استرلا مانتین داگ علاوه بر نگهبانی عالی از دام، به کودکان و خانواده عشق میورزد؛ نگهبانی وفادار از کوهستانهای پرتغال که اجتماعیسازی و آموزش زودهنگام برایش بسیار مهم است.
استرلا مانتین داگ نام خود را از کوههای استرلا در پرتغال گرفته و قدیمیترین نژاد این منطقه به شمار میرود. ویژگیهای ظاهری بارز آن گوشهای گلرزی، ماسک سیاه روی صورت و قلاب انتهای دم است. این سگ همراه جداییناپذیر چوپان و نگهبان وفادار گله است و شجاعانه در برابر شکارچیان و دزدان از آن دفاع میکند.
نگهبان عالی مزرعه و خانه است؛ نسبت به غریبهها بدگمان و با صاحبش معمولاً مطیع و آرام است. در خانه برای تمام عمر دلبسته خانواده میشود و همه را دوست دارد و محافظت میکند، هرچند بخشی از قلبش به یک عضو خاص خانواده تعلق میگیرد.
غذایی متناسب با نیازهای گوارشی سگ در مراحل مختلف زندگی انتخاب کنید. استرلا نژادی بزرگ است و طول عمرش حدود ۸ تا ۱۰ سال است. تعداد وعدههای غذایی توله و رژیم مناسب بزرگسالی را با مشورت دامپزشک یا پرورشدهنده تعیین کنید و همیشه آب تمیز و تازه در دسترس باشد.
استرلا پوشش بیرونی ضخیمی شبیه موی بز دارد و در دو نوع مو بلند و مو کوتاه دیده میشود. جز برسکشی منظم هفتگی، حمام گاهبهگاه آن را تمیز و زیبا نگه میدارد. ناخنهای قوی و سریعالرشد را با ناخنگیر یا سوهان برقی مرتب کوتاه کنید تا نشکنند و نترکند. گوشها را برای جلوگیری از تجمع جرم و عفونت مرتب بازبینی و دندانها را مسواک بزنید.
استرلا نژادی نسبتاً آرام است، اما با کودکانی که میشناسد، بهویژه در تولهگی، بسیار بازیگوش میشود. اگر سگ کار نیست، بازی در حیاط ترجیحاً محصور یا پیادهروی روزانه مناسب است و در هوای بد بازیهای داخل خانه و آموزش ترفند جدید کمک میکند. این نژاد به فضا و آزادی نیاز دارد و برای زندگی در آپارتمان مناسب نیست. بدون تحریک کافی در خانه مخرب میشود. ورزشهایی مثل چابکی و اطاعت هم فعالیت بدنی و هم تحریک ذهنی فراهم میکنند.
استرلا سگی باهوش و مستقل است و آموزش زودهنگام و اجتماعیسازی از تولهگی برای او بسیار مهم است تا تمایل طبیعی به تسلط به پرخاشگری تبدیل نشود. با روشهای مثبت، ثابت و آرام آموزش دهید، او را با افراد، مکانها و موقعیتهای مختلف آشنا کنید و از تنبیه خشن بپرهیزید. چون ذاتاً نگهبان است، رهبری روشن و منظم صاحب برایش اطمینانبخش است.
مانند همه نژادها ممکن است برخی مشکلات سلامتی پیش بیاید، اما بیشتر استرلاها سگهای سالمی هستند. با همکاری یک پرورشدهنده مسئول میتوان درباره نگرانیهای سلامتی ویژه نژاد آگاه شد. پرورشدهندگان خوب از آزمایش ژنتیکی سگهای اصلی استفاده میکنند تا احتمال بیماری در تولهها کم شود.
گردن کوتاه، مستقیم و ضخیم با غبغب کم. خط پشت تقریباً صاف، کمر کوتاه، پهن و عضلانی و سینه پهن و عمیق. دم بلند و ضخیم، شمشیریشکل با قلاب انتهایی است.
ایستاده با استخوان قوی و مفاصل ضخیم و حرکت آسان. ساعدها مستقیم، موازی و بلندند. پنجهها بین گربهای و خرگوشیاند و ناخنها تیره و ترجیحاً سیاه است.
راست و قوی با استخوان ضخیم، زاویهها نسبتاً باز و حرکت آسان. مچ نه به داخل و نه به بیرون است و ممکن است ناخن اضافی تکی یا جفت وجود داشته باشد.
موی قوی، بسیار فراوان و کمی زبر شبیه موی بز با زیرموی ریز، کوتاه و فراوان. دو نوع موی بلند و کوتاه دارد. رنگها زرد، فاون، خاکستری، خاکستری گرگی و ببری و معمولاً ماسک تیره روی صورت است.
سگی بزرگ از نوع مولوسی (شبیه ماستیف) در دو نوع موی بلند و کوتاه؛ روستایی، قوی، با گام چابک و نگاهی زنده، آرام و گویا. اندامی متناسب و هماهنگ دارد.
قوی، حجیم و بلند و در نیمرخ کمی محدب. استاپ کمعمق، بینی بزرگ و سیاه و پوزه بلند. چشمها متوسط، بیضی و ترجیحاً کهربایی تیرهاند. گوشها آویزان و به پشت خوابیده (گوش گلرزی)، نازک و مثلثیاند.
نیاکان استرلا سگهای نگهبان گله در رشتهکوه سرا دا استرلا در پرتغال امروزی بودند. چون سند مکتوبی وجود ندارد، معلوم نیست این سگها را رومیها آوردهاند یا ویزیگوتهای مهاجم، اما همه توافق دارند که استرلا از قدیمیترین نژادهای پرتغال است. این نژاد طی صدها سال شکل گرفت و چوپانان سگهای درشت، قوی، پرتحمل و چابک با پوشش گرم و خلقوخوی مراقب و وفادار را برای تولید مثل انتخاب میکردند.
انزوای منطقه باعث شد تا اوایل قرن بیستم این نژاد ناشناخته بماند. از ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۹ نمایشگاههای ویژهای برای حفظ آن برگزار شد که شامل آزمونهای نگهبانی از دام بود. نخستین استاندارد رسمی در سال ۱۹۳۳ نوشته شد و پس از جنگ جهانی دوم علاقه به نژاد دوباره زنده شد. امروز هم استرلا همچنان سگ نگهبان دام است و پرتغالیها از آن بهعنوان سگ پلیس نیز استفاده میکنند. در خانه هم به دلیل هوشیاری، وفاداری، هوش و غریزه مراقبت از نوزادان حیوانی، حیوان خانگی ایدهآلی است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.


