اسکیپرکی، «ناخدای کوچک» بلژیک، سگ سنتی قایق‌های کانال‌های سرزمین‌های پست است؛ کنجکاو، سرزنده و شیطون، سگ سیاه کوچک و سخت‌جان و پرعمری که هیچ‌وقت در کنارش لحظهٔ کسل‌کننده‌ای نیست.
اسکیپرکی‌ها قدی تا ۱۳ اینچ (حدود ۳۳ سانتی‌متر) دارند و سگ‌های کوچکی هستند که برای کار سخت ساخته شده‌اند. آن‌ها برای موش‌گیری و نگهبانی پرورش یافتند. آرواره‌ها، گردن و دست‌های جلوی قوی، همراه با روش شکار دزدانهٔ گربه‌مانند، آن‌ها را ماشین‌های موش‌گیری ایده‌آل کرده است. موی سیاه دور گردن، شانه‌ها و پاها پرپشت است و پیکری ضخیم و پرمایه را نشان می‌دهد و صورت روباه‌مانند ظاهر ویژهٔ این نژاد را کامل می‌کند.
این سگ برای خانواده‌هایی مناسب است که وقت و صبر برای آموزش او دارند و شخصیت بازیگوشش را دوست می‌دارند؛ چه در آپارتمان و چه در خانه‌ای با حیاط بزرگ خوشحال است.
اسکیپرکی باید با غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) و سطح فعالیتش تغذیه شود. دربارهٔ غذاهای انسانی امن و ناامن آگاه شوید و در صورت هر پرسش یا نگرانی دربارهٔ وزن یا رژیم با دامپزشک یا پرورش‌دهنده مشورت کنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
موی اسکیپرکی فقط به برس‌کشی هفتگی نیاز دارد، هرچند یک یا دو بار در سال دورهٔ ریزش مو دارد و در آن زمان برس‌کشی بیشتر مقدار موی ریخته را کنترل می‌کند. مانند همهٔ نژادها ناخن‌ها باید مرتب کوتاه شوند چون ناخن‌های بلند باعث ناراحتی سگ می‌شوند.
اسکیپرکی‌ها سگ‌هایی بسیار فعال، پرانرژی و پرجنب‌وجوش هستند. یک پیاده‌روی سریع روزانه یا بازی در حیاط حصارکشی‌شده تحرک لازم را فراهم می‌کند. بازی و کاوش را دوست دارند و در خانواده‌هایی که وقت و صبر برای آموزش و قدردانی از شخصیت بازیگوششان دارند شکوفا می‌شوند. اسکیپرکی‌ها می‌توانند در خانه یا آپارتمان هم انرژی خود را خالی کنند.
به‌خاطر تمایل به نگهبانی، اسکیپرکی‌ها اگر آموزش نبینند پارس‌کن می‌شوند. چه در آپارتمان و چه در خانه‌ای با حیاط بزرگ راضی‌اند، اما خارج از محوطهٔ محصور باید با قلاده باشند و در کلاس اطاعت شرکت کنند. به‌خاطر میل غریزی به گشت‌زنی، آموزش آمدن با صدا زدن باید هرچه زودتر شروع شود. آن‌ها طبعی مستقل دارند و آموزششان می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، اما با صاحبان پیگیر و صبور تقریباً هر چیزی یاد می‌گیرند و در اطاعت و چابکی می‌درخشند. بعضی در گله‌رانی هم خوب‌اند.
اسکیپرکی‌ها عموماً سگ‌های سالمی هستند و پرورش‌دهندگان معتبر سگ‌های مولد را برای مشکلاتی مانند لقی کشکک زانو، بیماری لگ‌کالو‌پرتس (مشکل مفصل ران)، مشکلات چشم و مشکلات تیروئید آزمایش می‌کنند. بیماری کشندهٔ MPS IIIB که معمولاً در ۲ تا ۴ سالگی با مشکل تعادل ظاهر می‌شود نیز آزمایش‌پذیر است و با شناسایی ناقلان می‌توان از تولد آن جلوگیری کرد.
معاینه‌های منظم و کنترل انگل عمر طولانی و سالم او را تضمین می‌کند.
اسکیپرکی نگهبانی چابک و فعال و شکارچی جانوران موذی است. سگی کوچک، تنومند، فشرده، سیاه و بدون دم با صورت روباه‌مانند. نیم‌رخ مربعی دارد و موی ویژه‌اش شامل یال، شنل و شلوار پرمو است که پیکری یکتا با شیب از شانه تا کپل می‌سازد. نر مردانه و ماده زنانه است.
حالت چهره پرسشگر، شیطون، گستاخ و هوشیار است اما هرگز بدخواه یا وحشی نیست. چشم‌ها کوچک، بیضی، قهوه‌ای تیره و رو به جلو هستند. گوش‌ها کوچک، مثلثی، بلند‌نشسته و هنگام توجه کاملاً ایستاده‌اند؛ گوش آویزان نقص رد‌کننده است. بینی کوچک و سیاه است.
بدن کوچک، تنومند و فشرده با نیم‌رخی تقریباً مربعی است و دم ندارد. موی پرپشت یال و شنل و شلوار پیکر را ضخیم و پرمایه نشان می‌دهد و خط پشت از شانه تا کپل شیب دارد.
شانه‌ها خوب به عقب خوابیده‌اند و پاها از جلو مستقیم پایین می‌آیند. از پهلو پاها زیر بدن قرار دارند. مچ‌ها کوتاه، ضخیم و قوی اما منعطف‌اند. پنجه‌ها کوچک، گرد و فشرده و ناخن‌ها کوتاه، قوی و سیاه است.
موی بزرگسال بسیار مشخص است و باید چند طول متفاوت داشته باشد که به‌طور طبیعی در الگویی ویژه می‌رویند. روی صورت، گوش‌ها و جلوی دست‌ها کوتاه، روی بدن متوسط و در یال، شنل، پیش‌سینه و شلوار بلندتر است. نبودن تفاوت طول مو نقص جدی است چون ویژگی اصلی نژاد است.
عقب‌تنه اندکی سبک‌تر از جلو اما عضلانی و متناسب با آن است. مچ‌ها پایین و زانوها خمیده‌اند و زاویه‌بندی افراطی جریمه می‌شود. از پشت پاها مستقیم از لگن تا پنجه پایین می‌آیند.
بلژیک اواخر قرون وسطی زادگاه اسکیپرکی است. این نژاد به‌خاطر نابودکردن موش در کشتی‌ها و کانال‌هایی که سرزمین‌های پست را قطع می‌کردند معروف شد. این «انتقام‌جوی سیاه» کوچک اسکله‌های بلژیک هم نگهبانی بی‌باک روی قایق‌ها و در مغازه‌های شهر بود. در میان ملوانان و مغازه‌داران بروکسل و آنتورپ، این سگ‌های تند و چابک نام «اسکیپرکی» به معنای «ناخدای کوچک» در زبان فلاندری را گرفتند. تلفظ درست نام «شیپ‌ِر‌کِ» است، هرچند بسیاری از صاحبان آمریکایی «اسکیپرکی» می‌گویند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
