ماستیف پیرنه نژادی کمیاب و چندصدساله از کوه‌های پیرنه اسپانیاست که برای محافظت از گله در برابر گرگ و خرس پرورش یافت. امروز نگهبانی مؤثر و همدمی آرام، مهربان و در عین حال مستقل برای خانواده است.
ماستیف پیرنه باید با انسان‌ها دوستانه، آرام، نجیب و بسیار باهوش باشد و در عین حال در برابر غریبه‌ها شجاع و مطمئن است. او اندازه و قدرتش را می‌شناسد و سگ تهدیدکننده را از سگ دوستانه تشخیص می‌دهد. با آمدن غریبه یا حیوان هشدار می‌دهد؛ پرگو نیست اما پارس کردن غریزه اول یک نگهبان گله است. این نژاد غریزه شکار بسیار پایینی دارد و از همه موجودات، انسان و حیوان، مراقبت می‌کند.
ماستیف پیرنه کودکان را دوست دارد و از دوستان و خانواده استقبال می‌کند و فقط وقتی خطر واقعی باشد وارد عمل می‌شود. مثل هر ماستیف دیگر، آب دهانش می‌ریزد و نگهداری از او کمی نامرتب است. این نژاد برای خانواده‌هایی مناسب است که به فضای کافی و نگهبانی آرام اما قدرتمند نیاز دارند.
ماستیف پیرنه با هر جیره باکیفیتی خوب است. اگر غذا گلوکزامین و کندرویتین ندارد می‌توان روغن ماهی را برای کمک به مفاصل در دوران رشد اضافه کرد. ماده‌ها تا ۱۸ ماهگی و نرها تا ۲ سالگی باید غذای توله بخورند. برخی سگ‌ها به چاقی تمایل دارند، پس وضعیت بدنی را زیر نظر داشته باشید. با دامپزشک مشورت کنید و آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
ماستیف پیرنه را در صورت نیاز حمام کنید؛ بیشتر گرد و خاک با برس یا دمیدن هوا جدا می‌شود. برس‌کشیدن هفتگی موهای پشت دست‌ها، زیر شکم و عقب بدن از گره‌خوردگی جلوگیری می‌کند. ناخن‌ها، به‌ویژه ناخن‌های اضافی، را مرتب کوتاه کنید. این نژاد سالی دو بار طی چند هفته موی خود را عوض می‌کند. اگر در منطقه مرطوب زندگی می‌کنید، مطمئن شوید تا پوست کاملاً خشک شود. ناحیه زیرگلو ممکن است با آب دهان کثیف شود و به تمیز کردن بیشتری نیاز داشته باشد. گوش‌ها را مرتب بررسی و تمیز کنید.
ماستیف پیرنه نژادی است که انرژی‌اش را برای زمان لزوم نگه می‌دارد. بیشتر آن‌ها روی مبل یا کاشی خنک راضی‌اند، اما بسیاری پیاده‌روی و کوهنوردی ملایم را هم دوست دارند. برای توله‌های غول‌پیکر ورزش برنامه‌ریزی‌شده باید محدود باشد، چون ورزش طولانی می‌تواند به صفحات رشد استخوان آسیب بزند. مدت پیاده‌روی باید متناسب با سن باشد و ترجیحاً روی سطح غیرآسفالت. بازی در حیاط حصارکشی‌شده و چند پیاده‌روی در روز گزینه‌های خوبی است.
ماستیف پیرنه مانند بیشتر نژادهای نگهبان گله مستقل فکر می‌کند و باید برای کار کردن انگیزه داشته باشد. او بسیار باهوش است و اگر از کودکی آموزش ببیند، همکار خوبی می‌شود. بهترین روش، تشویق مثبت از همان ابتداست که پیوندی قوی میان سگ و صاحبش می‌سازد. وقتی بزرگ‌تر شد و ارتباط را یاد گرفت، مشتاق است راضی‌ات کند. هر سگی با دیگری متفاوت است و بعضی به قوانین محکم‌تری نیاز دارند؛ این نژاد با مرزهای روشن بهتر رشد می‌کند.
پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را برای دیسپلازی آرنج و لگن و آزمایش ژنتیکی میلوپاتی دژنراتیو بررسی می‌کنند. چون این نژاد سینه عمیق دارد، آشنایی با نشانه‌های اتساع و پیچش معده (نفخ) مهم است. گوش‌های آویزان را باید مرتب از نظر عفونت بررسی کرد. به‌دلیل پوشش دولایه باید همیشه زیرمو خشک باشد و در مناطق مرطوب مراقب لک‌های التهابی پوستی باشید. مانند بسیاری از نژادهای غول‌پیکر، با افزایش سن باید مراقب مشکلات قلبی بود.
خاستگاه دقیق ماستیف پیرنه روشن نیست، اما عموماً پذیرفته شده که از سگ‌های مولوسر آمده است که فنیقی‌ها حدود ۳۰۰۰ سال پیش از سومر و آشور به اسپانیا آوردند. به‌دلیل دورافتادگی مناطق کوهستانی پیرنه، این سگ‌ها در هر منطقه متفاوت رشد کردند و چند نژاد نگهبان گله پدید آمد: ماستیف پیرنه، ماستیف اسپانیایی و نزدیک‌ترین آن‌ها، سگ کوهستان پیرنه یا گریت پیرنیز. این سگ‌ها هزاران گوسفند را در مهاجرت‌های فصلی از میان کوه‌ها، در برابر گرگ و خرس همراهی می‌کردند و حتی هم‌جیره چوپانان بودند. گردنبند خاردار «کارلانکا» از گردن‌شان در برابر گرگ‌ها محافظت می‌کرد.
در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ ناپدید شدن گرگ و خرس، حمل گوسفند با قطار، جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم و کمبود غذا نژاد را تقریباً منقرض کرد. با بازگشت گرگ‌ها در دهه ۱۹۷۰، علاقه‌مندان حدود ۱۰۰ سگ را یافتند، بهترین ۳۰ تای آن‌ها را برگزیدند و نژاد را احیا کردند. امروز تعداد آن‌ها در جهان میان ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ برآورد می‌شود.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
