چینیز کرستد با پوست خالدار صورتی، تاج موی سیخ، جوراب‌های مویی و دم پرمانند نژادی ظریف و منحصربه‌فرد است. این همدم شوخ و بسیار مهربان واقعاً نژادی جدا از بقیه است.
چینیز کرستد سگ اسباب‌بازی پرجنب‌وجوش و هوشیاری است که قدش ۲۸ تا ۳۳ سانتی‌متر است و می‌تواند بی‌مو یا پرمو باشد. نوع بی‌مو پوستی نرم و صاف دارد و فقط روی سر، دم و مچ پا موی دسته‌ای دارد. نوع پرمو که «پاودرپاف» نام دارد با موی نرم و ابریشمی پوشیده شده است. جز مو، تفاوت چندانی میان این دو نیست و هر دو ظریف‌استخوان و دارای حرکتی موزون هستند.
کرستدها همان‌قدر که ظاهرشان بامزه است، شوخ و بازیگوش و دلبسته صاحبانشان‌اند. نوع بی‌مو مزایایی دارد: بوی سگ ندارد و ریزش مو هم مشکلی نیست. هر دو نوع همخانه‌های توجه‌کننده‌ای هستند که کاملاً با خانواده هماهنگ‌اند.
غذای باکیفیت متناسب با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) و ترجیحاً مخصوص نژادهای کوچک، همه مواد مغذی لازم را دارد. بعضی سگ‌ها مستعد اضافه وزن‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید. تشویقی‌ها در آموزش کمک‌اند اما زیادی‌شان چاقی می‌آورد. بقایای غذای انسانی را کم بدهید و از استخوان پخته و غذای چرب بپرهیزید. اگر نگران هستید با دامپزشک مشورت کنید.
شاید فکر کنید کرستد بی‌مو تقریباً به آراستن نیاز ندارد، اما چون پوستش در معرض است، مستعد تحریک پوستی، حساسیت و آفتاب‌سوختگی است. مراقبت دقیق، از جمله درمان‌های مناسب نوع پوست، ضدآفتاب و لوسیون ضدجوش برای سلامت او لازم است. نوع پاودرپاف را باید هر روز برس زد تا موی پفی‌اش حفظ شود. زیرپوش این نژاد بر خلاف بیشتر سگ‌ها کوتاه‌تر از روپوش است؛ برس زدنش آسان‌تر است اما مو زود گره می‌خورد.
نیاز ورزشی کرستد معمولاً با پیاده‌روی کوتاه روزانه و بازی در حیاط برآورده می‌شود. ورزش در فضای باز برایش خوب است، اما باید ضدآفتاب زد یا لباس محافظ پوشاند. این سگ‌های کوچک سرسخت‌اند و می‌توانند در ورزش‌های سگی رقابتی عمل کنند.
کرستد عاشق وقت گذراندن با صاحبش است و همین او را برای ورزش‌های رقابتی مانند چابکی، فلای‌بال و اطاعت و همچنین درمان‌یاری گزینه خوبی می‌کند. تعقیب طعمه را هم دوست دارد و در آن موفق است. طبع بسیار حساسی دارد و باید با صبر و ملایمت آموزش ببیند. حرف‌ها و رفتار تند می‌تواند رابطه را چنان خراب کند که دیگر مایل نباشد از شما چیزی یاد بگیرد.
پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های اصلی را از نظر مشکلات ارثی چشم غربال می‌کنند. بیماری‌های احتمالی در این نژاد شامل موارد زیر است:
سگ اسباب‌بازی ظریف‌استخوان، برازنده و موزون. دو نوع در یک شکم به دنیا می‌آیند: بی‌مو که فقط روی سر، دم و پاها مو دارد و پاودرپاف که کاملاً پوشیده از مو است.
حالت چهره هوشیار و پرشور است. چشم‌ها بادامی و دور از هم و رنگ‌شان هماهنگ با رنگ سگ است. گوش‌ها بزرگ و ایستاده و بدون بریدن است. سر از بالا و کنار گوه‌ای شکل است.
گردن باریک و تمیز، کمی قوس‌دار و بالا گرفته است. خط پشت صاف تا کمی شیب‌دار و کمر سبک است. دم باریک و منحنی، تا مچ پا می‌رسد و در حرکت شاد گرفته می‌شود. در نوع بی‌مو دو‌سوم انتهای دم پرمانند است.
شانه‌ها باریک و تمیز با شیب ۴۵ درجه، آرنج‌ها چسبیده به بدن و دست‌ها بلند، باریک و صاف است. پنجه‌ها خرگوشی، باریک با انگشتان کشیده است.
در نوع بی‌مو، مو فقط روی سر (تاج)، دم (پر) و پاها (جوراب) است و نرم و ابریشمی است. جاهای بی‌مو، پوست نرم و صاف است. نوع پاودرپاف کاملاً با موی دولایه نرم و ابریشمی پوشیده است و باید به‌سادگی آراسته شود.
زانو به‌اندازه متوسط زاویه دارد و از مفصل هاک تا زمین عمودی است. پنجه‌ها مثل جلو هستند و ناخن‌های اضافی می‌تواند برداشته شود.
خاستگاه چینیز کرستد چنان قدیمی است که فقط می‌توان حدس زد چگونه پدید آمده. گمان می‌رود در روزگار باستان سگ‌های بزرگ بی‌موی آفریقایی به چین برده شدند و پس از نسل‌ها پرورش، کوچک شدند. کشتی‌های تجاری چینی با کرستد در سفرهای دریایی می‌گشتند و این سگ‌ها به عنوان موش‌گیر کشتی که موش‌های ناقل بیماری را می‌گرفتند شهرت یافتند و در بندرها میان ملوانان دست‌به‌دست شدند و «سگ کشتی چینی» نام گرفتند. این سفرها آنها را به مصر، ترکیه و آفریقای جنوبی رساند، جایی که گونه‌های محلی پرورش یافت. در عصر اکتشافات، کاشفان اروپایی سگ‌هایی شبیه کرستد را در شهرهای بندری آمریکای مرکزی و جنوبی، آسیا و آفریقا ثبت کردند. در آمریکا دو زن، روزنامه‌نگار آیدا گرت و پرورش‌دهنده دبرا وودز، از دهه ۱۸۸۰ آن را معرفی کردند. باشگاه آمریکایی چینیز کرستد در ۱۹۷۹ تأسیس شد و نژاد در ۱۹۹۱ در دفتر اصالت انجمن کنل آمریکا ثبت شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
