ویزلا سگ شکاری همه‌فن‌حریف مجارستانی با موی کوتاه طلایی مایل به زنگاری است. این ورزشکار ظریف و پرتوان، شکارچی کاربلد و در خانه همراهی مهربان است و به همراهی انسان نیاز زیادی دارد.
ویزلا را با پوشش براق و کوتاه طلایی-زنگاری‌اش می‌شناسند. قدش حدود ۵۳ تا ۶۱ سانتی‌متر است و بدنی لاغر و سبک‌پا دارد. گوش‌های بلند و ابریشمی قاب چهره‌ای حساس و مهربان در خانه و کنجکاو و متمرکز هنگام کار می‌سازد. چون برای کار نزدیک با انسان پرورش یافته، پیوند محکمی با صاحبش می‌بندد و از تنهایی بیزار است.
ویزلا در ورزش‌های گوناگون می‌درخشد و برای دویدن و دوچرخه‌سواری همراه ایده‌آلی است. به گفتهٔ یکی از کارشناسان، اگر وقت ندارید ذهن او را به کار بگیرید، یک سگ خوب را هدر می‌دهید.
غذای باکیفیت، چه تجاری و چه خانگی با نظارت دامپزشک، متناسب با سن سگ مناسب است. نیاز کالری ویزلاها بسیار متفاوت است؛ سگ جوان و فعال ممکن است چهار تا پنج پیمانه غذای پرکالری در روز لازم داشته باشد و سگ مسن‌تر کمتر از نصف آن. وزن را زیر نظر بگیرید، پاداش‌ها را محدود کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
ویزلا موی کوتاه و براق و بدون زیرپشم دارد و آراستنش پیچیده نیست. موهایش می‌ریزد و گاهی برس لاستیکی مفید است. هنگام کثیفی زیاد با آب ولرم و شامپوی مخصوص سگ حمام کنید و کامل آبکشی نمایید. ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید. گوش‌ها را مرتب از نظر چرک و تحریک بررسی کنید و دندان‌ها را با خمیردندان مخصوص سگ تمیز نمایید.
ویزلا برای شکار فعال پرورش یافته و به ورزش جسمی و ذهنی نیاز دارد. حداقل ۳۰ دقیقه فعالیت روزانه لازم است و بعضی سگ‌ها بیشتر می‌خواهند. علاوه بر پیاده‌روی و بازی با توپ، فرصت دویدن آزاد منظم هم لازم است. توله‌ها تا بلوغ در ۱۸ تا ۲۴ ماهگی نباید مسافت‌های طولانی بدوند. ویزلاهای مسن‌تر هم معمولاً فعال و بازیگوش می‌مانند.
ویزلا آموزش منسجم و مثبت از دوران توله‌گی می‌خواهد. او بسیار باهوش، کنجکاو و گاهی زرنگ است. ویزلای بی‌تربیت سخت می‌شود با او زندگی کرد و اگر «کاری» نداشته باشد راه‌های خلاقانه‌ای برای دردسر پیدا می‌کند. خوشبختانه معمولاً عاشق آموزش است. چون حساس است، اجتماعی‌سازی زودهنگام برای اعتمادبه‌نفس مهم است. رشته‌های متعددی مثل مسابقات صحرایی، اطاعت، چابکی، ردیابی و شنا برای او مناسب است.
ویزلاها عموماً نژادی سالم‌اند و عمر معمولشان حدود ۱۲ تا ۱۵ سال است. مانند همهٔ نژادها، سرطان یکی از نگرانی‌هاست. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌ها را از نظر آلرژی فصلی، بیماری‌های چشم مانند ملانوز یا انتروپیون، دیسپلازی لگن، صرع و عفونت گوش بررسی می‌کنند. انتخاب پرورش‌دهندهٔ دقیق شانس داشتن توله‌ای سالم را بیشتر می‌کند.
سگ شکاری متوسط، کوتاه‌مو و باوقار با بدنی قوی اما سبک و پوششی طلایی-زنگاری. در مجارستان برای کار در صحرا، جنگل و آب پرورش یافته و چابک، پرانرژی و در خانه همراهی مهربان است.
سر لاغر و عضلانی است. بینی کاملاً یا نیمه‌سیاه رد صلاحیت است. گوش‌ها نازک، ابریشمی، نسبتاً بلند و آویزان نزدیک گونه‌اند. دندان‌ها سفید و قیچی‌وار بسته می‌شوند. رنگ عنبیهٔ چشم با رنگ مو هماهنگ است.
گردن قوی، صاف، عضلانی، نسبتاً بلند و قوسی و بدون غبغب است. بدن نیرومند و متناسب است و جدوگاه بلند. ویزلا ممکن است مربع به نظر برسد، اما کمی بلندتر از قدش است.
کتف‌ها بلند و پهن و مایل به عقب‌اند. بازوی بالایی هم‌اندازهٔ کتف است. دست‌ها صاف و عضلانی با آرنج‌های نزدیک بدن و پنجه‌های گرد و فشرده شبیه گربه.
ران‌ها پرعضله با زانو و مچ با زاویهٔ متوسط و متناسب با شانه‌ها هستند. از پشت صاف دیده می‌شوند و مچ‌ها پایین و موازی‌اند. زاویهٔ بیش از حد مچ هم مثل کم‌بودنش ایراد است.
موی کوتاه، صاف، متراکم و چسبیده به بدن، بدون زیرپشم پشمی است. موی مشخصاً بلند رد صلاحیت محسوب می‌شود.
مجارها در میانهٔ قرن نهم از دشت‌های روسیه کوچ کردند و سوار بر اسب تا غرب اروپا پیش رفتند. برتری سواره‌نظام آنها بر سرعت، چابکی و سخت‌جانی استوار بود و همین ویژگی‌ها را در اسب‌ها و سگ‌هایشان پرورش دادند. سگ‌های سرخ و چابک آنها نیاکان ویزلای امروزی هستند.
طی قرن‌ها، اشراف و فرماندهان مجارستانی این سگ‌ها را اصلاح کردند و نوع امروزی ویزلا شکل گرفت؛ سگی شکاری و همه‌کاره. نخستین ویزلا در سال ۱۹۵۰ با کمک یکی از کارمندان وزارت خارجهٔ آمریکا از مجارستان کمونیستی به آمریکا آورده شد. پنجاه سال بعد ویزلایی به نام چارتای نخستین سگ تاریخ AKC شد که در پنج رشته به عنوان قهرمان درآمد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
