برژه پیکار سگ گلهی لاغر و محکم فرانسوی با پوشش زبر و موجدار است. او باهوش، وفادار و پرانرژی است و نیاز به اجتماعیسازی زودهنگام و آموزش مثبت دارد تا لجبازیاش مهار شود.
برژه پیکار را از دور میتوان شناخت: گوشهای ایستادهی ۱۰ تا ۱۳ سانتیمتری، پوشش موجدار فاون یا ببری و دمی قوی که به انتها به شکل قلاب J باریک میشود. نرها تا حدود ۶۶ سانتیمتر و مادهها از حدود ۵۳ سانتیمتر قد دارند. چشمها تیره و درخشان و سر مستطیلی با ابروان، ریش و سبیل پرپشت، تصویر یک فرانسوی دنیادیده و دانا است.
برژه پیکار همراه ایدهآل صاحبان ورزشکار است. ساختار مقاوم، چابکی و انرژی بیپایانش او را شریک مشتاق انواع ورزشها، بازیها و تفریحات بیرون از خانه میکند. ورزش ضروری است؛ بیکاری طولانی و بیتوجهی این سگهای حساس و فوقالعاده باهوش را به رفتار مخرب میکشاند.
برژه پیکار با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک و متناسب با سنش، مشکلی ندارد. این سگها فعال و ورزشکارند، پس مطمئن شوید تغذیهی کافی برای نیازش میگیرد. از طرف دیگر بعضی سگها مستعد چاقیاند، پس کالری و وزن را کنترل کنید و تشویقی را زیاد ندهید. با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش دولایهی برژه پیکار از زیرپوش نرم و متراکم عایق و رویهی کرکی، زبر و ضدآب تشکیل شده است. در فصل ریزش هر یکی دو روز برسزدن با شانهی چنگکی و برس اسلیکر موهای مرده را پیش از رسیدن به کف و مبل جدا میکند. بقیهی سال ماهی یک بار برسزدن کافی است. حمام را فقط گاهبهگاه انجام دهید و از شامپوی مخصوص موی ترد استفاده کنید. ناخنها را هم مرتب کوتاه کنید.
برژه پیکار که برای کار در مزرعه پرورش یافته، فعال و ورزشکار است و استقامت و انگیزهی فراوان دارد. این نژاد پرانرژی هر روز ورزش و تحریک ذهنی زیاد میخواهد و اگر انرژیاش تخلیه نشود ممکن است مخرب و ناراضی شود. دستکم یک پیادهروی طولانی در روز لازم است. او همراه عالی کوهنوردی و دوچرخهسواری است و شنا و بازی با توپ را دوست دارد. بسیاری در چابکی، ردیابی، اطاعت، شوتزهوند، فلایبال، رالی و گلهبانی شرکت میکنند.
مثل همهی نژادها، اجتماعیسازی زودهنگام و کلاس آموزش توله ضروری است. آموزش باید هرچه زودتر شروع شود تا عادتهای بد شکل نگیرد. برژه پیکارها کمی یکدندهاند، اما بسیار باهوش و مشتاق خوشحالکردناند، پس آموزش معمولاً آسان است. آنها بیشتر به تحسین و محبت پاسخ میدهند تا خوراکی و روشهای خشن را نمیپذیرند.
برژه پیکارها عموماً نژادی سالماند. مثل همهی نژادها ممکن است برخی مشکلات سلامتی وجود داشته باشد و بعضی سگها با آنها روبهرو شوند، اما اکثر برژه پیکارها سگهایی سالماند. معاینهی منظم دامپزشکی، مراقبت از گوشها و مسواکزدن دندانها را فراموش نکنید.
نژادی باستانی که کشاورزان و چوپانان پیکاردی پرورش دادهاند. سگی با جثهی متوسط، محکم و عضلانی بیحجیمبودن، کمی بلندتر از قد با گوشهای طبیعی ایستاده، پوشش زبر با طول متوسط و دمی که تا مفصل خلف میرسد و به قلاب J ختم میشود. فعال و هوشیار، مطمئن و با غریبهها کمی دور است ولی نه ترسو.
قوی بدون سنگینی، بهطور کلی مستطیلی که از گوشها تا چشمها و از چشم تا بینی کمی باریک میشود. حالت چهره هوشیار، شاد، مطمئن و دلنشین است. چشمها متوسط، بیضی و قهوهای متوسط تا تیرهاند و چشم زرد رد صلاحیت است. گوشها نسبتاً بزرگ (۱۰ تا ۱۳ سانتیمتر) و همیشه ایستادهاند.
سینه عمیق است اما نه اغراقآمیز و تا سطح آرنج میرسد. دندهها از ستون فقرات در یکسوم بالا خوب باز و بعد بهسوی جناغ مسطح میشوند، نه تختپهلو و نه بشکهای. شکم کمی جمع و کمر قوی اما نه بیش از حد بلند است.
تیغهی شانهها بلند و خوب خوابیده و با ماهیچهی قوی پوشیدهاند. پاهای جلو صاف و قوی و بیحجماند و از جلو موازی با پنجههایی بهسمت جلو. پنجهها گرد و جمع با ناخنهای قوی و سیاهاند. ناخن اضافی را میتوان برداشت یا نگه داشت.
زاویهبندی ران و زانو با اندام جلو متوازن، عضلانی و حرکتی نیرومند و بیزحمت دارد. مچهای عقب موازی و عمود بر زمیناند. پنجهها گرد با ناخنهای سیاهاند و هیچ ناخن اضافی روی پاهای عقب نباید باشد.
زبر و ترد، نه صاف و نه فرفری و اغلب کمی موجدار. زیرپوش نرم، کوتاه و متراکم است. طول ایدهآل ۵ تا ۷ سانتیمتر روی کل بدن است. ابروهای زبر، ریش و سبیل متوسط و یقهی کم دور گردن ظاهر ویژهی «گریفوناژ» او را میسازد.
فرانسه تا مدتها بعد از آغاز انقلاب صنعتی در دیگر نقاط اروپا کشوری کشاورزی ماند و دام و لبنیات هنوز بخشی از هویت ملی آن است. در میان سگهای مرتعی بسیاری که چوپانان فرانسوی در طول قرنها پرورش دادند، برژه پیکار شاید قدیمیترین باشد. گفته میشود سلتهای اروپای مرکزی که در عصر ماقبل تاریخ به گل حمله کردند آن را به شمال فرانسه آوردند؛ هرچند همهی صاحبنظران این نظریه را نمیپذیرند، همه توافق دارند این نژاد باستانی است و با بریار و بوسرون پیوند خویشاوندی دارد.
نام نژاد از منطقهی پیکاردی گرفته شده که مرکز کشاورزی و سرشار از چراگاه بود و در نخستین نمایشگاه سگ فرانسه (۱۸۶۳) عرضه شد. جنگهای جهانی که در درهی رود سم به نبردهای سهمگین انجامید تقریباً نسل آن را منقرض کرد، اما با اینکه هنوز کمیاب است، اخیراً جان گرفته است. نقشآفرینی یکی از آنها در فیلم «بهخاطر وین دیکسی» (۲۰۰۵) و پذیرش باشگاه برژه پیکار آمریکا در AKC در ۲۰۱۵ به شهرت آن کمک کرد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.