است؛ جلو مستقیم و رو به جلو، عقب موازی با رانش متوسط، گویای سگی چابک و فعال برای یک روز کامل شکار.

گالری تاریخچه پودنگو پرتغالی (Portuguese Podengo)

خاستگاه احتمالی پودنگوی پرتغالی سگ‌های شکاری چندمنظوره‌ی ابتدایی است که بازرگانان فنیقی در دوران دور زدن آفریقا (حدود ۶۰۰ سال پیش از میلاد) گرفتند و پخش کردند و در قرن هفتم پیش از میلاد به پرتغال رسیدند؛ آثار کشف‌شده زیر کلیسای جامع لیسبون گواه آن است. پودنگوها در پرتغال بر اساس کاربرد در اندازه‌های مختلف شکل گرفتند: پودنگوی بزرگ برای شکار گوزن و گراز وحشی که طعمه را خسته و متوقف می‌کند تا شکارچی برسد، و پودنگوی متوسط برای شکار خرگوش که به‌دلیل انزوای پرتغال کمتر از نژادهای دیگر تأثیر پذیرفت.

پودنگو یکی از ده سگ ملی پرتغال و نماد باشگاه سگ‌داری آن کشور است. اولین پودنگوهای اصیل در دهه‌ی ۱۹۹۰ به آمریکا رسیدند و نخستین نمونه‌های ثبت‌شده در سال ۱۹۹۴ بودند.