اسکاتیش تریر (اسکاتی) سگی کوچک، جمعوجور و پرشخصیت است؛ مستقل، با اعتمادبهنفس و سرزنده. پشتکار تریریاش لقب «سرسخت» را برایش به ارمغان آورده است.
سیمای مشهور اسکاتی، تریری کوتاهپا اما قوی با ریش و موهای بلند روی پاها و زیر بدن است. پوشش بیرونی سیمی و زیرپوش نرم و انبوه دارد و رنگ آن مشکی، گندمی یا خالخالی (ببری) است. چشمهای درخشان و نافذ و گوشها و دم ایستاده، هوشیاری او را نشان میدهد.
اسکاتی در کار، کارآمد و جدی است و نسبت به غریبهها کنارهگیر؛ پس نگهبان خوبی است. غریزه شکارش قوی است و ممکن است برای گربه همسایه دردسر شود و با سگهای دیگر هم گاهی بدخلق است. این اسکاتلندی شجاع و باهوش پیادهروی تند و بازی شاداب را دوست دارد.
اگر پوشش اسکاتی سالم و یکنواخت رشد کند، پوست خشک یا ملتهب نباشد و چشمها برّاق باشند و خارش نداشته باشد، به احتمال زیاد غذای مناسبی میخورد. برخی پرورشدهندگان تجربه کردهاند که تریرها با رژیم پروتئین متوسط (حدود ۲۵ درصد) و کمی غذای کنسروی بهعنوان مکمل خوب کار میکنند. غذا را متناسب با سن و فعالیت تنظیم کنید و برای وزن او با دامپزشک مشورت کنید.
اسکاتی به آراستن منظم نیاز دارد. پوشش دولایه دارد؛ لایه بیرونی زبر و سیمی و زیرپوش نرم و انبوه. ایدهآل آن است که موی مرده با دست کنده شود و بهتر است از تولهگی شروع شود. اگر انجامش دشوار بود، کوتاهکردن با ماشین هم قابل قبول است، هرچند بافت زبر پوشش بهمرور از بین میرود و ماشینشدهها هر شش تا هشت هفته آرایش میشوند. برسکشی و شانهزدن هفتگی از گرهخوردگی جلوگیری میکند و حمام دورهای با شامپوی مرطوبکننده مناسب است.
اسکاتی هم به پیادهروی خوب نیاز دارد و هم بازی. انرژی بالایی دارد و آن را در جهشهای کوتاه خرج میکند؛ پرتاب توپ یا اسباببازی برای دنبالکردن عالی است. با بازی طنابکشی میتوان دید که تا شما رها نکنید، او هم رها نمیکند. این فعالیتها او را سرحال نگه میدارد و او را برای خانه کوچک یا آپارتمان مناسب میکند.
جلسات آموزشی اسکاتی بهتر است بیش از ۱۵ دقیقه نباشد. خلاق باشید و تمرینها را همیشه یکشکل تکرار نکنید؛ این نژاد متفکر است و اگر خسته شود پاسخ نمیدهد. او روحیه مستقلی دارد و دوست دارد کار را ایده خودش بداند. به لحن صدا حساس است و ناراحتی شما را از صدایتان میفهمد. پیگیر باشید و رفتار خوب را پاداش دهید.
باشگاه ملی اسکاتیش تریر آمریکا اطلاعات خوبی درباره مسائل سلامت نژاد در وبسایتش ارائه میدهد. پرورشدهنده خوب درباره آنچه در تبار سگهایش دیده، با شما صادقانه صحبت میکند. پژوهشهایی با حمایت باشگاه برای شناسایی بیماریها و تصمیمگیری بهتر در تولیدمثل انجام میشود که سلامت نسلهای بعد را بهتر میکند. بهتر است توله را از پرورشدهندهای مسئول بگیرید و معاینههای دورهای دامپزشکی را فراموش نکنید.
سگی کوچک، جمعوجور، کوتاهپا و محکم با استخوانبندی خوب و سر بلند نسبت به جثه. پوشش سیمی و مقاوم در برابر هوا، بدن کوتاه و گرد، نگاه نافذ و گوش و دم ایستاده.
سر نسبت به اندازه بدن بلند است. بینی سیاه و درشت، آروارهٔ مربعی و قوی و دندانها بزرگ با گازگرفتگی قیچیای یا مستقیم. چشمها ریز، درخشان، بادامی و نافذ و دور از هماند.
بدن نسبتاً کوتاه با دندههای برآمده، کمر کوتاه و محکم و عقبتنه عضلانی. سینه پهن و بسیار عمیق است و خط پشت صاف و محکم.
شانهها خوب به عقب خوابیدهاند. دستها استخواندار و صاف یا کمی خمیدهاند و آرنجها به بدن نزدیک. پنجههای جلو بزرگتر از عقب، گرد و فشردهاند.
پوشش شکسته: لایه بیرونی سخت و سیمی با زیرپوش نرم و انبوه. موها با ریش و موهای پا یکپارچه تراشیده میشوند تا شکل مشخص نژاد حفظ شود.
رانها بسیار عضلانی و قوی، زانوها خوب خمیده، و ساقها از مچ تا پاشنه صاف و موازیاند.
اسکاتیش تریر برای شکار موش، روباه و گورکن در ارتفاعات سنگلاخی اسکاتلند پرورش یافت و گفته میشود قدیمیترین تریر ارتفاعات است. در قرن نوزدهم، علاقهمندان سگ مدتها بر سر اینکه اسکاتیش تریر دقیقاً چیست بحث میکردند. با وجود ریشه روستایی، دوستانی بلندپایه داشت؛ در قرن هفدهم پادشاه جیمز اول انگلستان که اسکاتلندیتبار بود، این نژاد را میشناخت و آن را هدیه میداد. نخستین اسکاتیها در سال ۱۸۸۳ به آمریکا رسیدند. اوج محبوبیت نژاد در دهه ۱۹۳۰ و اوایل ۱۹۴۰ بود و ستارههایی مانند همفری بوگارت و بت دیویس صاحب آن بودند. معروفترین اسکاتی تاریخ، «فالا»، همراه همیشگی رئیسجمهور فرانکلین روزولت بود.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.