دالمیشن

Dalmatian

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

خصوصیت های اخلاقی:

متین، برونگرا، باهوش، وفادار، پرانرژی

قد: 48 تا 61 سانتی متر

وزن: 20 تا 32 کیلوگرم

طول عمر: 11 تا 13 سال

گروه: سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

دالمیشن سگی متین و جهانی با پوشش خال‌دار مشهور است. این «سگ کالسکه» در طول تاریخ همراه کالسکه‌های اشراف و آتش‌نشانان بوده و ورزشکاری قوی و با استقامت است.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

خال‌های سیاه یا جگری دالمیشن یکی از بی‌نظیرترین پوشش‌های دنیای حیوانات را می‌سازد. زیر این خال‌ها سگی برازنده و متناسب با قدی بین ۴۸ تا ۵۸ سانتی‌متر است. دالمیشن‌ها عضلانی‌اند و برای مسافت طولانی ساخته شده‌اند؛ پاهای عقب نیرومند، راه‌رفتن نرم و بی‌زحمتی به آنها می‌دهد.

این نژاد در اصل برای نگهبانی از اسب و کالسکه پرورش یافت و کمی از غریزه‌ی محافظتی قدیمی‌اش مانده است. دالمیشن‌ها خوددار و باوقارند، با غریبه‌ها ممکن است دور باشند و نگهبان قابل‌اعتمادی‌اند. با آدم‌های موردعلاقه‌شان باهوش، وفادار و مهربان‌اند. ورزشکارانی قوی و پراستقامت هستند و همراه عالی دوندگان و کوه‌نوردان.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بالغ یا سالمند) همه‌ی مواد مورد نیاز دالمیشن را دارد. برای جلوگیری از اضافه‌وزن کالری و وزن را کنترل کنید. تشویقی‌ها در آموزش مفیدند اما زیاده‌روی باعث چاقی می‌شود. باقیمانده‌ی سفره را کم بدهید و از استخوان پخته و غذای پرچرب پرهیز کنید. بدانید کدام غذاهای انسانی برای سگ مناسب است و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.

پوشش دالمیشن با خال‌های رنگی روی زمینه‌ی سفید درخشان زیباست و نگهداری آن زحمت زیادی ندارد. حمام گاه‌به‌گاه و برس هفتگی با دستکش موی اسب یا شانه‌ی لاستیکی برای کندن موهای مرده کافی است. ناخن‌ها دست‌کم ماهی یک بار کوتاه شوند. چون گوش‌هایش آویزان است، باید مرتب بررسی شود؛ پرورش‌دهنده و دامپزشک شیوه و مواد تمیزکردن را نشان می‌دهند.

همه‌ی دالمیشن‌ها برای تندرستی و شادی به ورزش منظم نیاز دارند: دنبال توپ در حیاط، دویدن کنار دوچرخه یا دونده، یا کوه‌نوردی طولانی در جنگل. چون استخوان و مفاصل توله تا دو سالگی کاملاً قوی نمی‌شود، پیش از آن از ورزش سنگین بپرهیزید. دالمیشن‌ها می‌توانند بسیار پرانرژی باشند و اگر فرصت کافی برای فعالیت بدنی و ذهنی نداشته باشند به شیطنت می‌افتند.

مهم است توله را در آموزش با جاها و موقعیت‌های تازه و خوشایند زیاد آشنا کنید. وقتی بفهمد جاها و آدم‌های جدید ترسی ندارند، زندگی او و شما آسان‌تر می‌شود. از ابتدا باید رفتار درست را یاد بگیرد، اما دالمیشن می‌تواند بسیار حساس باشد، پس آموزش مثبت و پاداش‌محور ضروری است. اجتماعی‌شدن زودهنگام و کلاس توله‌سگ کمک می‌کند همدمی سازگار و باادب شود.

اگر دالمیشن شما از پرورش‌دهنده‌ی معتبر باشد، باید سابقه‌ی آزمایش‌های ژنتیکی والدین را داشته باشید. از مشکلات نژاد:

ناشنوایی: پرورش‌دهندگان مسئول والدین و تمام توله‌های هر زایمان را آزمایش می‌کنند. سگی که در یک گوش ناشنواست معمولاً زندگی تقریباً عادی دارد، اما ناشنوایی دوطرفه ملاحظات ویژه می‌خواهد.
سنگ کلیه: پرورش‌دهنده یا دامپزشک می‌تواند رژیم مناسب برای جلوگیری را بگوید.

دالمیشن‌ها معمولاً سالم‌اند، سخت‌گیر در غذا نیستند و به مکمل زیادی نیاز ندارند.

ظاهر کلی

دالمیشن سگی با خال‌های ویژه، آرام و هوشیار، قوی، عضلانی و فعال، بدون خجالت، با حالتی باهوش و بدنی متقارن و بدون اغراق است. استقامت زیاد و سرعت متوسط دارد.

سر

سر متناسب با بدن، با طول مناسب و بدون پوست شل است. حالت چهره هوشیار و باهوش و نشانگر خلق‌وخوی پایدار و برونگراست. چشم‌ها قهوه‌ای یا آبی یا ترکیبی از هر دو، هرچه تیره‌تر بهتر. گوش‌ها متوسط، نازک و نزدیک سر، و بینی کاملاً رنگدانه‌دار، سیاه در سگ خال‌سیاه و قهوه‌ای در خال‌جگری است.

بدن

شانه‌ها عضلانی و خوب خوابیده‌اند. بازو هم‌طول کتف است و آرنج‌ها نزدیک بدن‌اند. دست‌ها راست، قوی و استخوان‌دار و مچ کمی انعطاف دارد.

پوشش مو

مو کوتاه، متراکم، ظریف و چسبیده به بدن است؛ نه پشمی و نه ابریشمی. براق، صاف و سالم به نظر می‌رسد.

پاهای عقب

پاهای عقب نیرومند با عضلات صاف و مشخص است و زانو خوب خم می‌شود. از پشت پاها موازی‌اند و پای ضربدری ایراد بزرگ است. پنجه‌ها گرد و جمع با کف ضخیم و ارتجاعی است و ناخن‌ها در سگ خال‌سیاه سیاه یا سفید و در خال‌جگری قهوه‌ای یا سفیدند.

خاستگاه بسیاری از نژادها مبهم است اما هیچ‌کدام به اندازه‌ی دالمیشن. پژوهشگران با آثار و نوشته‌های باستانی تولد آن را در جزایر بریتانیا، اروپا، شمال آفریقا و آسیا ادعا کرده‌اند. با این حال تا اوایل قرن نوزدهم این نژاد با منطقه‌ای در اروپای مرکزی کنار دریای آدریاتیک به نام دالماسی (دالمیشیا) پیوند داشت.

دالمیشن‌ها شغلی منحصربه‌فرد دارند: سگ کالسکه. کارشان دویدن کنار کالسکه‌های اسبی و نگهبانی از اسب‌ها و کالسکه بود. آنها همراه کاروان‌های کولی‌ها در اروپا می‌گشتند و همین بی‌خانمانی منشأ دقیق‌شان را مبهم کرده است. اشراف بریتانیایی هم آنها را زینت کالسکه می‌کردند و لقب‌هایی مثل «سگ کالسکه‌ی انگلیسی» و «سگ پودینگ آلو» (چون خال‌ها به میوه‌های شیرینی سنتی می‌مانست) به آنها دادند. وقتی اسب‌ها ماشین آتش‌نشانی می‌کشیدند، دالمیشن‌ها همراه آتش‌نشانان شدند. امروز همراه اسب‌های کلایدزدیل بادوایزر در رژه‌ها می‌روند. این نژاد در سال ۱۸۸۸ وارد دفتر AKC شد.