نوربوتن‌اشپتس اشپیتس کوچک و کمی مستطیلی با ماهیچه‌های رگ‌دار است؛ هوشیار، بی‌باک و بسیار چابک، اما آرام، دقیق و مهربان در خانه.
نوربوتن‌اشپتس سگ بزرگی نیست (بزرگ‌ترین نر کمی کمتر از ۵۰ سانتی‌متر قد دارد)، اما بدن سخت و رگ‌دارش برای تحمل زمین‌های سخت و آب‌وهوای خشن ساخته شده است. این سگ شکاری کوچک از نوع اشپیتس در شمال سوئد و فنلاند به‌عنوان سگ مزرعه و شکار زنده ماند، در حالی‌که تصور می‌شد منقرض شده است. برای حرکت در زمین و آب‌وهوای خشن جنگل‌های اسکاندیناوی و نگه‌داشتن شکار بزرگ و خطرناک مثل گوزن، بسیار چابک، مقاوم و مقاوم در برابر هوا و بی‌باک شده است و در خانه همدمی مهربان و دلبسته است.
او هیچ ویژگی ظاهری افراطی ندارد، چون باید همه‌چیز را خوب انجام دهد. نام او را «نور‌بوت‌ن‌اشپیتس» تلفظ می‌کنند.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، مناسب است و باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) هماهنگ باشد. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید. تشویقی‌ها در آموزش مفیدند، اما زیادشان چاقی می‌آورد. غذاهای مجاز و غیرمجاز برای سگ را بشناسید و همیشه آب تمیز و تازه در دسترس باشد.
نوربوتن‌اشپتس پوششی دولایه دارد؛ رویه سخت، کوتاه و صاف و زیرپشم نرم و متراکم. او سگی بسیار باهوش و تمیز و بدون بوی ناخوشایند است. علاوه بر نظافت هفتگی، گاه‌گاهی حمام او را تمیز نگه می‌دارد. ناخن‌ها را در صورت نیاز با گلوله‌گیر یا سوهان کوتاه کنید تا نشکنند. گوش‌ها را مرتب بررسی کنید تا موم و چرک جمع نشود و عفونت ایجاد نکند و دندان‌ها را در صورت نیاز مسواک بزنید.
نوربوتن‌اشپتس‌ها شاداب، پرانرژی و بازیگوش با طبعی دلنشین و مهربان‌اند. برای ورزش می‌توانید در حیاط (ترجیحاً محصور) بازی کنید یا چند بار در روز او را به پیاده‌روی ببرید. فعالیت‌های داخلی مثل قایم‌باشک، دنبال‌کردن توپ غلتان و یادگیری ترفندهای جدید هم مناسب است. شنا، کوهنوردی و بازی با توپ یا فریزبی هم برای تخلیه‌ی انرژی عالی است. در آپارتمان حتی پیاده‌روی کوتاه در راهرو، به‌ویژه در هوای بد، کمک می‌کند. آموزش برای ورزش‌های سگی مثل چابکی، فرمان‌برداری و رالی هم راه خوبی است.
این نژاد باهوش، دقیق و مشتاق همکاری با صاحب است. با روش‌های مثبت، پاداش‌محور و ملایم، همراه با اجتماعی‌سازی زودهنگام و جلسه‌های کوتاه و متنوع بهترین نتیجه را می‌دهد. به‌خاطر پیشینه‌ی شکارچی و استقلال طبیعی ممکن است گاهی سرسخت باشد، پس صبور و پیوسته باشید. پارس‌های تیز او هنگام هیجان طبیعی است و می‌توان آن را با آموزش مدیریت کرد.
برخی سگ‌ها ممکن است در طول زندگی با مشکلات سلامتی روبه‌رو شوند، اما بیشتر نوربوتن‌اشپتس‌ها سالم‌اند. با مراجعه به پرورش‌دهنده‌ای مسئول، صاحبان آینده می‌توانند درباره‌ی مشکلات سلامتی خاص این نژاد آگاهی کسب کنند. معاینه‌ی منظم دامپزشکی، واکسیناسیون و کنترل انگل را فراموش نکنید.
سگ شکاری اشپیتس‌نوع کوچک از تبار نوردیک که با دید، بو و شنوایی شکار جنگلی را پیدا می‌کند و با صدای زیر شکارچی را صدا می‌زند. جمع‌وجور، عضلانی و چابک با قد حداکثر حدود ۴۷ سانتی‌متر، پوشش دولایه‌ی سفید با ماسک و لکه‌های قرمز یا زرد و دم حلقه‌شده.
قد نرها حدود ۴۳ تا ۴۷ سانتی‌متر و ماده‌ها ۴۰ تا ۴۳ سانتی‌متر است. نرها کمی مستطیلی و ماده‌ها اندکی کشیده‌ترند. عمق قفسه‌ی سینه نصف قد است و بدن جمع‌وجور بدون حجم اضافی است.
قوی و پاک‌تراش که به‌تدریج به بینی باریک می‌شود. حالتی آرام، دقیق و هوشیار دارد. چشم‌ها بادامی با عنبیه‌ی قهوه‌ای تیره، گوش‌ها بالا نشسته، ایستاده و کمی بزرگ‌تر از متوسط، بینی سیاه و گاز قیچی‌ای.
گردن نسبتاً بلند، خشک و عضلانی با کمی قوس. پشت کوتاه، تراز و فنری، سینه‌ی بیضی‌شکل و بلند و دم بالا نشسته که به‌صورت حلقه‌ی شل روی پشت حمل می‌شود. دم کوتاه‌شده یا ناقص ممنوع است.
هر دو بدون زاویه‌بندی افراطی و هماهنگ هستند. شانه‌ها بلند و عضلانی، دست‌ها صاف و موازی با پنجه‌های کوچک و قوی. در عقب ران‌ها قوی و مچ‌ها خشک و منعطف‌اند.
دولایه؛ رویه سخت، کوتاه، صاف و نسبتاً چسبیده و زیرپشم نرم و متراکم. رنگ پایه سفید خالص با ماسک و لکه‌های بزرگ قرمز یا زرد. پوشش به‌صورت طبیعی و بدون آرایش نمایش داده می‌شود.
مردم شمالی‌ترین نقاط جهان قرن‌هاست نوعی سگ به نام اشپیتس پرورش می‌دهند. این نژادهای نوردیک می‌توانند تنومند مثل آلاسکان مالاموت یا ظریف مثل پامرانین باشند، اما ویژگی‌های مشترکی دارند: دم پرمو که محکم روی پشت خم می‌شود، سر گوه‌ای با حالت روباهی و گوش‌های ایستاده و نوک‌تیز. نوربوتن‌اشپتس عضوی از این خانواده‌ی باستانی شکارچیان و کارگران مناطق سرد است. نام آن یعنی اشپیتس استان بوتنی شمالی و احتمالاً از اشپیتس‌های کوچک لایکا‌مانندی می‌آید که در دوران پیش از تاریخ با شکارچیان زندگی می‌کردند.
در شمال اسکاندیناوی شکار برای غذا و پوست ضرورت بقا بود و پوست‌های گران‌بها قرن‌ها ارز رایج بودند. پس از جنگ جهانی دوم که قیمت پوست افت کرد، علاقه به این سگ نیز کم شد، نژاد ناپدید شد و کلوپ کنل سوئد آن را منقرض اعلام کرد. حدود یک دهه بعد خبر رسید نمونه‌های اصیلی به‌عنوان حیوان خانگی و نگهبان در مزرعه‌های کوچک پیدا شده‌اند و با تلاش چند نفر نژاد نجات یافت. در ۱۹۶۷ دوباره ثبت و استاندارد جدیدی نوشته شد. فنلاندی‌ها نیز برای گسترش ذخیره‌ی ژنی در شمال کشور به جست‌وجو پرداختند و بیشتر سگ‌های پایه از فنلاند آمدند. جمعیت آن حدود ۱۶۰۰ در سوئد و ۱۳۰۰ در فنلاند است. این نژاد در نوامبر ۲۰۰۷ به برنامه‌ی خدمات نژاد پایه‌ی AKC پذیرفته شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
