سگ کنعان، سگ ملی اسرائیل و از قدیمی‌ترین نژادهای شناخته‌شده است؛ سگ مرتعی چابک و متوسط‌اندام که با خانواده آرام و با غریبه‌ها محتاط است و نگهبانی هوشیار و پرصدا.
سگ کنعان لاغر و دم‌پرپشت است و ارتفاعش در ناحیه شانه حدود ۴۸ تا ۶۱ سانتی‌متر است. موی او صاف و زبر است و در رنگ‌ها و طرح‌های گوناگون دیده می‌شود. گوش‌های ایستاده و چشمان بادامی تیره به او حالتی کنجکاو می‌دهند. کنعان با گام تند و طبیعی حرکت می‌کند و مقاوم، چابک و تقریباً خستگی‌ناپذیر است، بنابراین همراه خوبی برای کوهنوردان و دوندگان است.
کنعان باهوش، مطمئن و قلمروطلب است و اگر صاحبش جایگاه رهبری را در خانواده تثبیت نکند، خودش سرپرست خانه می‌شود. اجتماعی‌کردن و آموزش زودهنگام کلیدی است و با روش‌های مثبت به‌خوبی آموزش می‌بیند. چابکی، اطاعت، مسابقات گله‌بانی و نگهبانی از جمله راه‌های تخلیه انرژی و نیاز او به کار هستند.
سگ کنعان با غذای باکیفیت، چه تجاری و چه خانگی با نظر دامپزشک، خوب رشد می‌کند. غذا باید متناسب با سن او (توله، بالغ یا مسن) باشد. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و در تشویق‌های آموزشی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
کنعان معمولاً تمیز می‌ماند و نسبت به نژادهای نیمه‌فعال دیگر کمتر به حمام نیاز دارد. او پوشش دوگانه دارد: لایه بیرونی زبر و صاف و لایه زیرین نرم‌تر. دست‌کم سالی یک بار فصل ریزش مو دارد و در آن زمان برس‌کشیدن مکرر موهای مرده را می‌زداید. اگر ناخن‌ها خودبه‌خود نمی‌سابند، منظم کوتاهشان کنید تا درد و مشکل ساختاری ایجاد نشود.
کنعان به ورزش متوسط نیاز دارد و با بیرون‌بردن روزانه با شرایط مختلف زندگی سازگار می‌شود. ورزش‌های سگی بهترین راه تخلیه انرژی او هستند. او با شرکت در اطاعت، ردیابی، گله‌بانی، چابکی، بوکشی، کشیدن گاری و آزمون‌های تعقیب، هم ذهن و هم بدنش را به کار می‌گیرد.
کنعان حساس، مهربان و پاسخگوست و همراهی وفادار برای خانواده می‌شود. او بسیار باهوش است و زود یاد می‌گیرد. چون غریزه محافظت از خود و حس قلمرو در او قوی است، به غریبه‌ها، سگ‌های ناآشنا و محیط‌های جدید بدگمان است. بنابراین اجتماعی‌کردن زودهنگام و کلاس توله‌سگ ضروری است. جلسات آموزش باید همیشه مثبت باشد، زیرا روش‌های خشن به طبع حساس او آسیب می‌زند.
سگ کنعان عموماً سالم است و گروه کوچکی از پرورش‌دهندگان متعهد برای بهبود نژاد با هم همکاری می‌کنند. مانند همه نژادها، گوش‌ها را مرتب برای نشانه‌های عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را مرتب با خمیردندان مخصوص سگ مسواک بزنید.
سگی از نوع پاریا، به‌طور طبیعی هوشیار، کنجکاو و مراقب. با غریبه‌ها بدگمان و با خانواده وفادار و مهربان است. اندامی متوسط، متعادل و تقریباً مربع با خطوطی پاکیزه دارد.
کشیده و گوِه‌ای شکل، با پیشانی متوسط و شیار کم‌عمق میان چشم‌ها. پوزه به‌تدریج باریک می‌شود و گوش‌های کم‌ارتفاع حالتی هوشیار می‌دهند.
گردن خوش‌قوس و بدون آویختگی، خط پشت صاف با قوسی اندک روی کمر. بدنی قوی و باریک با سینه‌ای نسبتاً پهن و عمیق تا آرنج.
شانه‌ها و زانوها زاویه‌ای متعادل دارند و پاها صاف‌اند. پنجه‌ها گربه‌ای شکل با کف‌پای سخت هستند و چنگک‌های عقب باید برداشته شوند.
بلند نصب شده و هنگام اطمینان به‌صورت حلقه یا داس روی پشت خم می‌شود. دمی پرپشت و انتها باریک که در حالت کشیده به مفصل پا می‌رسد.
پوشش دوگانه: لایه بیرونی صاف، زبر و چسبیده به بدن و لایه زیرین نرم و کوتاه. موی یال روی گردن در نرها برجسته‌تر است.
نام این سگ از سرزمین کنعان، یعنی اسرائیل و لبنان امروزی و بخش‌هایی از کشورهای همجوار، گرفته شده است. سابقه نقش سگ‌هایی شبیه کنعان بر آثار باستانی به حدود ۴ هزار سال پیش می‌رسد و احتمالاً آن‌ها دستیار چوپان بوده‌اند. در سال ۷۰ میلادی رومی‌ها اورشلیم را ویران کردند و بنی‌اسرائیل پراکنده شدند؛ سگ‌ها به صحرای نقب پناه بردند و تقریباً وحشی زندگی کردند. پیش از تأسیس اسرائیل، دکتر رودولفینا منزل برای نگهبانی از روستاها و ارتش، این سگ‌های صحرایی را دوباره اهلی کرد. آن‌ها نگهبان، پیام‌رسان و مین‌یاب شدند و بعد از جنگ جهانی دوم، راهنمای نابینایان.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
