تای ریجبک سگی سرسخت، فعال و بسیار باهوش با توان پرش عالی و غریزه بقای قوی است. او در خانواده وفادار است، اما به صاحبی صبور و باتجربه نیاز دارد و برای مبتدیها مناسب نیست.
تای ریجبک سگی عضلانی، متوسط و با بدنی خوشاندام است که چابکی و ورزشکاری طبیعی دارد. برجستگی روی پشتش از رویش مو در خلاف جهت بقیه بدن ایجاد میشود و تا هشت الگوی مختلف دارد؛ البته برخی تولهها بدون آن به دنیا میآیند. رنگهای آبی، سیاه، قرمز یا فاون دارد و گاهی ماسک سیاه روی صورت سگهای قرمز دیده میشود. زبانش لکهدار و گاهی کاملاً سیاه یا آبی است.
امروزه بیشتر آنها سگ همراهاند، اما غریزه شکار و نگهبانی را حفظ کردهاند. چون باید مستقل بودند و برای غذا شکار میکردند، هوش بالا، غریزه بقا و میل شکار قوی دارند. اگر درست پرورش یابد و اجتماعی شود، حیوانی خانگی وفادار و مهربان است، اما در برابر غریبهها محتاط و بدگمان است. او به صاحبی صبور، ثابتقدم و آشنا به رفتار سگ نیاز دارد و برای صاحبان تازهکار مناسب نیست.
غذای باکیفیت متناسب با سن، چه تجاری و چه خانگی با نظارت دامپزشک، برای او مناسب است. وزنش را زیر نظر داشته باشید و خوراکی تشویقی را زیاد ندهید تا چاق نشود. آب تازه همیشه در دسترس باشد و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.
موی این سگ کوتاه، سخت و صاف است و برسکشیدن گاهبهگاه برای پاککردن مو کافی است. فقط یک یا دو بار در سال مو میریزد و در آن زمان برسکشیدن بیشتر لازم است. چون زیرپشم ندارد، ممکن است برای افراد دارای حساسیت به شوره سگ کمتر مشکلساز باشد.
گاهی حمام کردن کافی است. ناخنهای سفت و پررشد را مرتب کوتاه کنید، گوشها را برای جلوگیری از عفونت بررسی کنید و دندانها را مرتب مسواک بزنید.
بازی در حیاط (ترجیحاً محصور) و پیادهروی چند بار در روز لازم است. بازیهای داخل خانه مثل قایمباشک، دنبال توپ و آموزش ترفند هم مفید است. شنا، کوهنوردی و آوردن توپ یا فریزبی انرژی او را تخلیه میکند. در آپارتمان، حتی پیادهروی کوتاه در راهرو در هوای بد کمک میکند. ورزشهای سگی مثل چابکی، اطاعت و رالی هم گزینههای خوبیاند.
تای ریجبک طبیعتاً نگهبان و نسبت به غریبهها کنارهگیر است و با اجتماعیسازی و آموزش درست بهترین نتیجه را میدهد. چون بسیار مستقل است، به صاحبی نیاز دارد که با رفتار سگها آشنا و باتجربه باشد.
بیشتر تای ریجبکها سگهایی سالماند. دیسپلازی مفصل ران ممکن است رخ دهد اما نادر است، و شایعتر از آن کیست سینوس درمویید (Dermoid Sinus) است.
با مراجعه به یک پرورشدهنده مسئول میتوان درباره نگرانیهای سلامت این نژاد آگاه شد.
تای ریجبک نژادی کهن است که در اسناد باستانشناسی تایلند، حدود ۳۶۰ سال پیش، از آن یاد شده است. بیشتر برای شکار در شرق تایلند استفاده میشد و مردم از آن برای همراهی گاریها و نگهبانی هم بهره میبردند.
دلیل حفظ ویژگیهای اصلیاش در طول سالها، ضعف سیستم حملونقل در شرق تایلند بود که فرصت آمیزش با نژادهای دیگر را کم میکرد. امروزه این نژاد بیرون از تایلند هنوز بسیار نادر است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.