چسکی تریر، سگ ملی جمهوری چک، تریری باهوش و ماجراجو است. این نژاد کوتاه‌قد و عضلانی همراه بازیگوش کودکان و همقدم مشتاق پیاده‌روی است و از بیشتر تریرها آرام‌تر و آموزش‌پذیرتر است.
چسکی تریر سگی عضلانی، کوتاه‌پا و خوش‌قیافه است که ارتفاعش از شانه بیش از ۳۳ سانتی‌متر نمی‌شود. موی نرم و ابریشمی‌اش در طیفی از خاکستری‌ها، از جمله خاکستری پلاتینی چشم‌گیر، دیده می‌شود. موهای موج‌دار صورت و گردن نسبتاً بلند به او ظاهری ورزشی و باوقار می‌دهد.
این سگ مثل هر تریر دیگری مصمم و شکارچی است، اما آرام‌تر از تریرهای معمول است. نسبت به غریبه‌ها محتاط و نسبت به عزیزانش محافظ است؛ نگهبان خوبی است بی‌آنکه زیاد پارس کند. خوب آموزش می‌بیند و دوست دارد راضی‌اش کنید. فقط یک نکته: این نژاد کمیاب است و تنها حدود ۶۰۰ سگ از آن در آمریکا زندگی می‌کند. اگر پیدایش کنید، سگ خانوادگی فوق‌العاده‌ای خواهد بود.
دامپزشک می‌تواند غذای باکیفیت و مناسب سگ شما را پیشنهاد کند. چسکی به غذا علاقه زیادی دارد، پس مقدار خوراکش را با دقت کنترل کنید تا چاق نشود. پیش از دادن غذای انسانی بدانید کدام‌ها برای سگ بی‌خطرند و کدام‌ها نه.
برخلاف بعضی تریرها، برای موی چسکی کندن دستی توصیه نمی‌شود و بدن او کوتاه (کلیپ) می‌شود. بهتر است نزد آراینده حرفه‌ای معرفی‌شده از طرف پرورش‌دهنده بروید، چون این نژاد آن‌قدر کمیاب است که بیشتر آراینده‌ها آن را نمی‌شناسند. موی چسکی مثل موهای زبر خاک را پس نمی‌زند، بنابراین بین دو آرایش به حمام منظم نیاز دارد. در گوش‌ها موی زیادی رشد می‌کند که باید در هر جلسه آرایش کنده شود و گوش‌ها هم باید مرتب تمیز شوند تا از عفونت جلوگیری شود.
چسکی هر روز به پیاده‌روی و بازی با صاحبش نیاز دارد. بیرون از محوطه کاملاً محصور حتماً باید با بند همراه باشد و حیاط هم باید حصار داشته باشد. غریزه شکار این نژاد بسیار قوی است و اگر بوی طعمه‌ای را حس کند، ممکن است نتواند جلوی دویدن به دنبالش را بگیرد.
چسکی از بعضی تریرها کمتر لجباز است و راحت‌تر آموزش می‌بیند، اما باز هم باید با دست محکم ولی ملایم با او رفتار کرد. با روش‌های منفی یا خشن خاموش و دلسرد می‌شود، پس فقط از آموزش مبتنی بر پاداش استفاده کنید. او بسیار باهوش، منطقی و شیطان است و برای ورزش‌های سگی مناسب است. غریزه شکار شدیدش را باید از همان ابتدا مهار کرد.
چون جمعیت این نژاد در آمریکا کوچک است، پرورش‌دهندگان تلاش می‌کنند مشکلات ژنتیکی را کاهش دهند. مشکلات احتمالی عبارت‌اند از:
از پرورش‌دهنده بخواهید درباره مشکلات احتمالی توضیح دهد و نسخه گواهی آزمایش‌های والدین توله را به شما بدهد.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
تریری عضلانی و کوتاه‌پا برای شکار گروهی، با گوش‌های آویزان و دم طبیعی. بدنش از قدش بلندتر است و موی بلند و ابریشمی خاکستری، از زغالی تا پلاتینی، دارد که برای باریک‌نمایی کوتاه می‌شود.
سر به شکل گوه بلند و کند است، با فرورفتگی ملایم میان پیشانی و بینی. چشم‌ها بادامی، قهوه‌ای و دوستانه‌اند و گوش‌های مثلثی و نسبتاً بالاگذاشته به سمت گونه آویزان است.
گردن عضلانی، متوسط‌بلند و کمی قوس‌دار است. خط پشت کمی بالای کمر و سرین بالا می‌آید. سینه بیشتر استوانه‌ای است تا عمیق و دنده‌ها خوب گرد و کمر بلند و عضلانی است.
شانه‌ها عضلانی و قدرتمند، آرنج‌ها چسبیده به پهلو و دست‌ها کوتاه، صاف و استخوان‌دار هستند. پنجه‌های جلو بزرگ با انگشتان قوسی و کف‌پاهای مقاوم است.
موی بلند، ظریف و ابریشم‌گون با موج ملایم است. موی کوتاه‌تر می‌تواند فرتر باشد و نباید پرمو و بیش از حد پوشیده به نظر برسد.
توله‌ها سیاه یا سیاه‌وخاکی به دنیا می‌آیند و در سه‌سالگی به خاکستری از زغالی تا پلاتینی تبدیل می‌شوند. لکه‌های سفید، قهوه‌ای یا زرد روی سر و صورت پذیرفته است، ولی رنگ پایه باید غالب بماند.
چسکی تریر تنها نژاد چک در دفتر اصالت انجمن کنل آمریکا است و سابقه پرورش سگ در این سرزمین دست‌کم به قرن چهاردهم و کنل بزرگ شارل چهارم برمی‌گردد. اما داستان این نژاد در دوران جنگ جهانی دوم آغاز می‌شود. فرانتیشک هوراک، پرورش‌دهنده، شکارچی و ژنتیک‌دان چک، با دیدگاهی روشن آن را پدید آورد: سگی که مثل تریر وارد سوراخ شود و موش را بگیرد، مثل سگ‌های تازی در گروه روی شکار بزرگ‌تر کار کند و در خانه مثل رتریورها مهربان و فرمان‌بردار باشد. او سال‌ها اسکاتیش تریر و سیلی‌هام تریر را با هم آمیخت. چسکی در اواخر دهه ۱۹۸۰ به آمریکا آمد و در سال ۲۰۱۱ به رسمیت شناخته شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
