سگ کارولینا، سگی متوسطاندام و مستقل شبیه شغال یا گرگ است که از سگهای باستانی همراه مهاجران آمریکای شمالی نسل گرفته؛ با غریبهها کمرو، اما با خانوادهاش وفادار و دلبسته.
سگهای کارولینا از نسل سگهاییاند که همراه مردم دوران پیشازتاریخ از آسیا از راه پل خشکی برینگ به آمریکای شمالی آمدند. امروز هنوز آنها را آزاد نزدیک مرز ایالتهای جورجیا و کارولینای جنوبی میتوان دید، و تا اوهایو، پنسیلوانیا و آریزونا هم دیده شدهاند؛ وجه مشترکشان مناطق روستایی است. گوشهای نوکتیز، پوزه روباهمانند و دمی که هنگام برافراشتن مثل قلاب ماهی خم میشود از ویژگیهایشان است و شبیه دینگوی استرالیاییاند.
کارولینا با غریبهها محتاط است و وقتی نمیداند پشت در کیست زنگ خطر را به صدا درمیآورد، اما با دیدن اعضای خانواده بسیار شاد میشود. غریزه گلهای شدیدی دارد، چون در طبیعت برای بقا لازم بود. او ذاتاً کمرو و بدگمان است، اما وقتی کسی را به گروهش بپذیرد این رفتارها نسبت به او از بین میرود.
سگ کارولینا با غذای باکیفیت، چه تجاری و چه خانگی با نظارت دامپزشک، خوب رشد میکند. غذا باید متناسب با سن او باشد. برخی سگها به چاقی مستعدند، پس کالری و وزن را کنترل کنید. تشویقیها در آموزش مفیدند اما زیادشان چاقی میآورد. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
سگ کارولینا به آراستن کمی نیاز دارد. مثل گربه خودش را تمیز نگه میدارد و فقط گاهی حمام لازم است. جز برسکشیدن و کوتاهکردن ناخن، مراقبت ویژهای نمیخواهد. موی او کوتاه تا متوسط است و در مناطق شمالی گاهی بلندتر. تراکم مو فصلی است: در ماههای سرد پرپشتتر با زیرپشم برجسته و در ماههای گرم سبکتر. موی سر و گوشها و پاهای جلو کوتاه و صاف است و موهای زبر و بلند روی گردن و پشت هنگام هیجان سیخ میشوند.
سگ کارولینا پرانرژی نیست اما باید روزانه کمی ورزش کند. بازی در حیاط (ترجیحاً محصور) یا چند بار پیادهروی در روز مناسب است. فعالیتهای داخل خانه مثل قایمباشک، دنبالکردن توپ روی زمین یا یادگیری ترفند هم کمک میکند. شنا، کوهنوردی، آوردن توپ یا فریزبی و ورزشهایی مثل چابکی و اطاعت هم راههای خوبی برای مصرف انرژی هستند.
سگهای کارولینا بسیار آموزشپذیر و مشتاق خوشحالکردن صاحباند و ممکن است به آموزش با تشویقی پاسخ بدهند یا ندهند. در فعالیتهای رقابتی و شکار طعمههای کوچک عملکرد درخشانی دارند.
بهطور کلی سگهای کارولینا سلامت خوبی دارند. مطالعات اخیر نشان داده برخی به ایورمکتین حساساند؛ پیش از دادن هر داروی ضدانگل با دامپزشک صحبت کنید. با کمک پرورشدهنده مسئول میتوانید درباره مشکلات خاص نژاد آگاه شوید. پرورشدهندگان خوب با غربالگری سلامت و آزمایشهای ژنتیکی احتمال بیماری در تولهها را کم میکنند.
وقتی انسانهای ابتدایی از پل خشکی برینگ از آسیا به آمریکای شمالی مهاجرت کردند، سگهایی ابتدایی را که هزاران سال پیش از گرگهای آسیایی اهلی شده بودند، با خود آوردند. بقایای اسکلتی و مومیاییشده این سگها کنار آثار بومیان جنوب غربی پیدا شده و از آنجا به آمریکای مرکزی و جنوبی و شرق ایالات متحده رفتهاند. باستانشناسان بقایای مشابهی در گورهای تشریفاتی جنگلهای جنوب شرقی یافتهاند. پژوهشهای تازه نشان میدهد سگهای آزاد جنوب شرق و جنوب غرب احتمالاً از نسل همین سگها هستند. دکتر آی. لِر بریزبین که نخستینبار با آنها در جنوب شرق مواجه شد، نام «سگ کارولینا» را بر آنها گذاشت.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.