فرعون هاند، «سگ سرخ‌شونده» باستانی مالت، سگ شکاری زیبا و مقاومی است که برای دنبال کردن طعمه کوچک روی زمین‌های سخت پرورش یافته. این سگ دوستانه و مهربان در خانه آرام است.
فرعون‌ها سگ‌های شکاری باریک و آیرودینامیک هستند که برای تعقیب پرسرعت روی زمین سنگلاخی پرورش یافته‌اند. از ویژگی‌های بارز آنها موی کوتاه برنزه با بینی، گوش و دور چشم همرنگ، چشمان کهربایی زیبا، نوک دم سفید، توانایی «لبخند زدن» و حالت خاص سرخ‌شدن صورت و گوش‌ها هنگام شادی یا هیجان است. یک ستایشگر سه هزار سال پیش نوشته بود: «صورتش مثل خدایان می‌درخشد».
این بازدیدکنندگان زیبا از دوران باستان، سرعت و حرکت موزون همه سگ‌های شکاری نسل‌گرفته از سگ‌های عصر برنز را دارند. در خانه آرام و دوستانه‌اند و برای خانواده‌هایی مناسب‌اند که بتوانند به نیاز او برای دویدن پاسخ دهند.
غذای باکیفیت و متناسب با سن، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، مناسب است. کالری و وزن را کنترل کنید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
فرعون هاند به آراستن زیادی نیاز ندارد. برس‌کشیدن سبک روزانه یا برس‌کشیدن کامل‌تر هفتگی کافی است و در صورت نیاز حمام بدهید. به تمیزی گوش‌ها دقت کنید و ناخن‌ها را آن‌قدر کوتاه نگه دارید که هنگام راه رفتن روی زمین صدا ندهد. دندان‌ها را مرتب در خانه تمیز کنید و در معاینه سالانه دامپزشکی هم بررسی شود. فرعون‌ها معمولاً بوی سگ ندارند، پس اگر بویی حس کردید دلیلش را بررسی کنید.
این نژاد به برنامه ورزشی منظم نیاز دارد. اگر سگ شما دونده طبیعی است، روزی دو بار ۱۵ تا ۲۰ دقیقه دویدن در فضای محصور با حصار حدود ۱٫۸ متر و مساحت حداقل ۱۵ در ۱۵ متر کافی است. در غیر این صورت روزی دو بار حداقل ۲۰ دقیقه پیاده‌روی کنید. هیچ آموزشی نباید برای غلبه بر غریزه شکار قوی او مطمئن تلقی شود و هرگز نباید در فضای باز بدون حصار بدون بند رها شود.
فرعون هاند زود یاد می‌گیرد و مشتاق خوشحال‌کردن صاحبش است. اما آموزش آمدن به صدا در فضای باز بدون بند مشکل دارد. تجربه نشان داده بیشتر فرعون‌ها، هرچقدر هم مطیع و آموزش‌دیده باشند، وقتی ناگهان در موقعیت «آزاد» قرار گیرند به صدا نمی‌آیند و با خوشحالی به شکار می‌روند. برخی بعد از چند روز پیدا شده‌اند، اما برخی متأسفانه در ترافیک کشته شده یا برای همیشه گم شده‌اند.
طبق نظر دکتر استفن سیپرلی از کمیته سلامت باشگاه فرعون هاند آمریکا، برای گواهی CHIC در این نژاد غربالگری دیسپلازی ران و آرنج، جابه‌جایی کشکک و بیماری‌های چشم لازم است و بیشتر نتایج این آزمایش‌ها طبیعی است. شایع‌ترین سرطان‌ها در این نژاد همانژیوسارکوم، تومور ماست‌سل و سرطان پستان است، هرچند برخی از آنها مربوط به سن بوده و همه سگ‌ها را درگیر می‌کند. به گفته او، این نژاد گرفتار مشکل جدی خاصی نیست.
ظاهری از لطافت، قدرت و سرعت. سگی متوسط، با وقار و خطوط تیز و تمیز، موزون و متعادل، بسیار سریع و با حرکت آزاد و حالت هوشیار.
حالت چهره هوشیار. چشم‌ها کهربایی و هماهنگ با رنگ مو، بیضی و نسبتاً گودافتاده با نگاه باهوش. گوش‌ها با ارتفاع متوسط، درشت و ظریف، هنگام هوشیاری ایستاده و بسیار متحرک.
گردن بلند، لاغر و عضلانی با قوسی ملایم که سر را بالا نگه می‌دارد. خط پشت تقریباً صاف و بدن چابک. سینه عمیق و دنده‌ها خوب گشاد و دم متوسط، قاعده ضخیم و شلاقی‌شکل است که نباید بین پاها برود.
شانه‌ها بلند، شیب‌دار و خوابیده به عقب. آرنج‌ها جمع و پاهای جلو راست و موازی. پنجه‌ها نه گربه‌ای و نه خرگوشی، محکم و کف‌دار.
کوتاه و براق، از نرم و چسبیده تا کمی زبر و بدون پرز. لکه‌های ناشی از حادثه عیب محسوب نمی‌شوند.
قوی و عضلانی با اندام‌های موازی و ران دوم رشدیافته. زانو با خمیدگی متوسط. پنجه‌ها مثل پنجه‌های جلو.
تاریخ سگ‌ها بدون فنیقی‌ها احتمالاً بسیار متفاوت بود. این تاجران دریانورد که از لبنان امروزی می‌آمدند، ۲۵۰۰ سال پیش در مدیترانه کالاهای لوکس می‌فروختند. تصور می‌شود فنیقی‌ها سگ‌های مصری را در سراسر دنیای باستان تا غرب بریتانیا پراکنده کردند. نظریه رایج می‌گوید آنها فرعون هاند را به مالت آوردند و در آنجا برای شکار خرگوش به کار رفت. در سال ۱۹۷۹ این نژاد سگ ملی مالت اعلام شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
