منچستر تریر به نام شهر انگلیسی محل پرورشش نامیده شده است. سگی باریک‌اندام و ورزشکار با غریزه موش‌گیری تریر و ظرافت سگ‌های شکاری؛ سرزنده، باهوش و تیزبین.
همه منچسترها با وجود تفاوت اندازه در خلق‌وخو، ساختار بدن و توان ورزشی مشابه‌اند. آن‌ها را به‌آسانی از پوشش براق و کوتاه به رنگ مشکی و قهوه‌ای ماهگونی تشخیص می‌دهند. سر بلند و گوِه‌ای‌شکل است و لکه‌های برنزه بالای هر چشم حالتی هوشیار به او می‌دهد. منچستر با گام‌های بلند در جلو و نیروی محرکه عقب پرماهیچه‌اش به‌سرعت می‌دود.
نوع استاندارد تا حدود ۱۰ کیلوگرم وزن دارد و برای خانواده‌های فعالی مناسب است که سگی باهوش، نظیف و پرانرژی می‌خواهند. این سگ داخل خانه آرام است اما بیرون از خانه عاشق دویدن و بازی است.
منچستر تریر با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، خوب پیش می‌رود. جیره باید با سن (توله، بالغ یا مسن) متناسب باشد. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و خوراکی تشویقی را زیاد ندهید. بدانید کدام غذاهای انسانی برای سگ مجاز نیست و آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
منچستر سگی «بشور و بپوش» است و نگهداری‌اش بسیار آسان است. گاه‌به‌گاه حمام با شامپوی مخصوص سگ کافی است تا شیک بماند. پاک‌کردن هفتگی بدن با حوله مرطوب یا دستکش مخصوص سگ‌های شکاری به مو براقیت سالم می‌دهد. ناخن‌ها هر دو هفته یک‌بار کوتاه شوند تا مفاصل درست تراز بمانند. گوش‌ها را مرتب تمیز کنید تا جرم و کثافتی که باعث عفونت دردناک می‌شود جمع نشود. او از این لحظه‌های آراستن به‌عنوان زمان نزدیکی با صاحبش لذت می‌برد.
منچستر فعال، تندرو و ورزشکار است و برای حفظ سلامت جسم و ذهن به چند پیاده‌روی خوب روزانه با صاحبش نیاز دارد. او می‌تواند کنار صاحبش روی مبل استراحت کند، اما به همان اندازه مشتاق است بیرون برود، دنبال چند توپ تنیس بدود یا پرانرژی بازی کند.
منچستر بسیار باهوش است و دوست دارد در هر موقعیتی با فکر راه خودش را پیدا کند. خوشحال می‌شود صاحبش را راضی کند و با روش‌های تشویقی به‌راحتی آموزش می‌بیند. تصحیح‌های خشن را نمی‌پذیرد، پس جلسات را شاد و پر از تشویق نگه دارید. این نژاد برای ورزش‌هایی مثل اطاعت، رالی، چابکی، تعقیب طعمه، شکار انبار، ارث‌داگ، ردیابی، فلای‌بال، ردیابی بو و حتی رقص آزاد مناسب است. او چالش را دوست دارد و باید از همان ابتدا اجتماعی شود.
دوستداران منچستر تریر در سراسر جهان در حال همکاری برای توسعه آزمایش ژنتیکی بیماری قلبی نوجوانی (کاردیومیوپاتی جوانان) هستند که می‌تواند این نژاد و چند نژاد دیگر را درگیر کند. اگر سگ شما نیاز به جراحی داشت، به دامپزشک یادآوری کنید که بی‌هوشی را باید مانند اجدادش گری‌هاند با احتیاط تجویز کند. همچنین مانند برخی سگ‌های کوچک ممکن است دچار «زانوی شل» یعنی لغزش کشکک زانو شود.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
سگی کوچک، سیاه و کوتاه‌مو با نشانه‌های ماهگونی و دم باریک‌شونده. بدنی باریک، محکم و برازنده و سری بلند و گوه‌ای با حالتی تیز و هوشیار دارد. بدن صاف و فشرده‌اش قدرت و چابکی نشان می‌دهد.
چشم‌ها کوچک، بادامی و تقریباً سیاه‌اند. در نوع استاندارد گوش ایستاده طبیعی، گوش بریده یا گوش دکمه‌ای مجاز است. سر بلند، باریک و تقریباً صاف است و پوزه با جمجمه هم‌طول است. بینی سیاه و دندان‌ها سفید با گاز قیچی‌ای هستند.
نوع استاندارد بیش از ۵/۴ تا حداکثر ۱۰ کیلوگرم وزن دارد و سگ سنگین‌تر از آن رد می‌شود. بدن کمی بلندتر از ارتفاع است و استخوان و ماهیچه برای چابکی و استقامت کافی است.
مو صاف، کوتاه، متراکم، چسبیده و براق است و نرم نیست.
دم باریک‌شونده نسبتاً کوتاه است و تا مفصل پاشنه می‌رسد. در انتهای کپل شروع می‌شود، پایه ضخیم‌تر دارد و کمی به بالا خم می‌شود، اما هرگز روی پشت نمی‌رود.
شانه‌ها خوب خوابیده و پاهای جلو صاف و زیر سینه‌اند. پنجه‌های جلو فشرده و قوس‌دار با ناخن‌های سیاه است. ران‌ها پرماهیچه و پنجه‌های عقب گربه‌ای شکل با ناخن‌های سیاه است.
مدت‌ها پیش از آنکه منچستر به تیم فوتبالش شهرت یابد، مرکز صنعت پررونق نساجی انگلستان بود. کارگران کارخانه‌ها در اواسط قرن نوزدهم دو سرگرمی داشتند: شکار خرگوش با سگ‌های شکاری کوچک و موش‌کشی در گودال با شرط‌بندی روی نتیجه. پرورش‌دهندگان به‌دنبال سگی دوکاره بودند. آن‌ها تریر سیاه و برنزه را که موش‌گیر محبوبی بود با ویپت آمیختند و نژاد متمایز منچستر تریر پدید آمد.
تا سال ۱۹۵۹، منچستر استاندارد و تویی دو نژاد جدا ثبت می‌شدند، هرچند آمیزش مجاز بود. از آن زمان یک نژاد با دو واریته شدند، اما انجمن کنل آمریکا آن‌ها را در دو گروه جدا قرار می‌دهد: استاندارد در گروه تریرها و تویی در گروه سگ‌های اسباب‌بازی.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
