پودنگو پرتغالی هاند تعقیبی خشن، چابک و باهوش در دو اندازه است؛ با خانواده بازیگوش و مهربان، اما مستقل و گاه نسبت به غریبه‌ها محتاط است. برای خانواده‌های فعال که او را از کودکی اجتماعی می‌کنند مناسب است.
پودنگو هاند تعقیبی سخت‌جانی است که در دو اندازه‌ی متوسط (قد ۱۶ تا ۲۲ اینچ، حدود ۴۰ تا ۵۶ سانتی‌متر) و بزرگ (۲۲ تا ۲۸ اینچ، حدود ۵۶ تا ۷۱ سانتی‌متر) و دو نوع موی صاف و زبر دیده می‌شود. دوستداران آن را «اولیه» می‌نامند، یعنی هاندی روستایی که از قدیم از مدها و تغییرات دور مانده است. گوش‌های بزرگ، راست و مثلثی، سر هرمی‌شکل و چشم‌های بادامی و مهربان از ویژگی‌های اوست.
پودنگوها سگ‌های بازیگوش و بامزه‌ای‌اند که خودشان را با اسباب‌بازی سرگرم می‌کنند. بسیار باهوش‌اند و سریع یاد می‌گیرند، اما چون مراقب‌اند، با غریبه‌ها راحت نیستند و ممکن است حیوانات کوچک مثل سگ و گربه را شکار ببینند. با اعضای خانواده بسیار صبور و مطیع‌اند و برای خانواده‌های فعال که می‌توانند او را اجتماعی کنند مناسب‌اند.
پودنگو با غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با تأیید دامپزشک و متناسب با سن خوب رشد می‌کند. او سگی اولیه است و اگر فرصت یابد خودش شکار می‌کند. وزن و کالری را زیر نظر بگیرید، تشویقی‌ها را زیاد ندهید، آب تازه در دسترس باشد و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.
پودنگوی زبر موهایش را بخش‌به‌بخش می‌ریزد، پس برس‌کشیدن منظم برای زدودن موی مرده مهم است؛ نوع صاف کم‌نیازتر است و برس‌کشیدن گاه‌به‌گاه کافی است. هیچ‌یک از دو نوع نباید تراشیده یا استریپ شوند. حمام گاه‌به‌گاه، کوتاه‌کردن مرتب ناخن‌ها، بررسی گوش‌ها و مسواک زدن دندان‌ها را فراموش نکنید.
پودنگوها نگهبان و همدم‌های عالی‌اند، بسیار بازیگوش و زودآموزند، اما همیشه آموزش‌پذیر نیستند. هر دو اندازه شکارچی‌های همه‌فن‌اند که با تمام حواس، چابکی، سرعت و استقامتشان به‌تنهایی یا دسته‌ای می‌دوند. نوع متوسط پرانرژی‌تر از نوع بزرگ است و نوع بزرگ دوست دارد روی مبل استراحت کند. ورزش روزانه‌ی کافی و فضای حصاردار برای هر دو لازم است.
پودنگو صاحب ناآماده را هم غافلگیر می‌کند و هم می‌آزماید. آموزش قاطع می‌خواهد وگرنه ماجراجویی خودش را پیدا می‌کند، اما با غذا و بازی به‌راحتی انگیزه می‌گیرد. برای داشتن پودنگوی آرام و بردبار او را به کلاس آموزشی ببرید و هرچه زودتر اجتماعی‌اش کنید.
پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های خود را از نظر مشکلاتی مثل آلرژی غذایی و تماسی، کم‌کاری تیروئید و ناشنوایی بررسی می‌کنند. چون در کشور مبدأ آزمایش سلامت انجام نمی‌شود، هر آزمایشی را باید نقطه‌ی شروعی برای جمع‌آوری اطلاعات دانست. دیدگاه باشگاه مادر در آمریکا آزمایش «برای روشن‌شدن، نه حذف» است.
سگی متناسب و عضلانی با استخوان‌بندی متوسط، سر هرمی چهارضلعی با گوش‌های راست و دم داسی‌شکل. بیش از حد بر یک ویژگی تأکید نشود. دو نوع مو دارد و جای زخم‌های شکار ایراد نیست.
سر باریک، هرمی‌شکل و رو به پوزه با جمجمه‌ی صاف یا کمی قوسی، پوزه کمی کوتاه‌تر از جمجمه، چشم‌های بادامی پرحالت و گوش‌های مثلثی راست و بسیار متحرک؛ گوش آویزان رد صلاحیت است.
بدن متناسب و کمی بلندتر از ارتفاع جدوگاه، دنده‌ها متوسط، سینه تا آرنج، کپل صاف یا کمی شیب‌دار و عضلانی با کمی بالاکشیدگی شکم.
شانه بلند، مایل و قوی، دست‌ها صاف و عضلانی با آرنج موازی بدن و مچ کوتاه و قوی؛ خار جلو مهم نیست.
عضلانی و تمیز با ران بلند و متوسط‌پهنا؛ پنجه‌ها بیضی با ناخن قوی و کف سفت و دم با قاعده‌ی ضخیم که به نوک باریک می‌شود و در حرکت افقی یا داسی بالا می‌رود.
موی صاف کوتاه و بسیار متراکم با زیرموی، یا موی زبر و خشن بدون زیرموی با ریش مشخص. مو باید طبیعی نمایش داده شود و موی نرم یا ابریشمی ایراد است.
حرکت از کنار مثل هاند بزرگ بینایی متعادل جلو و عقب است؛ جلو مستقیم و رو به جلو، عقب موازی با رانش متوسط، گویای سگی چابک و فعال برای یک روز کامل شکار.
خاستگاه احتمالی پودنگوی پرتغالی سگ‌های شکاری چندمنظوره‌ی ابتدایی است که بازرگانان فنیقی در دوران دور زدن آفریقا (حدود ۶۰۰ سال پیش از میلاد) گرفتند و پخش کردند و در قرن هفتم پیش از میلاد به پرتغال رسیدند؛ آثار کشف‌شده زیر کلیسای جامع لیسبون گواه آن است. پودنگوها در پرتغال بر اساس کاربرد در اندازه‌های مختلف شکل گرفتند: پودنگوی بزرگ برای شکار گوزن و گراز وحشی که طعمه را خسته و متوقف می‌کند تا شکارچی برسد، و پودنگوی متوسط برای شکار خرگوش که به‌دلیل انزوای پرتغال کمتر از نژادهای دیگر تأثیر پذیرفت.
پودنگو یکی از ده سگ ملی پرتغال و نماد باشگاه سگ‌داری آن کشور است. اولین پودنگوهای اصیل در دهه‌ی ۱۹۹۰ به آمریکا رسیدند و نخستین نمونه‌های ثبت‌شده در سال ۱۹۹۴ بودند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
