هریر

Harrier

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های شکاری (Hound)

خصوصیت های اخلاقی:

دوستانه، اجتماعی، مردم‌دوست، پرانرژی، لجباز

قد: 48 تا 53 سانتی متر

وزن: 20 تا 27 کیلوگرم

طول عمر: 12 تا 15 سال

گروه: سگ‌های شکاری (Hound)

هریر سگ شکاری گله‌ای تیزپا و متوسط‌جثه از انگلستان قرون وسطی است که برای تعقیب خرگوش پرورش یافت. دوستانه و اجتماعی است، بزرگ‌تر از بیگل و کوچک‌تر از فاکس‌هاند انگلیسی.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

هریر کمی شبیه بیگلی است که باشگاه ورزشی می‌رود؛ بزرگ‌تر و قدرتمندتر از پسرعمو کوچکش و کوچک‌تر از فاکس‌هاند انگلیسی که در پرورشش به کار رفته. قدش بین ۴۸ تا ۵۳ سانتی‌متر در شانه است و ظاهر کلاسیک یک سگ شکاری گله‌ای دارد: پوشش کوتاه و مرتب، گوش‌های آویزان و مخملی، چهره‌ای دوست‌داشتنی و ماهیچه و رگ کافی برای تحمل یک روز شکار طولانی. هریر خوب‌ساخت با حرکتی نرم و کارآمد زمین را می‌پیماید.

این نژاد دوستانه و اجتماعی است و در کنار خانواده سرزنده‌ای که فعالیت بدنی زیاد دارد و حیاط محصور فراهم می‌کند، شاد است. تنها ماندن طولانی‌مدت برایش مناسب نیست.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بزرگسال یا مسن) و سطح فعالیت سگ بدهید. باقی‌مانده سفره را کم یا اصلاً ندهید و به‌ویژه از استخوان پخته و غذاهای بسیار پرچرب بپرهیزید. درباره غذاهای انسانی مناسب و خطرناک برای سگ اطلاعات کسب کنید و در صورت نگرانی درباره وزن یا رژیم با دامپزشک مشورت کنید.

پوشش کوتاه و براق هریر کم‌نگهداری است. برس‌کشیدن هفتگی با برس نرم یا دستکش مخصوص، خاک و موی مرده را برمی‌دارد و حمام گاه‌به‌گاه با شامپوی ملایم از بوی سگی جلوگیری می‌کند. گوش‌ها را مرتب بازرسی و در صورت نیاز با گاز نرم و محلول گوش تمیز کنید. ناخن‌ها را اگر خود به خود ساییده نمی‌شوند، مرتب کوتاه کنید.

هریرها برای ساعت‌ها تعقیب شکار در دشت پرورش یافته‌اند، پس هر روز به ورزش زیادی نیاز دارند؛ بدون آن ممکن است خسته و مخرب شوند. اگر فعالیت کافی داشته باشند، با انواع خانه‌ها سازگارند. دوست دارند داخل خانه با خانواده باشند و همراه خوبی برای پیاده‌روی و کوهنوردی‌اند. چون برای تعقیب بو پرورش یافته‌اند، فقط در محوطه کاملاً محصور رها شوند و پیاده‌روی با افسار انجام شود. ورزش‌هایی مانند ردیابی و تست توانایی تعقیب هم مناسب‌اند.

مانند بسیاری از سگ‌های شکاری، هریرها دوست‌داشتنی و خوش‌مشرب‌اند، اما طبعی مستقل دارند و ممکن است لجباز باشند. آموزش به ثبات، صبر و درک طبع سگ‌های ردیاب نیاز دارد. به رهبری آرام، مهربان اما قاطع پاسخ خوبی می‌دهند. اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس‌های توله‌گی توصیه می‌شود تا هم‌نشینی سازگار و خوش‌رفتار شود.

هریرها به‌طور کلی سگ‌های سالمی هستند، اما برخی نکات سلامت و غربالگری ژنتیکی ویژه نژاد وجود دارد. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را آزمایش می‌کنند و برای حفظ سلامت نژاد با هم‌کاران ارتباط دارند. گوش‌ها را باید هفتگی از نظر عفونت بررسی کرد و دندان‌ها را مرتب با خمیردندان ویژه سگ مسواک زد. معاینه منظم دامپزشکی و کنترل انگل به عمر طولانی و سالم کمک می‌کند. آزمایش‌های توصیه‌شده شامل ارزیابی لگن و ارزیابی چشم است.

ظاهر کلی

هریرها در انگلستان برای شکار گروهی خرگوش پرورش یافته‌اند و باید همه ویژگی‌های سگ ردیاب گله‌ای را داشته باشند. بدنی بسیار محکم با استخوان درشت دارند و فعال، متعادل و پر از قدرت‌اند. مهم‌ترین ویژگی‌ها توان دویدن و ردیابی است و باید نسخه کوچک‌تر فاکس‌هاند انگلیسی باشند.

سر

سر متناسب با کل بدن است و هیچ بخشی بیش از دیگران برجسته نیست. حالت چهره در آرامش مهربان و در هیجان هوشیار است. چشم‌ها متوسط و دور از هم، قهوه‌ای یا فندقی‌اند. گوش‌ها پایین نشسته، نزدیک گونه و نوک گرد هستند.

بدن

گردن بلند و قوی بدون پوست اضافه است و روان به عضلات اندام جلو می‌پیوندد. خط پشت صاف است. سینه عمیق تا آرنج و دنده‌ها خوب باز و به عقب کشیده‌اند. کمر کوتاه، پهن و عضلانی است.

اندام جلو

زاویه متوسط با شانه‌های بلند و شیب‌دار که بدون سنگینی بیش از حد با عضله پوشیده شده‌اند. آرنج‌ها از دنده‌ها دورند و موازی بدن قرار دارند. پاها صاف و استخوان‌دار و پنجه‌ها گرد و گربه‌مانند با کف پای ضخیم و قوی است.

پوشش

کوتاه، پرپشت، زبر و براق. بافت مو روی گوش‌ها ظریف‌تر از بدن است و زیر دم برسی از مو وجود دارد.

اندام عقب

زاویه‌بندی متناسب با اندام جلو است تا نیروی عقب با کشش جلو هماهنگ باشد. عضلات قوی برای ساعت‌ها کار مهم‌اند. استقامت مهم‌تر از سرعت صرف است و زانوها فقط کمی خمیده‌اند. پنجه‌ها مستقیم رو به جلو، گرد و گربه‌مانند با کف پای ضخیم هستند.

هریر از نادرترین نژادهای انجمن کنل آمریکاست و درباره منشأ آن شاید بیش از تعداد هریرها در آمریکا نظریه وجود دارد. آنچه مسلم است این است که برای شکار خرگوش پرورش یافته (نام نژاد از کلمه «خرگوش» گرفته شده) و نخستین گله‌های آن در انگلستان در دهه ۱۲۰۰ ظاهر شدند. نخستین گله هریر انگلستان، پنیستون، در سال ۱۲۶۰ تأسیس شد. هریرها از دوران استعمار در آمریکا حضور داشته‌اند و ممکن است شکارچیانی مانند جورج واشنگتن و همسایگان ویرجینیایی‌اش از آن‌ها در پرورش سگ‌های شکاری آمریکایی استفاده کرده باشند.