لووشن به آلمانی یعنی «شیر کوچولو»؛ سگ همدم کوچک و بدون ریزش مو که بیش از ۵۰۰ سال در اروپا محبوب بوده است. مهربان، سرزنده و شجاع است.
لووشن سگ کوچکی با قلبی بزرگ است که ارتفاعش کمی بیش از ۳۰ سانتی‌متر است. موهایش را معمولاً به سبک «کات شیر» کوتاه می‌کنند؛ بیشتر قسمت عقب بدن و دم تا نزدیک پوست کوتاه می‌شود و یال پرپشت و دم پرمو باقی می‌ماند و شبیه شیر کوچکی به نظر می‌رسد. رنگ موها متنوع است و زیر آن بدنی محکم، قوی و در عین حال ظریف و متعادل قرار دارد.
لووشن برای خانواده‌هایی مناسب است که همدمی مهربان، شاد و کم‌ریزش می‌خواهند. او سگی کم‌حجم و قابل حمل است و با روحیه‌ای مثبت و برون‌گرا با همه خوب می‌شود.
لووشن با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، خوب پیش می‌رود. جیره باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) متناسب باشد. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را کنترل کنید و خوراکی تشویقی را زیاد ندهید. بدانید کدام غذاهای انسانی برای سگ مجاز نیست و آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
نیاز آراستن لووشن به‌طرز شگفت‌آوری کم است: برس‌کشیدن هر چند روز یک‌بار و حمام هر دو هفته او را تمیز و راحت نگه می‌دارد. ناخن‌ها را باید کوتاه کرد و گوش‌ها را مرتب تمیز نمود. هر دو ماه یک بار می‌توانید او را نزد آرایشگر حرفه‌ای ببرید تا موهایش به سبک کات توله‌سگی یا کات سنتی شیر کوتاه شود.
لووشن همدمی جذاب و سرزنده است. بازی در حیاط محصور و پیاده‌روی‌های طولانی با صاحبش را دوست دارد. بسیار باهوش است و چالش‌های تازه را می‌پسندد، پس برای اطاعت و چابکی گزینه خوبی است. برای دویدن طولانی مناسب نیست، اما سگی محکم است که با هر فعالیتی در کنار خانواده‌اش شاد می‌شود.
لووشن در گذشته همدم اشرافی بوده که همیشه در خطر بودند، بنابراین بسیار هوشیار است و به صدا و حرکت مشکوک سریع واکنش نشان می‌دهد. از توله‌سگی باید یاد بگیرد که پارس زیاد به هر صدا لازم نیست. او می‌خواهد صاحبش را راضی کند و با روش‌های تشویقی آموزشش ساده است، اما تنبیه سخت را نمی‌پذیرد.
بیشتر لووشن‌ها سگ‌های کوچک سالمی هستند. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌هایشان را از نظر بیماری‌هایی مانند دیسپلازی مفصل ران، لغزش کشکک زانو، آب‌مروارید و آتروفی پیشرونده شبکیه آزمایش می‌کنند. پرورش‌دهنده باید نسخه‌ای از گواهی‌های آزمایش سلامت والدین را در اختیار شما بگذارد تا تصمیم آگاهانه بگیرید.
سگی کوچک، شاداب و پرجنب‌وجوش که در اروپای پیش از رنسانس همدم اشراف بود و بانوان درباری او را شبیه شیر کوچک آراستند. بدنی جمع‌وجور و متعادل و راه‌رفتنی مغرور و سرزنده دارد.
سر ویژگی شاخص نژاد است. جمجمه پهن و نسبتاً صاف و پوزه پر و نسبتاً پهن است و پوزه انتهایی کمی گرد دارد.
بدن وقتی متعادل باشد کمی غیرمربعی است. کمر کوتاه و قوی، دنده‌ها خوب پیش‌آمده و زیر شکم کمی بالا کشیده است.
شانه‌ها قوی و خوب خوابیده‌اند و آرنج‌ها نزدیک بدن‌اند. پاهای جلو از روبه‌رو کاملاً موازی و استخوان‌بندی متوسط و گرد است. پنجه‌ها مستقیم و جمع و قوس‌دار و ناخن‌ها نسبتاً کوتاه است.
نمایش لووشن باید حتماً با کات سنتی شیر باشد. موی بخش‌های کوتاه‌نشده بلند، نسبتاً متراکم و نرم و کمی تا متوسط موج‌دار است و نباید مصنوعی فرق باز شود.
ران‌ها پرماهیچه و تقریباً هم‌طول هستند. زانو خوب خمیده و مچ پا پایین و عمود بر زمین است. پنجه‌های عقب کمی کوچک‌تر از جلو و قوس‌دار هستند.
درباره خاستگاه لووشن مدت‌هاست بحث وجود دارد و مورخان درباره زادگاهش توافق ندارند. نامش آلمانی است، اما از قرون وسطی در میان بانوان اشراف فرانسه، ایتالیا، هلند، اسپانیا، روسیه و آلمان محبوب بود. این نژاد از همان تبار باستانی نژادهای همدمی مانند بیشون فریز و مالتیز آمده است. نقاشی‌های دوره رنسانس در کشورهای مختلف نشان می‌دهد ظاهر لووشن دست‌کم ۵۰۰ سال تغییر نکرده است.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
