ولش تریر مثل هر تریر دیگری گوش‌به‌زنگ و پرشور است، اما آرام‌تر از بیشتر آنها. این نژاد برای مبارزه با گورکن و سمور آبی پرورش یافته و امروز همدمی دوستانه، شاد و باانرژی است.
ولش تریر سگی محکم، جمع‌وجور و سرسخت با پوشش چسبیدهٔ سیاه و برنزه، سر مستطیلی، گوش‌های تاخورده و ریش پرکلاه است و طبق الگوی کلاسیک تریرهای پابلند بریتانیا ساخته شده. قدش حدود ۳۸ سانتی‌متر است؛ کمی بزرگ‌تر از لیکلند تریر و بسیار کوچک‌تر از ایردیل قدرتمند.
این سه نژاد شباهت خانوادگی دارند: گمان می‌رود نیای مشترکشان و چند تریر بریتانیایی دیگر نژاد باستانی «تریر سیاه و برنزهٔ قدیم انگلیسی» باشد.
غذای باکیفیت، تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک و متناسب با سن سگ مناسب است. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید. پاداش‌ها در آموزش مفیدند اما زیادی‌اش چاقی می‌آورد. آب تازه و تمیز همیشه در دسترس باشد.
مراقبت از پوشش ولش مثل دیگر تریرهای موسخت است. می‌توان موها را با دست کند که به آن هند استریپینگ می‌گویند؛ فرایندی مستمر و هنری که تسلطش سال‌ها طول می‌کشد. آراستن به‌عنوان حیوان خانگی ساده است: هر ۸ تا ۱۲ هفته کوتاه کردن و در هوای سرد نگه‌داشتن موی بلندتر. ناخن‌ها دست‌کم هفتگی کوتاه و موها هفته‌ای یک یا دو بار برس زده شوند. معمولاً بین دو کوتاهی حمام لازم نیست و اگر لازم شد از شامپوی مرطوب‌کننده استفاده کنید.
ولش تریرها پرانرژی‌اند. فعالیت با صاحب مثل بازی با توپ یا گرفتن فریزبی در حیاط محصور را دوست دارند. باید فضای بسته‌ای برای دویدن زیاد و هر یکی دو روز پیاده‌روی طولانی داشته باشند. وقتی سگ بالغ و سالم است بگذارید بازی و بدود تا خسته شود، اما نه تا حد از پا افتادن.
ولش تریرها دوستانه و اجتماعی‌اند، اما توله‌ها باید به‌خوبی اجتماعی شوند تا رفتار مؤدبانه‌ای با سگ‌های دیگر داشته باشند. همهٔ ولشی‌ها باید یاد بگیرند هنگام قدم‌زدن با قلاده تحت کنترل و با سگ‌های دیگر مدارا کنند. ورزش و توجه زیاد به این سگ پرانرژی کمک می‌کند همدمی مهربان و خوش‌رفتار شود.
توله‌های ولش معمولاً سخت‌جان‌اند، با مراقبت منظم رشد می‌کنند و به اندازهٔ بسیاری از نژادها شکننده نیستند. ولشی‌ای که به ۱۵ تا ۱۸ سالگی برسد کم نیست، اما میانگین عمر ظاهراً ۱۲ تا ۱۴ سال است. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌ها را از نظر آلرژی، دیسپلازی لگن و بیماری لگ-کالو-پرتس بررسی می‌کنند.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
سگی محکم، جمع‌وجور و سرسخت با اندازهٔ متوسط و موی زبر و سیم‌مانند. پاها، زیر بدن و سر برنزه و پشت سیاه است. دم کوتاه‌شده تا تصویر «سگ مربعی» کامل شود. دوستانه، اجتماعی، با روحیه و شجاع است.
کل سر مستطیلی است. چشم‌ها کوچک، قهوه‌ای تیره و بادامی‌اند و با فاصله قرار دارند و حالتی مطمئن اما هوشیار می‌دهند. گوش‌ها V شکل، کوچک و نه خیلی نازک‌اند و نزدیک گونه تا می‌خورند و در حالت توجه کمی به بالا و جلو می‌روند.
گردن با طول و ضخامت متوسط، کمی قوسی و بدون پوست اضافه است. خط پشت صاف است. بدن قوی و دنده‌دار، سینه عمیق با عرض متوسط، کمر محکم و نسبتاً کوتاه است. دم بالا قرار دارد و عمودی حمل می‌شود.
جلوی سگ صاف است. شانه‌ها بلند، مایل و خوب خوابیده‌اند. پاها صاف و عضلانی با مچ‌های عمودی و نیرومند هستند. پنجه‌ها کوچک، گرد و گربه‌ای با کف‌پای سیاه و ضخیم و ناخن‌های سیاه و محکم‌اند.
موی سخت، سیم‌مانند و متراکم و نزدیک به بدن است و زیرپشم کوتاه و نرم دارد. موی اطراف پوزه، پاها و ران‌ها متراکم و سیم‌مانند است.
اندام عقب قوی و عضلانی با ران دوم خوب رشدیافته و زانوهای خوب خمیده است. مچ‌ها نسبتاً مستقیم، موازی و کوتاه‌اند و پنجه‌ها مانند جلو هستند.
نمی‌توان گفت ولش تریر دقیقاً کی پدید آمد، اما نژاد به شکل امروزی در قرن هجدهم شکل می‌گرفت. این سگ‌ها برای شکار روباه، سمور آبی و گورکن در مناطق کوهستانی دورافتادهٔ شمال ولز پرورش یافتند. گورکن‌ها حریفانی خطرناک‌اند و بیرون‌کشیدنشان از لانه کار سگ‌های ضعیف نبود. ولش تریرها با اندام جلوی نیرومند، فک‌های قدرتمند و شجاعت تریرها برای رویارویی با شکارهای دندان‌تیز و چنگال‌تیز مجهز بودند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
