ماستیف ناپلی نگهبانی غولپیکر و قدرتمند با ظاهری حیرتانگیز است که از دوران روم باستان مزاحمان را میترساند؛ با غریبهها محتاط، اما با عزیزانش مهربان و آرام.
ماستینو سگی عظیمالجثه و نیرومند با ظاهری شگفتانگیز است. باشگاه ماستیف ناپلی آمریکا سر او را «حیرتانگیز» میخواند و واقعاً کلمهی درستی است. چین و چروکهای آویزان فراوان و لبهای افتاده او را شبیه ماستیفی از شیرینی مرزپان میکند که زیر آفتاب مانده باشد. با این حال، وقار و نجابت درونیاش واقعاً زیباست.
این نگهبان باشکوه برای خانوادههایی مناسب است که جا و تجربهی نگهداری از سگ غولپیکر را دارند. او با غریبهها محتاط و با عزیزانش مهربان و آرام است.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، مناسب است و باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) هماهنگ باشد. پرورشدهندگان باتجربه غذایی با چربی کمی بیشتر و پروتئین کمتر را توصیه میکنند، بهویژه در سنین پایین که رشد سریع است. کلسیم اضافه نکنید. اگر دربارهی وزن یا رژیم نگرانی دارید با دامپزشک مشورت کنید و همیشه آب تمیز و تازه در دسترس باشد.
موی ماستیف ناپلی کوتاه است و معمولاً گهگاه حمام کردن کافی است. چشمها و گوشها را در صورت نیاز با پارچهی نمدار آرام تمیز کنید. حتماً حولهای در دسترس داشته باشید تا صورت و لبهای سگ (و خودتان!) را بهویژه بعد از غذا و آبخوردن خشک کنید. ناخنها را کوتاه نگه دارید.
هر سگی باید فرصت دویدن و بازی داشته باشد، اما روی دویدن شدید و چرخشهای سریع تأکید نکنید، چون مفاصل بهراحتی آسیب میبینند. این نژاد درشت و سنگین زود گرمازده میشود، پس در هوای گرم احتیاط کنید. تولهی ناپلی ممکن است بیش از حد بازی کند و صاحب باید پیش از خستگی مفرط متوقف کند. پایین و بالا رفتن از پلهها را کنترل کنید، چون پرش از ایوان یا آخرین پلهها به زانوی تولهها آسیب میزند. بازیهای طنابکشی و کشتیگیری شدید توصیه نمیشود، چون ماستینو زود میفهمد قویتر از انسان است و دیگر گوش نمیدهد.
بیشتر ناپلیهای بالغ آراماند و زیاد میخوابند، اما تولهها فعال، کنجکاو و بامزهاند و در نوجوانی سگی پرانرژی و قدرتمند میشوند. آموزش را در سنین پایین شروع کنید تا در دوران سرسختی نوجوانی سلسلهمراتب درست برقرار باشد. بیشتر ناپلیها تا ۳ یا ۴ سالگی رفتار آرام و مطلوب بزرگسالی پیدا میکنند. آنها آموزش خشن را نمیپذیرند و به فضایی تشویقآمیز و پاداشمحور نیاز دارند. صبور و پیوسته باشید.
ناپلیها عموماً سگهایی سرسخت و مقاوماند. یک مشکل جزئی و شایع «چشم گیلاسی» است که بافت گوشهی چشم قرمز و ملتهب میشود و معمولاً آسیب دائمی ندارد. با وجود چینهای زیاد، بیشتر آنها مشکل پوستی ندارند. مشکلات رایج سگهای غولپیکر در این نژاد هم دیده میشود.
هر نگرانی سلامتی را با پرورشدهنده و دامپزشک در میان بگذارید.
سگی سنگیناستخوان، عظیم و هیبتانگیز که برای نگهبانی از صاحب و ملک پرورش یافته و پوست شل، چینهای آویزان روی سر و غبغب پرحجم دارد. حرکتش لنگان و سنگین است، نه ظریف و نمایشی.
نسبت به بدن بزرگ، با چینها و لبهای آویختهی فراوان که به غبغب میرسند. خط بالای جمجمه و پوزه باید موازی باشد. نگاهش در حالت استراحت اندوهگین و در حالت هشیار ترسناک و نافذ است.
طول بدن ۱۰ تا ۱۵ درصد از قد بیشتر است. قفسهی سینه پهن، عمیق و عضلانی، پشت پهن و قوی و خط زیر شکم تقریباً افقی با کمترین جمعشدگی.
سنگینبنیه و عضلانی، با شانههای بلند و شیبدار و دستهای ضخیم، صاف و دور از هم. پنجهها گرد و درشت با ناخنهای قوی و ترجیحاً تیره.
کوتاه، متراکم و یکنواخت در تمام بدن؛ موها صاف و حداکثر حدود ۲/۵ سانتیمتر هستند و هیچ حالت ریشهدار ندارند.
قدرتمند و عضلانی و هماهنگ با جلو، با رانهای پهن، زانوی متوسط و استخوانهای ضخیم. پنجههای عقب شبیه جلو اما کمی کوچکترند.
ماستینوها مثل مهمانانی عجیب از دوران باستاناند. این نژاد شاید تا ۷۰۰ سال پیش از میلاد قدمت داشته باشد و آثاری از تمدنهای باستانی سگهایی شبیه آن را نشان میدهند. در امپراتوری روم بهعنوان سگ جنگی، گلادیاتور و نگهبان به کار میرفتند و ظاهر وحشتناک و جثهی عظیمشان برای ترساندن دشمن بود. امروز هم همین ویژگیها برای فراری دادن مزاحم بدخواه کافی است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.